Διάλογος για το σήμερα και το αύριο των οργανωμένων φορέων του Ελληνισμού του Μονάχου

Συνέντευξη με τον Πρόεδρο της Παγκρητικής Ομοσπονδίας Ευρώπης ΠΟΕ Γιάννη Επιτροπάκη

Xρόνια Πρόεδρος της Παγκρητικής  Ομοσπονδίας Ευρώπης ΠΟΕ Οι αίθουσες συνεχίζουν (συνήθως) να γεμίζουν στις εκδηλώσεις αλλά ο εθελοντισμός στη μορφή που υπήρχε πριν από μερικά χρόνια δεν υπάρχει. Συμφωνείτε ; Και αν ναι πως το εξηγείτε ;

 

Πράγματι, υπηρετώ ως πρόεδρος, την δευτεροβάθμια οργάνωση των Κρητών στη Γερμανία από το 1997, την τότε Ομοσπονδία Κρητικών Συλλόγων Γερμανίας και  από το 2005 την Παγκρητική Ομοσπονδία Ευρώπης ΠΟΕ.  22 ολόκληρα χρόνια, πως άλλαξαν οι καιροί …

Θα είμαι σύντομης στις απαντήσεις μου.  

Ο βασικός στόχος των οργανώσεων μας είναι η διατήρηση και η καλλιέργεια ηθών και εθίμων και γενικά των παραδόσεών μας. Οι εκδηλώσεις και το έργο των οργανώσεων μας δεν αναπληρώνονται ούτε υποκαθίστανται από άλλες οργανώσεις.

Αναφέρω ενδεικτικά: το ολοκαύτωμα  της μονής Αρκαδίου , η μάχη της Κρήτης, η Ένωση της Κρήτης με τη μητέρα Ελλάδα, χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις, κοπή βασιλόπιτας, Ελληνικό Πάσχα και κλύδωνας. Αλλά και πιο ειδικά: ανάδειξη της κρητικής διατροφής. Η επιτυχία  των Κρητικών Συλλόγων είναι ή συμμετοχή των μελών και φίλων της Κρήτης στις εκδηλώσεις. 

Στις περισσότερες φορές επιτυχαίνεται  ειδικά τα τελευταία χρόνια λόγο της προβολής από το διαδίκτυο πχ.  Facebook,  αρκετοί  είναι οι λόγοι που είναι γεμάτη η αίθουσα αναφέρω  ενδεικτικά ότι σε εκδήλωση του Κρητικού συλλόγου  Ντίσελντορφ  ήλθαν  πάνω από 30 συμπατριώτες από την Ολλανδία και Βέλγιο για διασκεδάσουν, από αναγνωρισμένο καλλιτέχνη, κρητικό λυράρη. Ο εθελοντισμός είναι προσφορά από όλες τις ηλικιακές ομάδες. Για τους συλλόγους μας διαχρονικά, ο εθελοντισμός, καλά κρατεί .       

 

Υπάρχει τελικά κρίση στη λειτουργία των συλλόγων; Και αν ναι είναι κρίση προσανατολισμού, κρίση οργανωτική, κρίση πολιτικής στόχευσης ;  

 

Όσο αφορά τα εθικοτοπικούς συλλόγους  είμαι αισιόδοξος για την πορεία τους. Καλύπτουν ανάγκες συμπατριωτών, συμμετοχή  σε μια ομάδα για γνωριμία, μια καλλιτεχνική έκφραση για  χορό, τραγούδι και διασκέδαση. Προσωπικά δεν βλέπω κρίσεις προσανατολισμού και οργάνωσης, μετά από 50 χρόνια αυτό οργάνωσης παραμένει ανεξίτηλη η πολιτική στόχευση  για διατήρηση της πολιτιστικής ταυτότητας και ηθικών αξιών που  κουβαλούμε μαζί μας, Την Ελληνικότητα μας και την πίστη μας.               

 

Υπάρχουν διαφορές μεταξύ των πόλεων και των χωρών ή τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι σύλλογοι είναι λίγο πολύ τα ίδια και σε άλλες πόλεις της Γερμανίας και χώρες της Ευρώπης ;

 

Τα προβλήματα είναι κοινά ανεξάρτητα  χώρου και χρόνου . Για να  λειτουργήσει σωστά ένας σύλλογος απαιτείται ομοψυχία και συναντίληψη. Το ΔΣ να είναι ομάδα αποτελεσματική η διαφωνία και προσωπικές προβολές διώχνουν τα μέλη ή δεν συμμετέχουν στις δράσεις του φορέα.           

 

Συμμερίζεστε την άποψη ότι οι σύλλογοι και γενικότερα οι φορείς αντιμετωπίζουν προβλήματα καθώς ήταν εξαρτώμενοι από τις οικονομικές ενισχύσεις από την Ελλάδα οι οποίες σταμάτησαν με αφορμή τη δημοσιονομική κρίση; Με εξαίρεση κάποιες πόλεις ο θεσμός των Ελληνικών Κοινοτήτων αντιμετωπίζει πρόβλημα. Λίγες πλέον οι Ελληνικές Κοινότητες που λειτουργούν. Ποιους θεωρείτε ως βασικούς λογους που έφθασαν οι Κοινότητες στο σημείο αυτό;

 

Νομοτελειακά όταν ένας φορέας που δεν καλύπτει ανάγκες των μελών του αδρανοποιείται και δεν λειτουργεί πλέον. Είναι υπαρκτά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Ελληνικές Κοινότητες στην Ευρώπη μα πιο πολύ στη Γερμανία. Υπάρχουν και κοινότητες που λειτουργούν , που ενισχύονται για τη δράση τους από Γερμανικούς φορείς. 

 Όλοι οι οργανισμοί δεν είναι το ίδιο η Ελληνική Κοινότητα στη μακρινή Μελβούρνη της Αυστραλίας κατέχει ιδιόκτητο 15όροφων κτήριο στο κέντρο της πόλης Για το 2019 η κυβέρνηση της Αυστραλίας προσέφερε 5 εκατομμύρια Αυστραλέζικα Δολάρια στην Ελληνική Κοινότητα Αυστραλίας . Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που παίζει σημαντικό πόλο στην αυστραλιανή κοινωνία. Οι  Ελληνικές οργανώσεις στην Αμερική έχουν άλλες  οργανωτικές δομές. Η Παγκρητκή Ένωση Αμερικής δραστηριοποιείται πάνω από 100 χρόνια. Έχει σημαντικούς οικονομικούς πόρους.        

 Εμείς είμαστε Ευρώπη μας έκτιζε η  χρεωμένη πατρίδα μας,  στο  Μόναχο σχολικά κτίρια αλλά τελικά δεν τα καταφέραμε και ο δήμος του Μονάχου το παίρνει πίσω, προς κατεδάφιση. Υπάρχουν κοινότητες στην Ευρώπη που λειτουργούν αναφέρω ενδεικτικά  του Βελγίου, Στοκχόλμης  και Βερολίνου.          

 

Πως βλέπετε να διαμορφώνεται το μέλλον του οργανωμένου Ελληνισμού ;

Οι κρητικού σύλλογοι έχουν ένα συγκριτικό πλεονέκτημα σε σχέση με πολλούς άλλους συλλόγους καθώς η Κρήτη είναι γνωστή στους γερμανούς. Παρά ταύτα οι δράσεις κατά κανόνα δεν είναι ανοιχτές στις τοπικές κοινωνίες. Επιλογή ή αδυναμία; 

 

Ο Ελληνισμός, οι Έλληνες στην Ευρώπη έχουν ριζώσει για καλά. Ο στόχος κάθε μετανάστη, ανεξάρτητα από τις αιτίες φυγής, πολιτικές, οικονομικές, κοινωνικές, προσωπικές κλπ., είναι η αναζήτηση της βίωσης μιας καλύτερης ανθρώπινης μέρας γι΄ αυτόν και την οικογένειά του.

 Το κύμα της νέο –μετανάστευσης  των τελευταίων δέκα χρόνων λόγο της πολύπλευρης κρίσης της πατρίδας μας είχε ως αποτέλεσμα να εγκαταλείψαν άνω των 500.000 συμπατριώτες μας στην πλειοψηφία των, νέοι επιστήμονες. Με αυτό το ανθρώπινο  δυναμικό που δυναμώνει την δεύτερη και τρίτη γενιά μεταναστών. Το  μέλλον για προοπτική και πρόοδο,  στον καθένα και στο σύνολο του Ελληνισμού της διασποράς περνά από την    ενσωμάτωση  στις τοπικές κοινωνίες. Οφείλεις να είσαι   καλός πολίτης στη χώρα που  επιλέγεις να είναι η δεύτερη πατρίδα σου. Τότε μόνο μπορείς να δώσεις στα όνειρα φτερά…..   

Η Κρήτη είναι ένας ευλογημένος τόπος. Είναι βαρύ το φορτίο  και μεγάλη ευθύνη να εκπροσωπείς την Κρήτη. Τα μέλη των συλλογών μας προσπαθούν να αναδείξουν την ιδιαίτερη πατρίδα μας.  Έχουμε πολλούς φίλους της Κρήτης. Οι εκδηλώσεις είναι ανοικτές με Κρητικό φιλότιμο και φιλοξενία κερνάμε μια τσικουδιά για το καλωσόρισμα. Έχουμε φίλους Γερμανούς που κάνουν διακοπές στη Κρήτη, μερικοί από αυτούς έχουν μάθει να χορεύουν και να διασκεδάζουν με Κρητική μουσική. Για τη μάχη της Κρήτης οργανώνουν εκδηλώσεις όλοι οι Κρητικοί Σύλλογοι στη Γερμανία, οι εκδηλώσεις αυτές δεν είναι εκδηλώσεις μίσους αλλά μνήμης – μνημόσυνο για τα θύματα του πολέμου.   

     Η Κρήτη, διαθέτει συγκριτικά πλεονεκτήματα σε όλους τους παραγωγικούς τομείς, από τον πρωτογενή μέχρι τον τουρισμό, μα πιο πολύ στο ανθρώπινο δυναμικό. Μόνο με την αλλαγή παραγωγικού μοντέλου με στόχο την ανάπτυξη και δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και με την εξωστρέφεια των επιχειρήσεων,  θα σταματήσουμε την φυγή επιστημόνων και ίσως τότε ένα μέρος από αυτούς παλιννοστήσουν στην πανέμορφη πατρίδα μας.                      

 

Συνέντευξη με την Πρόεδρο του πολιτιστικού συλλόγου "Λύκειον των Ελληνίδων", Ελένη Βούλγαρη

 

Είστε πρόεδρος ενός πολιτιστικού συλλόγου που εμφανίστηκε σχετικά αργά στο Μόναχο, όπου παραδοσιακά υπάρχουν πολλοί εθνικοτοπικοί σύλλογοι. Τι σας ώθησε να τολμήσετε αυτό το βήμα, δηλ. να ιδρύσετε ακόμη ένα σύλλογο; 

 

Ευχαριστώ το Δορυφόρο για την πρόσκληση σε συνέντευξη. Επιτρέψτε μου λοιπόν αρχικά να πω ότι το όνομα μπορεί να είναι όντως παραπλανητικό, αλλά το «Λύκειον των Ελληνίδων» δεν έχει καμία σχέση με σχολείο και ότι είναι το παράρτημα στη Γερμανία ενός ελληνικού σωματείου που ιδρύθηκε στην Αθήνα το 1911 κι έχει τα κεντρικά του στην Αθήνα. Όποιος θυμάται τις κοπέλες με παραδοσιακές φορεσιές που μετέφεραν τα μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας το 2004, ήταν όλες τους από το Λύκειον των Ελληνίδων. Γενικά κοπέλες με παραδοσιακές φορεσιές του ΛτΕ πλαισιώνουν ανέκαθεν επίσημες περιστάσεις στην Ελλάδα, π.χ. όπως την επίσκεψη του τελευταίου προέδρου των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα.

Στη Γερμανία ιδρύθηκε για πρώτη στη δεκαετία του ‘90 στη Βόννη και ατόνισε με τη μεταφορά της γερμανικής πρωτεύουσας στο Βερολίνο. Με πρωτοβουλία της κ. Άννας Δασκαλοπούλου, της τότε ακολούθου στο γραφείο τύπου του Προξενείου Μονάχου, επιχειρήσαμε την αναβίωση του συλλόγου το 2001.

Για να επανέλθω στην ερώτησή σας: Γνωρίζουμε βέβαια ότι στο Μόναχο υπάρχουν πολλοί εθνικοτοπικοί σύλλογοι, αλλά κανένας που να εκπροσωπεί και να αγκαλιάζει όλες τις περιοχές της Ελλάδος. Δεν υπάρχει επίσης κανένας πολιτιστικός ή λαογραφικός σύλλογος που να ιδρύθηκε από γυναίκες, και αυτό είναι ένα ακόμη ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του ΛτΕ. Εκεί λοιπόν βρέθηκε η γωνία που φιλοξενεί το ΛτΕ. Τακτικά μέλη γίνονται μόνο γυναίκες, ελληνικής ή κυπριακής καταγωγής ή με ελληνικές ρίζες. Και γυναίκες άλλες εθνικοτήτων μπορούν να γίνουν φίλες-μέλη. Να μας συγχωρούν οι άνδρες, αλλά αυτοί μπορούν να γίνουν μόνο φίλοι-μέλη ή υποστηρικτές. Αλλά στα σοβαρά, εννοείται ότι δεν αποκλείονται οι άνδρες από τη συμμετοχή σε εκδηλώσεις μας ή στα χορευτικά τμήματα. 

Επιδιώκουμε, επίσης και αυτό αποτυπώνεται στους στόχους και στο καταστατικό, το άνοιγμα προς τη χώρα υποδοχής και κατοικίας μας, την ανταλλαγή και το διάλογο, τη συμμετοχή σε πολυπολιτισμικές εκδηλώσεις με απώτερο σκοπό την ευρύτερη διάδοση του ελληνικού πολιτισμού και του λαογραφικού πλούτου της Ελλάδας μας μέσα από τη μουσική, τη γλώσσα που καταλαβαίνουν όλοι, και τις πανέμορφες φορεσιές από όλες τις άκρες της χώρας μας. Επιπλέον, οι διαλέξεις και οι ξεναγήσεις μας γίνονται και στη γερμανική γλώσσα, ή με μετάφραση, ώστε να έχουν δυνατότητα να συμμετάσχουν όσοι δεν γνωρίζουν ελληνικά. 

 

Έχετε καταφέρει αυτούς τους στόχους σας; Ποια ήταν η αποδοχή της προσφοράς σας στα τοπικά δρώμενα;

Κάθε αρχή και δύσκολη, βέβαια, το εγχείρημα ήθελε μεγάλη υπομονή κι επιμονή καθώς αρχικά αντιμετωπίσαμε την επιφυλακτική στάση των συμπατριωτών μας, αλλά γρήγορα ξεπεράστηκε, όταν ο κόσμος μας γνώρισε και συμμετείχε στις εκδηλώσεις μας. Το ΛτΕ καθιέρωσε το παραδοσιακό πλέον χριστουγεννιάτικο μπαζάρ. Έλαβε και λαμβάνει μέρος σε πολλές πολυπολιτισμικές εκδηλώσεις του Δήμου Μονάχου με δημόσιες εμφανίσεις του χορευτικού. Ένα από τα λαμπερά ορόσημα ήταν η συμμετοχή στο Fanmeile στο Salzburg το 2008 σε συνεργασία με τον ΕΟΤ Βιέννης στα προκριματικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος ποδοσφαίρου. Επίσης το ΛτΕ ήταν ο μόνος σύλλογος αλλοδαπών που εμφανίστηκε στα εγκαίνια του ιστορικού Oktoberfest όπου έσυρε το χορό και ο τέως δήμαρχος Μόναχου, κ. Ούντε.

Βέβαια, δεν επαναπαυόμαστε σε ό,τι καταφέραμε μέχρι τώρα, η συλλογικότητα απαιτεί ακάματη εργασία και προσπάθεια. Σαφώς προσεγγίσαμε και επιδιώξαμε συνεργασία και με τους εθνικοτοπικούς συλλόγους του Μονάχου και αρκετές φορές την υλοποιήσαμε με μεγάλη επιτυχία π.χ. με το σύλλογο Ποντίων, Κρητών, τη Λέσχη Ελλήνων Επιστημόνων, κλπ.

 

Έχετε παρατηρήσει αυξημένη προσέλευση στο σύλλογό σας από νέους μετανάστες;

Όντως ισχύει, συχνά δεχόμαστε ερωτήσεις για τα χορευτικά μας τμήματα από νέες και νέους που γνωρίζουν το ΛτΕ από την Ελλάδα. Στην Ελλάδα σχεδόν σε κάθε πόλη και κάθε νησί υπάρχει παράρτημα του ΛτΕ. 

 

Τι άλλο έχει να περιμένει ένα μέλος του σωματείου σας; Πώς προσπαθείτε να προσελκύσετε μέλη;

Σαφώς οι ανάγκες της εποχής μας για τη γυναίκα διαφέρουν από τις ανάγκες των γυναικών όταν ιδρύθηκε το σωματείο πριν ένα αιώνα. Στις θεματικές μας ενότητες συμπεριλαμβάνονται εν τούτοις θέματα γυναικείου ενδιαφέροντος, για την οικογένεια, τη μητρότητα, θέματα υγείας, και πολιτιστικά θέματα. Είμαστε ιδιαίτερα υπερήφανες που για ένα χρόνο το 2014 διοργανώσαμε και προσφέραμε δωρεάν μάθημα γερμανικών για νεοαφιχθέντα Ελληνόπουλα, για τα οποία ούτε τα ελληνικά ούτε τα γερμανικά σχολεία αλλά ούτε κάποιο άλλο εκπαιδευτικό μέτρο είχαν προβλέψει να καλύψουν τις ανάγκες τους.

 

 

Τελειώνοντας, επειδή του χρόνου θα παραδώσω τα ηνία του συλλόγου στην επόμενη γενιά,  θα ήθελα να αδράξω την ευκαιρία αυτής της συνέντευξης και να ευχαριστήσω όλους τους ελληνικούς φορείς στο Μόναχο, τους/τις προξένους, τις ενορίες μας και τους προϊσταμένους αυτών για την υποστήριξή τους από την έναρξη λειτουργίας του ΛτΕ στο Μόναχο, όλους τους συμπατριώτες μας και τις Ελληνίδες γυναίκες για την αποδοχή, την υποστήριξη και συμμετοχή στις εκδηλώσεις μας και τους συναδέλφους-προέδρους για την μέχρι τώρα αγαστή συνεργασία. 

 

Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

Eμείς ευχαριστούμε 

 

Σημείωση: Άλλες γενικές ερωτήσεις που αφορούν τον Ελληνισμό γενικότερα έχουν απαντηθεί από την κα Ελένη Βούλγαρη στη συνέντευξη που έδωσε ως Πρόεδρος του Συλλόγου των ΤΕΓ (Τμημάτων Ελληνικής Γλώσσας) και έχουμε ήδη δημοσιεύσει

Συνέντευξη με την Πρόεδρο της Λέσχης Ελλήνων Επιστημόνων Μονάχου Φανή Αθέρα

Η Λέσχη τα τελευταία χρόνια ανοίχτηκε σε δράσεις και δεν απευθύνεται μόνο σε συγκεκριμένους κύκλους αλλά ευρύτερα στον Ελληνισμό και αυτό κρίνεται θετικά. 

 

Μέχρι πρίν μερικά χρόνια επικρατούσε η αντίληψη κ. Τάτση, και εδώ μάλλον αναφέρεστε, οτι η Λέσχη εμφανιζόταν ως ένα ελιτίστικο κλάμπ των διανοουμένων, οτι ήταν περισσότερο ένας φορέας της ελίτ της ελληνικής παροικίας του Μονάχου, μιας κλειστής παρέας μερικών ολίγων. Η πολύ εσωστρέφεια όμως δεν βοηθάει κανέναν, πολύ περισσότερο εμάς ως Σύλλογο. Εάν θέλουμε να επιβιώσουμε και να συνεχίσουμε να έχουμε επιτυχία ως ελληνικός φορέας πρέπει να ανοίξουμε διάλογο με τον Ελληνισμό αλλά και με την Γερμανική Κοινωνία. Τα τελευταία χρόνια έγιναν ήδη απο τους προκατόχους μου προσπάθειες ανοίγματος της Λέσχης προς το ευρύ κοινό. Αναζητάμε όπου είναι εφικτό, την συνεργασία και με άλλους Θεσμούς, Συλλόγους, Οργανισμούς, είτε αυτοί είναι ελληνικοί είτε γερμανικοί. Και βασικά πιστεύω οτι ο οργανωμένος Ελληνισμός χρειάζεται νέα οράματα και καινοτομίες. Πρέπει να φύγουμε απο τα παλιά και συνηθισμένα μονοπάτια και προ πάντων να αφήσουμε κατά μέρος τις διχόνοιες μεταξύ μας. Η Λέσχη τα τελευταία χρόνια έχει απλώσει χέρι συνεργασίας σε διαφόρους Συλλόγους για κοινές εκδηλώσεις. Και αυτό με μεγάλη επιτυχία! Οι εκδηλώσεις μας τα τελευταία χρόνια απευθύνονται πάντα στο ευρύ κοινό. Οι μεγάλου ενδιαφέροντος εκδηλώσεις μας είναι έτσι οργανωμένες ώστε ν' απευθύνονται και στο γερμανικό κοινό, προσφέροντας απευθείας διερμηνεία στα γερμανικά. Ένα άλλο στοιχείο έμπρακτης εξωστρέφειας είναι τα Στέκια μας, τα οποία είναι ανοικτά ακόμα σε μη μέλη! Έλληνες και Γερμανοί, Γερμανοί και Έλληνες! Και για να να το θέσουμε σε ακόμα πιο διευριμένη βάση, σε ελληνόφωνους και γερμανόφωνους. Οι συναντήσεις μας αυτές γίνονται μέσα σε ευχάριστη ατμόσφαιρα, που ενδείκνυται για μια πρώτη αλληγνωριμία και επαφή μεταξύ μας αλλά και με το Δ.Σ. της Λέσχης. Τα Στέκια μας συνήθως φιλοξενούν κάποιον καλεσμένο, ο οποίος μας ενημερώνει για κάποιο συγκεκριμένο θέμα. Η θεματολογία καλύπτει θέματα Οικονομίας, Ιατρικής Ιστορίας, Πολιτισμού, Θετικών Επιστημών, Ανθρωπιστικών Επιστημών, κλπ... Σε αυτό το άνοιγμα βοήθησε σίγουρα, η χρήση των social media καθώς και η αναβάθμιση της ιστοσελίδας μας... Προφανώς μια τέτοια προσέγγιση έχει το κόστος της, στερώντας ίσως τη σιγουριά και τα προνόμια μιας κλειστής ομάδος, αλλά θεωρούμε την διεύρυνση επιβεβλημένη! Εάν η στρατηγική μας κρίνεται ως θετική, τότε είμαστε ιδιαιτέρως ικανοποιημένοι!

 

Ποιοί είναι συγκεκριμένα οι ρεαλιστικοί στόχοι της Λέσχης; 

 

Στην εποχή της εύκολης εξαπάτησης, του λαϊκισμού και της αστραπιαίας διασποράς της πληροφορίας, προκύπτει επιτακτικά η ανάγκη ενός αξιόπιστου συνομιλητή (Ansprechpartner όπως λένε και οι Γερμανοί) απέναντι στην κοινωνία. Αντιλαμβανόμενοι την ευθύνη που έχουμε, θέλουμε να αναδεικνύουμε την πιο θετική όψη της Ελλάδας χωρίς όμως να φλερτάρουμε με εθνικιστικούς παροξυσμούς και κούφια εθνική περηφάνια. Κάπως έτσι έγινε τον περασμένο Ιούλιο (2018) μία επιστημονικά τεκμηριωμένη εκδήλωση, στην οποία ο Δρ. Μάρκος Σκουλάτος από το Πολυτεχνείο του Μονάχου μας παρουσίασε τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων. Έναν χρόνο νωρίτερα και με αφορμή τα 40α γενέθλια της Λέσχης, διοργανώσαμε μια υψηλής ποιότητας συναυλία αφιερωμένη στον οικουμενικό μας ποιητή Κωσταντίνο Καβάφη, με μελοποιημένα ποιήματά του από τον Συνθέτη Αθανάσιο Σίμογλο. Επίσης, νιώθουμε μεγάλη υπερηφάνεια που καταφέραμε να προβληματίσουμε με τις πιο πρόσφατες επιστημονικές κοσμολογικές εξελίξεις δια στόματος ενός κορυφαίου Έλληνα θεωρητικού φυσικού, του κ. Δημήτρη Νανόπουλου, μία εκδήλωση που διοργανώσαμε το 2017 στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου. Επιπλέον, η εισφορά στην δημόσια συζήτηση του καυτού θέματος του "brain drain" αλλά και τρόποι για την αντιστροφή του, είναι ένας από τους ρεαλιστικούς στόχους τους οποίους υλοποιούμε με ιδιαίτερο ζήλο. Αυτά μόνο ενδεικτικά ως προς τις προθέσεις μας! Οι δυνατότητες είναι πολλές και ο καθένας μπορεί να συμβάλει με τον τρόπο και τις ιδέες του. Εξάλλου, όλα αυτά μπορούν να γίνουν πιο εύκολα αν γίνονται με τρόπο διαδραστικό, από μια μεγάλη παρέα που δικτυώνεται μέσω περιοδικών συναντήσεων (δες τα "Στέκια" μας) ή με αφορμή ξεναγήσεις σε Μουσεία και άλλους Θεσμούς στην ευρύτερη περιοχή του Μονάχου (δες π.χ. την πιο πρόσφατη στο NS-Dokumentationszentrum που προτείνουμε ανεπιφύλακτα).

 

Τελικά η Λέσχη είναι όντως ένας σύλλογος επιστημόνων ή περισσότερο ένας μαζικός σύλλογος στον οποίο μέσα υπάρχουν και κάποιοι επιστήμονες; 

 

Η Λέσχη θα έλεγα οτι είναι ένας Σύλλογος που αποτελείται ΚΑΙ από επιστήμονες. Σύμφωνα με το καταστατικό της Λέσχης, μέλος της μπορεί να γίνει όποιος ενδιαφέρετε σοβαρά για τον Ελληνικό Πολιτισμό και τις Τέχνες. Γερμανοί, Έλληνες, επιστήμονες και μη επιστήμονες! Βασικά θέλουμε να προσελκύσουμε ανθρώπους υπεύθυνους, ορεξάτους, με κοινωνική συνείδηση και απώτερο στόχο την ενεργοποίηση εκείνων των μονάδων που ενδιαφέρονται για τα κοινά πολιτιστικά και καυτά κοινωνικά θέματα του Ελληνισμού. Πώς λοιπόν να μην αποτελούν το κοινό στο οποίο απευθύνεται ένας Σύλλογος σαν την Λέσχη μας, που μαζί με τον παραδοσιακό κορμό των πεπειραμένων Ελλήνων εδώ επιδιώκει την επίτευξη των στόχων του προς το συλλογικότερο όφελος του Ελληνισμού; Τέτοιοι μεγαλεπήβολοι στόχοι μόνο με εξωστρέφεια και κάλεσμα για ευρύτερη συνεργασία μπορούν να επιτευχθούν!

 

Έχετε οργανώσει διάφορες δράσεις για τη "νεομετανάστευση" και τον Μάρτιο διοργανώθηκε άλλη μια με τον καθηγητή της Γεωπολιτικής στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης τον κ. Γεώργιο Πρεβελάκη. Ποια είναι η εικόνα που σας έχει διαμορφωθεί για τους μετανάστες από το 2009 που εκδηλώθηκε η δημοσιονομική κρίση στη χώρα μας; 

 

Το θέμα της λεγόμενης ελληνικής  "νεομετανάστευσης" ως αποτέλεσμα της οικονομικής κρίσης και της συνεπακόλουθης ανεργίας των τελευταίων ετών, μας απασχολεί αναπόφευκτα. Κάποια από τα μέλη μας είναι νεοφερμένοι και με δεδομένο ότι η κατάσταση στην Ελλάδα δεν δείχνει σημάδια βελτίωσης, περιμένουμε την συνέχιση του κύματος μετανάστευσης προς την περιοχή της Βαυαρίας και ιδιαίτερα του Μονάχου. Η εκδήλωση του καθηγητή Πρεβελάκη που αναφέρετε, δεν αφορά το θέμα της μετανάστευσης, αλλά την Ελληνική μας ταυτότητα και το ποιοι είμαστε. Ο απολογισμός της εκδήλωσης με τον κ. Πρεβελάκη θεωρούμε ότι ήταν πάρα πολύ θετικός, με μεγαλύτερο επίτευγμα την διαφαινόμενη αλλαγή του τρόπου σκέψεως και δράσεως του Ελληνισμού του Μονάχου, προβάλλοντας την ανάγκη συνεργασίας και επικοινωνίας μεταξύ των Ελληνοφώνων Συλλόγων αλλά και την εξωστρέφειά τους με την Τοπική Κοινωνία. Στην εκδήλωση αυτή ζητήσαμε την συνεργασία και των εθιμοτυπικών Συλλόγων του Μονάχου που έγινε κοινά αποδεκτή. Με αποτέλεσμα να παρουσιάσουμε μια εντυπωσιακή εκδήλωση. 

 

Βλέπετε οι νεομετανάστες να ενισχύουν τις συλλογικές δράσεις ή να επιλέγουν την αποστασιοποίηση. Πώς το ερμηνεύετε; 

 

Εδώ οφείλουμε να πούμε την αλήθεια. Είναι μεγάλος ο αριθμός των Ελλήνων που επιλέγουν συνειδητά την αποστασιοποίηση από τέτοιου είδους δράσεις. Θεωρούμε ότι κυριαρχούνται από ένα αίσθημα καχυποψίας για τα κοινά, αποτέλεσμα του πολιτικού εκφυλισμού που παρατηρείται τις τελευταίες δεκαετίες στην Ελλάδα, τον οποίο και θεωρούν ότι αποτελεί εν πολλοίς τον λόγο για τον οποίο αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν. Στο χέρι μας όμως είναι να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη τους! Οι δραστηριότητές μας θέλουμε να πιστεύουμε ότι αποτελούν τον πιο πειστικό τρόπο για αυτό.

 

Είστε από τα μέλη με σημαντικό ρόλο στην οργανωτική επιτροπή της "Ελληνοβαυαρικής Πολιτιστικής Ημέρας" που διοργανώνεται κάθε χρόνο στην Odeonsplatz. Μέσα από αυτή την εμπειρία μπορείτε να αξιολογήσετε και την πορεία των συλλόγων που συμμετέχουν σ΄ αυτή. Βλέπετε δηλ. να υπάρχει "κρίση" στις παραδοσιακές μορφές συλλογικοτήτων, όπως είναι η Κοινότητα, οι σύλλογοι κτλ.;

 

Συχνά τίθεται η ερώτηση από όσους είναι λιγότερο καιρό εδώ: πώς γίνεται να μην υπάρχει ένας οργανωμένος φορέας εκπροσώπησης της ελληνικής παροικίας  στο Μόναχο, κοινά αποδεκτός; Η "Ελληνοβαυαρική" είναι, βέβαια, μια πρωτοβουλία που έχει καταφέρει να συσπειρώσει εάν όχι όλες, τουλάχιστον ένα μέρος των δημιουργικών δυνάμεων του Μονάχου. Μέσα στα 15 χρόνια λειτουργίας, βλέπουμε να συμμετέχουν οι ίδιοι Ελληνικοί Σύλλογοι και Φορείς του Ελληνισμού του Μονάχου. Είμαι της γνώμης οτι είναι απαραίτητη και επιβεβλημένη η καθολική συμμετοχή των Ελληνικών Συλλόγων του Μονάχου. Έχουμε αξιόλογο πολιτιστικό έργο να παρουσιάσουμε ως Ελληνισμός του Μονάχου, γιατί να μην συνεργαστούμε ουσιαστικά όλοι μαζί από κοινού, παραμερίζοντας πιθανές προσωπικές φιλοδοξίες και ηγεμονικές αντιλήψεις, οι οποίες αποδείχθηκαν στο παρελθόν καταστρεπτικές για τον Ελληνισμό του Μονάχου; Οφείλουμε να έχουμε έναν και μόνον κοινό στόχο: την ανάδειξη της πολιτιστικής ταυτότητας του Ελληνισμού! Πρέπει να ξεπεράσουμε το παρελθόν και όλες τις προβληματικές καταστάσεις! Γιατί να μην κάνουμε από κοινού αυτά τ'απαραίτητα βήματα συνεργασίας και φιλίας;

 

Με αφορμή την "Ελληνοβαυαρική" που διοργανώνεται από την Ενορία των Αγίων Πάντων. Ποια είναι η άποψή σας σχετικά με το ρόλο της τοπικής Εκκλησίας σε σχέση με τους οργανωμένους φορείς του Ελληνισμού. Είναι όπως θα έπρεπε, πρέπει να υπάρχει κάποια διακριτή διαχωριστική γραμμή ή να ενισχυθεί και να αναλάβει περισσότερες δράσεις για τον συντονισμό;

 

Σε συνέχεια της προηγούμενης απάντησης, θα ήθελα να τονίσω ότι ελλείψει ουσιαστικά κάποιας άλλης συνολικά οργανωμένης εκπροσώπησης του Ελληνισμού του Μονάχου, το ρόλο αυτό ήρθε να αναλάβει η τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία. Και πολύ σωστά έπραξε, κατά την γνώμη μου.  Ιστορικά αν σκεφτείς τον Ελληνισμό, σίγουρα δεν είναι κάτι καινούργιο αυτό. Και επίσης εκ του αποτελέσματος μάλλον θετικά θα πρέπει να κριθεί. Ας σκεφτεί κανείς μόνο, ότι το Πνευματικό Κέντρο των Αγίων Πάντων έχει καταφέρει με τη συνδρομή των ιερέων να γίνει σημείο αναφοράς των δραστηριοτήτων των Συλλόγων. Εκεί λαμβάνουν χώρα συνεχώς εκδηλώσεις: από διαλέξεις, παραστάσεις και συναυλίες μέχρι πρόβες χορευτικών, μπαλέτου και οργανωτικές συναντήσεις. Αυτό θα πρέπει να αναγνωριστεί! Ο ρόλος της Εκκλησίας οφείλει να είναι πάντα ουδέτερος και να μην κάνει διακρίσεις. Και νιώθουμε ευλογημένοι για την ύπαρξη αυτών των χαρακτηριστικών από την Ορθόδοξη Εκκλησία του Μονάχου! Γιατί λοιπόν να χρειαστεί να υπάρξει κάποια διακριτή διαχωριστική γραμμή;

 

Υπάρχει ανάγκη ενιαίας έκφρασης του οργανωμένου Ελληνισμού και αν ναι πως θα εκφραστεί αυτό οργανωτικά;

 

Θα έλεγα ότι είναι επιτακτική η ανάγκη ενιαίας έκφρασης του οργανωμένου Ελληνισμού! Και αυτό δεν πρέπει ν' αμφισβητείται από κανέναν! Αυτό θα έπρεπε να θεωρείται δεδομένο για τον Ελληνισμό! Παραμερίζοντας προσωπικούς εγωϊσμούς, φιλοδοξίες και έχοντας πλήρη επίγνωση των ικανοτήτων, των δυνατοτήτων αλλά κυρίως των ευθυνών μας, μπορούμε να προωθήσουμε από κοινού θέματα που ενδιαφέρουν τον Ελληνισμό του Μονάχου. Είμαστε όλοι μαζί οι πρεσβευτές της χώρας μας, του μακραίωνου Πολιτισμού μας.  Και μόνο από κοινού, συντονισμένοι και συσπειρωμένοι μπορούμε να προσφέρουμε ουσιαστικό έργο ως Ελληνισμός του Μονάχου. 

 

Πρέπει να καταστεί σαφές οτι δεν θα πρέπει να περιμένουμε βοήθεια από την οποιαδήποτε Ελληνική Κυβέρνηση, αλλά να καταφέρουμε από μόνοι μας να επιλύσουμε τα ζητήματα που μας απασχολούν, χρησιμοποιώντας την οικονομική και κοινωνική μας δύναμη! Οι λύσεις που αναζητεί ο Ελληνισμός του Μονάχου βρίσκονται δίπλα του και όχι στην Αθήνα! Και ένας φορέας κοινά αποδεκτός που θα μπορεί να είναι σε θέση να συσπειρώσει το υπαρκτό δυναμικό σε μια συλλογική προσπάθεια, μπορεί να δώσει τις ζητούμενες λύσεις! Με την πρωτοβουλία της Ορθόδοξης Εκκλησίας και πιο συγκεκριμένα του Αρχιμανδρίτη Γεωργίου Σιώμου για την έναρξη διαλόγου και συζητήσεως μεταξύ των Ελληνικών Συλλόγων και Φορέων του Μονάχου, θεωρώ ότι έχει μπει ο πρώτος λίθος προς την επίτευξη της Συλλογικής Συνεργασίας! Η εν λόγω πρωτοβουλία έλαβε χώρα στις 22 Μαρτίου 2019 και είχαμε την ευκαιρία ν' ανταλλάξουμε απόψεις με πληθώρα άλλων Ελληνικών Συλλόγων, με βασικούς άξονες: α) Την επικοινωνία μεταξύ των φορέων για τον καλύτερο συντονισμό τους και μελλοντικές συνεργασίες, β) Την επικοινωνία με τον Ελληνισμό του Μονάχου και γ) Την επικοινωνία των Ελληνικών Συλλόγων και φορέων με την γερμανόφωνη Κοινωνία σε διάφορα επίπεδα. Έτσι ώστε να συμβάλλουμε θετικά ως Ελληνισμός στη διαμόρφωση όχι μόνο του ελληνο/βαυαρικού διαλόγου αλλά και στην προώθηση και καλλιέργεια κοινών αξιών. Η Ελληνοβαυαρική Πολιτιστική Ημέρα έχει αναπτυχθεί σε χώρο συναντήσεων, διαλόγου και επικοινωνίας. Είναι μια καλή ευκαιρία ανταλλαγής εμπειριών, συζητήσεων και οραματισμών. Όπως δείχνουμε την αρμονική συμβίωση λαών και πολιτισμών στην Ελληνοβαυαρική Πολιτιστική Ημέρα, θα ήθελα να πιστεύω οτι είναι δυνατόν μια αρμονική συνεργασία και μεταξύ των ελληνικών φορέων πέραν της Ελληνοβαυαρικής.

 

Διότι η Λέσχη Ελλήνων Επιστημόνων εδώ και αρκετά χρόνια λειτουργεί στους παραπάνω άξονες που προτείνει και ο Αρχιμανδρίτης Γεώργιος Σιώμος. Επικοινωνεί και συνεργάζεται με αλλους φορείς για την διοργάνωη ποικίλων εκδηλώσεων. Έχει προβεί επανειλημμένα σε συνεργασία με τον Κρητικό Σύλλογο σε κοινές εκδηλώσεις, όπως η εκδήλωση για τα „400 χρόνια Ελ Γκρέκο“, η εκδήλωση „Η ζωή και το έργο του Ελευθερίου Βενιζέλου“, όπως επίσης και η διάλεξη με τον γλωσσολόγο Γιώργο Μπαμπινιώτη για την „Διαχρονικότητα της Ελληνικής Γλώσσας“. Επιπλέον, η Λέσχη μας συνδιοργάνωσε για δύο συνεχείς χρονιές την Κοπή της Βασιλόπιτας από κοινoύ με το Λύκειο των Ελληνίδων και το Ίδρυμα Παλλάδιον. Συνεργάστηκε με το Ίδρυμα Παλλάδιον για την εκδήλωση με θέμα τον „Μηχανισμό των Αντικυθήρων“.  Είχε συνεργασία με τον Σύλλογο Ποντίων στην εκδήλωση για την προβολή του ντοκιμαντέρ «Παράδοξη Πατρίδα», αυτής της συγκλονιστικής ιστορίας του Στάθη Χαϊτίδη, επιζώντα της ναζιστικής σφαγής. Ακολούθησαν επίσης συνεργασίες με την MUNICH SCHOOL OF ANCIENT PHILOSOPHY και το Τμήμα Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Μονάχου για τα 2400 χρόνια του  Αριστοτέλη ή με την Ευαγγελική Ακαδημία και την Ευαγγελική Φοιτητική Κοινότητα του Πανεπιστημίου, με θέμα «Τι σημαίνει η Ευρώπη για μας;». Επανειλημμένες συνεργασίες με την Βαυαρική Ραδιοφωνία για την εκδήλωση Νεομετανάστευση και Κωνσταντίνος Καβάφης. Να αναφέρω τέλος και την άψογη συνεργασία με την Ορθόδοξη Εκκλησία, π.χ. στην από κοινού διοργάνωση της Φιλανθρωπικής Συναυλίας «20 χρόνια χωρίς το Μάνο Χατζηδάκι».

 

Στις 15 Μαρτίου διοργανώθηκε εκδήλωσή σας με ένα επίκαιρο θέμα, με θέμα την Ελληνική ταυτότητα, και ποιοι είμαστε εμείς οι Έλληνες. Από την άποψη της συσπείρωσης ελληνικών φορέων είναι επίσης ενδιαφέρουσα. Για πείτε μας περισσότερα.

 

Το θέμα της ελληνικής ταυτότητας, αν και πάντα επίκαιρο, βρέθηκε ωστόσο τελευταία λόγω συγκυριών πιο έντονα στο επίκεντρο των συζητήσεων. Πρόκειται για ένα δύσκολο θέμα συνυφασμένο με την εικόνα που θέλουμε να διατηρούμε για τον εαυτό μας αλλά και την εικόνα των άλλων για εμάς. Πρόκειται επίσης για ένα θέμα το οποίο αξίζει να απασχολήσει οποιονδήποτε αυτοχαρακτηρίζεται ως Έλληνας. Τι είναι εν τέλει η Ελληνικότητα;  Μεγάλο το ενδιαφέρον για την ανάλυση του διακεκριμένου Έλληνα Καθηγητή από τη Σορβόννη κ. Πρεβελάκη. Και μάλιστα ανοιχτά και για όσους ξένους ενδιαφέρονται, αφού υπήρξε ταυτόχρονη διερμηνεία στα γερμανικά. Επρόκειτο για μια ομιλία η οποία μας έδωσε επίσης την ιδέα, για την ανάδειξη του πλούτου των παραδοσιακών φορεσιών της Ελλάδος, πλαισιώνοντας την εξαιρετική ομιλία του κ. Πρεβελάκη. Για την υλοποίηση αυτής της ιδέας, απευθύναμε κάλεσμα προς όλους τους εθιμοτυπικούς συλλόγους του Μονάχου να αναδείξει ο καθένας τις πιο αντιπροσωπευτικές ενδυμασίες του φορεμένες από μέλη του! Όπερ και εγένετο!. Να, λοιπόν, ένας ενδιαφέρον τρόπος να συσπειρώσει ο εδώ ελληνισμός τις δυνάμεις του για έναν συγκεκριμένο σκοπό!

 

Περισσότερες πληροφορίες στην Ιστοσελίδα της Λέσχης

www.clubgriechischerakademiker.de

Facebook: Club Griechischer Akademiker - E-Mail: vorstand@cga-m.de

 

Ενα θερμό ευχαριστώ κ. Τάτση για την φιλοξενία στις σελίδες του Δορυφόρου και καλή συνέχεια στο έργο σας.

 

Eμείς σας ευχαριστούμε πολύ για τη συμμετοχή σας στο διάλογο.

Συνέντευξη με την Πρόεδρο των Τμημάτων Ελληνικής Γλώσσας Μονάχου (ΤΕΓ), Ελένη Βούλγαρη

Είστε πρόεδρος ενός φορέα ελληνόφωνης εκπαίδευσης στο εξωτερικό που πιστεύουμε ότι έχει ιδιαίτερη σημασία να δούμε μερικά χαρακτηριστικά του που θα ενισχύσουν τις εκτιμήσεις μας για το διάλογο που έχουμε ανοίξει.


Τα ΤΕΓ δεν είναι κάτι καινούριο, που εμφανίστηκαν ε από το πουθενά στο Μόναχο, έχουν μακρόχρονη παράδοση, απλώς για δεκαετίες ζούσαν στη σκιά των αμιγών ελληνικών σχολείων.
Παλιά ήταν τα λεγόμενα Τμήματα Μητρικής Γλώσσας, και ιδρύθηκαν το 1973 από Έλληνες γονείς, συμπατριώτες μας που είναι γνωστοί στην ελληνική κοινωνία του Μονάχου, όπως η Σία Χατζηνώτα, η Σταυρούλα Κλινγκ, κ.ά. που ήδη τότε είχαν επιλέξει για τα παιδιά τους το γερμανικό σχολείο, αλλά επεδίωκαν και την εκμάθηση της μητρικής γλώσσας.
Την ιστορία των πρώτων 25 χρόνων των ΤΕΓ μπορείτε να τη διαβάσετε στο τέλος της συνέντευξης


Μετά από πολλούς σταθμούς δικαιοδοσίας και οργάνωσης τα ΤΕΓ περιήλθαν στο δικό μας φορέα το 2011, αφού λόγω της οικονομικής κρίσης η ελληνική πολιτεία αδυνατούσε να παράσχει εκπαιδευτικούς. Ήδη τότε υπήρχαν περίπου 300 μαθητές που φοιτούσαν στα ΤΕΓ. Οι Έλληνες, είτε της 2ης ή 3ης γενιάς, είτε νεόφερτοι από την Ελλάδα, έχουν μετατοπίσει το κέντρο βάρους αναφορικά στην εκπαίδευση των παιδιών τους και προτιμούν το γερμανικό σχολείο. Τα Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας έχουν αναλάβει ένα σημαντικό ρόλο, είναι το μόνο σημείο ελληνόφωνης παιδείας γι΄ αυτά τα παιδιά, με παιδεία εννοούμε όχι μόνο την εκμάθηση της γλώσσας, αλλά τη μεταλαμπάδευση αξιών, πολιτισμού, όλων των στοιχείων που συνθέτουν την ελληνικότητα.


Σήμερα έχετε σχεδόν 500 μαθητές στα τμήματα του Σαββάτου με μαθητές που ζουν στο Μόναχο αλλά και στα περίχωρα. Οι γονείς αλλά και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία μαθητές πιστεύετε ότι συμμετέχουν και σ’ άλλες δράσεις που οργανώνουν ελληνικοί σύλλογοι στο Μόναχο (εκδηλώσεις, χορευτικά , χορωδίες) ή είναι περισσότερο ενταγμένοι σε δράσεις της τοπικής κοινωνίας;
Δεν έχω τεκμηριωμένα στοιχεία, αλλά πιστεύω ότι είναι πολλοί οι μαθητές που δραστηριοποιούνται και οργανώνονται σε δράσεις της γερμανικής κοινωνίας, όπως π.χ. σε αθλητικά σωματεία. Νομίζω όμως ότι πολλοί δεν έχουν ενδιαφέρον ή και το χρόνο να συμμετάσχουν ούτε σε ελληνικές ούτε σε γερμανικές δραστηριότητες.


Πώς ερμηνεύετε τη στάση αυτή;
Είναι πολυάσχολοι ή ίσως έχουν άλλα θέματα που τους απασχολούν, όπως π.χ. η εξεύρεση καλής εργασίας, κατοικίας, η εκμάθηση της γερμανικής γλώσσας.

Έχετε παρατηρήσει αύξηση του αριθμού των μαθητών σας λόγω της οικονομικής κρίσης;
Βεβαίως, το κύμα νεομετανάστευσης στους καιρούς της κρίσης έδωσε μεγάλη ώθηση στα ΤΕΓ, καθώς πολλοί γονείς επιλέγουν να στείλουν τα παιδιά τους κατευθείαν στο γερμανικό σχολείο.
Επίσης, συχνά το σχολείο μας λειτουργεί ως άτυπο συμβουλευτικό κέντρο για τους συμπατριώτες μας που μόλις έχουν αφιχθεί στη Γερμανία και χρειάζονται γρήγορη, έμπρακτη και αποτελεσματική βοήθεια. Να ένας ρόλος που αρμόζει σε άλλο φορέα, π.χ. μια ελληνική κοινότητα.


Έχετε αρκετά χρόνια εμπειρία από συλλογικούς φορείς. Πιστεύετε ότι μπορούμε να μιλήσουμε για κρίση προσανατολισμού;
Νομίζω ότι οι Έλληνες περνάνε κρίση ταυτότητας, αλλά θα μου επιτρέψετε να μην εμβαθύνω αυτή τη συζήτηση.


Είμαστε και λειτουργούμε τελικά ως γκέτο ή μόνο έτσι μπορούμε να «διαφυλάξουμε» την ελληνικότητα ;
Δεν χρειάζεται να γίνουμε γκέτο για να διαφυλάξουμε την ελληνικότητα, απλώς επιλέγουμε πώς και σε τι βαθμό θέλουμε να ενταχθούμε στην κοινωνία που ζούμε, να επωφεληθούμε από τις ευκαιρίες που προσφέρει, χωρίς να αφομοιωθούμε από αυτή. Ο φόβος απώλειας της ελληνικότητάς μας είναι αδικαιολόγητος.


Συμμερίζεστε την άποψη ότι όσον αφορά το θέμα της συμμετοχής σε δράσεις της τοπικής κοινωνίας διαγράφεται μια «αντίσταση» από πλευράς των συλλογικών φορέων και του Ελληνισμού γενικότερα, μια αντίσταση που δεν την βλέπει κανείς στον ελληνισμό σε άλλες ευρωπαϊκές  χώρες. Τελικά έχει να κάνει με το ό,τι ζούμε στη Γερμανία, έχει ευθύνη και η γερμανική πλευρά;


Δεν ξέρω αν είναι μια συνειδητή αντίσταση ή αν είναι απλώς αδιαφορία.
Νομίζω ότι υπάρχουν βαθύτερα αίτια, πρέπει να δει κανείς την εξέλιξη της ελληνικής μετανάστευσης από την αρχή της. Για πολλούς ήταν μια παροδική λύση, πάντα ήταν ζωντανή η επιθυμία της επιστροφής στην Ελλάδα, δηλ. μετά από 2-3 χρόνια στην ξενιτιά, και τώρα μετά από 2-3 γενιές οι Έλληνες έχουν ριζώσει εδώ κι ίσως δεν θέλουν να το παραδεχθούν ενδόμυχα.
Και τώρα που οι αποστάσεις έχουν εκμηδενιστεί, η Ελλάδα απέχει μόνο 2-3 ώρες από τη Γερμανία, και η ελευθερία εγκατάστασης σ΄ όλη την Ευρώπη έχει διευκολυνθεί, αυτή η μόνιμη προσωρινότητα έχει καταντήσει μια ψευδαίσθηση που ενισχύεται από τις περιστάσεις.


Εκτός ελάχιστων μεμονωμένων περιπτώσεων δεν αναφέρεται κανείς στην ανάγκη οι Έλληνες να αποκτήσουν και τη γερμανική υπηκοότητα;  Αντίθετα και πάλι με τη στάση του Ελληνισμού σ΄ άλλες χώρες της Ευρώπης. Πώς ερμηνεύετε τη στάση αυτή;

Για πολλές περιστάσεις σίγουρα χρησιμεύει να έχει κανείς και τη γερμανική υπηκοότητα. Το εργασιακό περιβάλλον έχει αλλάξει δραστικά, οι καταρτισμένοι αλλοδαποί έχουν άλλες ευκαιρίες στην αγορά εργασίας όταν είναι κάτοχοι της γερμανικής υπηκοότητας.
Και αφού ως Έλληνες δεν χάνουμε την υπηκοότητά μας, δεν είναι θέμα «συνείδησης» ούτε δίλημμα αν κάποιος αποφασίσει να πολιτογραφεί Γερμανός.
Εγώ προσωπικά δεν έχω αιτηθεί τη γερμανική υπηκοότητα.

Τελικά η Πολιτεία (Ελλάδα) δείχνει να έχει εγκαταλείψει το σχεδιασμό στρατηγικής για τον Ελληνισμό της διασποράς. Μπορεί και πρέπει ο Ελληνισμός να αποφασίσει για τα επόμενά βήματά του; Αν ναι, πώς θα γίνει αυτό; Μπορούν οι σημερινοί φορείς να αναλάβουν μια τέτοια κορυφαία πολιτική διαδικασία;
Δεν νομίζω ότι η πολιτεία είναι αρμόδια να οριοθετήσει τη στρατηγική για τη διασπορά, συχνά η Ελλάδα βρίσκεται τόσο μακριά από τους απόδημους, και με μακριά δεν εννοώ τις χιλιομετρικές αποστάσεις. Η απόσταση φαίνεται στα αφηγήματα των πολιτικών που κατά καιρούς επισκέπτονται το εξωτερικό.
Νομίζω ότι πρέπει οι απόδημοι να πάρουμε το τιμόνι στα χέρια μας και να προσδιορίσουμε εμείς τη στρατηγική, αλλά χρειαζόμαστε επίσης και μια δυναμική εκπροσώπηση απέναντι στη γερμανική πολιτεία, με συντονισμό των προσπαθειών μας. Μόνο ενωμένοι μπορούμε να διεκδικήσουμε πολλές φορές τα αυτονόητα. Πρέπει να είναι έκδηλο το ενδιαφέρον μας για τα δρώμενα της χώρας, να συμμετέχουμε ενεργά σε πολιτικό, πολιτιστικό, κοινωνικό επίπεδο, να ανοιχτούμε. Όλα αυτά είναι διαδικασίες που θέλουν χρόνο να ωριμάσουν, αλλά μόνο όφελος θα φέρουν.

Κι επειδή είναι επίκαιρο αυτές τις μέρες: Ένα ισχυρό λόμπι θα μπορούσε επικουρικά να ενισχύσει τις προσπάθειες στη (χαμένη) υπόθεση του ελληνικού διδακτηρίου.
Τελειώνοντας, επιτρέψτε μου να συμπληρώσω το εξής:
Το 2023 τα Τμήματα Ελληνικής Γλώσσας συμπληρώνουν 50 χρόνια παρουσίας στο Μόναχο. Οι συνάδελφοί μου από το Δ.Σ. και οι διάδοχοί μας θα συνεχίσουμε το έργο μας εθελοντικά και με το ίδιο αμείωτο μεράκι εξασφαλίζοντας ελληνική παιδεία στα Ελληνόπουλα της διασποράς. Αξίζει … για τα παιδιά μας.


Ευχαριστώ για την φιλοξενία.

Εμείς ευχαριστούμε για την ενδιαφέρουσα συζήτηση

TEG_Istoria.pdf
Adobe Acrobat Dokument 274.7 KB

Συνέντευξη με την Μαίρη Ψαριάη, Πρόεδρο του συλλόγου Ελασσονιτών Μονάχου

Σημείωση : Η Μαίρη Ψαριάη ήταν Πρόεδρος μέχρι την περασμένη Κυριακή και τώρα αντιπρόεδρος του Συλλόγου. Η συνέντευξη δόθηκε όταν ήταν Πρόεδρος

Είστε η ποιο νέα Πρόεδρος ελληνικού εθνικοτοπικού συλλόγου στο Μόναχο. Τι είναι αυτό που σας δραστηριοποίησε στο σύλλογο. Αλλωστε πολλοί συνομήλικοί σας δεν δείχνουν το ανάλογο ενδιαφέρον.
Η αλήθεια είναι πως δεν χρειάστηκε να το σκεφτώ πολύ. Έχω μεγαλώσει μέσα σε αυτόν τον σύλλογο και τον νοιάζομαι. Δυστυχώς οι περισσότερο νέοι δεν ενδιαφέρονται πια για τους συλλόγους. Αν όμως όλοι αδιαφορούμε θα καταλήξουμε στην διάλυση των συλλόγων και αυτόματα στην αποξένωση. Οι σύλλογοι μας κρατούν ενωμένους και είναι ένας τρόπος μεταλαμπάδευσης των ηθών και εθίμων του τόπου μας!


Έχετε κάνει σκέψεις πως θα συμμετέχουν περισσότεροι νέοι στο σύλλογο.
Πολλές φορές. Aυτό είναι και ένα θέμα συζήτησης που έχουμε και με τους υπόλοιπους συλλόγους. Έχουμε κάτι κατά νου αλλά όλα στην ώρα τους.


H παρέα σας πως αντιμετωπίζει ότι έχετε ενεργό δράση σ έναν σύλλογο ;
Αδιάφορα θα έλεγα. Μας στηρίζει στις εκδηλώσεις μας αλλά ως εκεί.


Είστε ικανοποιημένοι από τη συμμετοχή των Ελασσονιτών στις δραστηριότητες του συλλόγου ;
Δυστυχώς όχι.  Αναλογικά είναι ελάχιστοι αυτοί που μας στηρίζουν στις δράσεις μας.

 

Με Έλληνες που ήρθαν από την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια που εκδηλώθηκε η δημοσιονομική κρίση έχετε επικοινωνία;
Έχουμε ναι. Το τελευταίο διάστημα έχουν απευθυνθεί αρκετοί στον σύλλογό μας. Κυρίως για κατοικία και εργασία. Προσπαθούμε να βοηθάμε όσο μπορούμε όπως και οι υπόλοιποι σύλλογοι άλλωστε. 


Πιστεύετε ότι οι ελληνικοί σύλλογοι πρέπει να απευθύνονται με τις δράσεις τους αποκλειστικά σε Έλληνες ή να έχουν δράσεις και στην τοπική κοινωνία 
Όχι δεν θεωρώ ότι πρέπει να απευθύνονται αποκλείστηκα στους Έλληνες.. Πρέπει όλοι να έχουμε ως στόχο τις πολιτιστικές ανταλλαγές και συνεργασίες και να είμαστε ανοιχτοί σε ότι καινούργιο επακολουθεί.


Σας ενδιαφέρουν οι ευρωεκλογές ; Θα ψηφίσετε φέτος τον Μάιο ; Αν ναι θα ψηφίσετε γερμανικό ή ελληνικό κόμμα και γιατί.

Ναι θα ψηφίσω και θα ψηφίσω ελληνικό κόμμα. Θα ψηφίσω ελληνικό κόμμα γιατί πιστεύω ότι μπορεί και πρέπει να εκπροσωπήσει τα ελληνικά συμφέροντα.   


Έχετε γερμανική υπηκοότητα. Αν ναι ποιος ο λόγος που την πήρατε. Αν όχι σκέφτεστε στο μέλλον να τη ζητήσετε και γιατί  ;

Δεν έχω ακόμη αλλά ναι, θα την ζητήσω. Και το ίδιο θα πρότεινα να κάνουν όλοι όσοι ζούνε εδώ γιατί μόνο έτσι μπορούμε να είμαστε ενεργά μέλη αυτής της κοινωνίας και να συμβάλουμε στη διαμόρφωσή της με το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι.

Συνέντευξη με Ηλία Νταλακίδη, Πρόεδρο του Θρακικού Συλλόγου Μονάχου

Από «μικρός» στο χορευτικό , χρόνια στο ΔΣ, στο ΔΣ της Ομοσπονδίας Θρακικών Συλλόγων Ευρώπης, μέλος στο ΔΣ της Ελληνικής Κοινότητας και από πέρσι Πρόεδρος του Θρακικού Συλλόγου.
Άρα με την εμπειρία σας θα είστε από τους πιο κατάλληλους να μας απαντήσετε αν τελικά οι οργανωμένοι ελληνικοί  φορείς περνούν κάποια κρίση ή όχι ;

Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια κύριε Τάτση. Πιστεύω ότι όντως οι φορείς του Μονάχου περνούν κάποια κρίση.

 Ένα από τα ερωτήματα που θέτουμε στο πλαίσιο αυτού του διαλόγου που έχουμε ξεκινήσει είναι αν οι Θρακιώτες που ήρθαν από την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια συμμετέχουν (αναλογικά) στις δράσεις του συλλόγου ;

Δυστυχώς δεν συμμετέχουν (αναλογικά) στις δράσεις του συλλόγου.

Και ποιοι πιστεύετε ότι είναι οι λόγοι ;

Οι λόγοι είναι πολλοί. Κάποιοι από αυτούς είναι 1. Οι Θρακιώτες που ήρθαν τα τελευταία χρόνια, λόγω  κρίσης, στην Γερμανία, ήρθαν για να βρούνε δουλειά, ένα καλύτερο αύριο. Είναι δύσκολο αυτό το ξεκίνημα για κάθε έναν, γι αυτό πιστεύω ότι δεν υπήρχε ο χρόνος για να ασχοληθούν με τον σύλλογο αλλά και με κάθε άλλο σύλλογο. 2. Οι περισσότεροι ήρθαν από κάποιο αστικό κέντρο (Αθήνα-Θεσσαλονίκηη) και γνωρίζουμε άλλοι ότι την παράδοση δεν την παρακολουθούσαν πολύ σε αυτά τα κέντρα. Έτσι λείπει και το ενδιαφέρον για να συμμετέχουν σε κάποιο σύλλογο. Φυσικά αυτό δεν ισχύει για όλους.

Συνήθως στο ερώτημα «γιατί να έρθουν οι νέοι σ έναν ελληνικό σύλλογο» η απάντηση είναι «η παράδοση, τα ήθη και έθιμα». Αρκούν όμως στο πέρασμα του χρόνου μόνο αυτά. Υπάρχει ανάγκη αλλαγής όσον αφορά τις δράσεις και αν ναι σε ποια κατεύθυνση.

Πιστεύω ότι δεν χρειάζεται κάποια αλλαγή και θα εξηγήσω το γιατί. Ο κάθε εθνικοτοπικός σύλλογος, όπως το λέει και η λέξη, έχει να κάνει με την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα. Και αυτό από μόνα τους είναι μια δύσκολη και σοβαρή δουλειά που τελεί ο κάθε σύλλογος. Δεν πρέπει και δεν μπορεί να αναλάβει άλλους ρόλους. Για όλα τα άλλα υπάρχουν άλλοι φορείς. Ο σύλλογος θα πρέπει να φέρνει κοντά τους συντοπίτες και να διδάσκει σωστά την παράδοση και την ιστορία του τόπου του.

Ο σύλλογος Θρακιωτών αν και (σχετικά) από τους νέους συλλόγους έχει μια πολλαπλή δράση, δηλ συμμετέχει ανέκαθεν σχεδόν σ όλες τις κοινές δράσεις του Ελληνισμού. Αυτό το γεγονός οφείλεται στα πρόσωπα που συμμετείχαν διαδοχικά στα ΔΣ ή είναι στην ιδιοσυγκρασία των Θρακιωτών η «συνεργασία»

Πιστεύω και τα δύο. Ανήκει στον χαρακτήρα του Θρακιώτη η συνεργασία και η εξωστρέφεια. Αλλά φυσικά εδώ στο Μόναχο είμαστε μια κοινωνία που γνωρίζονται όλοι και έτσι προσπαθούμε να βοηθήσουμε και να συνεργαστούμε με άλλους φορείς για το καλό της Ελληνικής παροικίας.

Στο Μόναχο έχουν αυξηθεί οι σύλλογοι και οι ομάδες που δραστηριοποιούνται σε διάφορους τομείς. Έχουμε μουσικό σύλλογο, χορωδίες, θεατρικές ομάδες κλπ . Τελικά υπάρχει ανάγκη ενοποίησης όλων των φορέων. Μπορεί να συνεχίζει το ρόλο αυτό να τον παίζει μια Κοινότητα ;

Δεν πιστεύω ότι χρειάζεται ενοποίηση όλων των φορέων, γιατί κάθε φορέας ασχολείτο με κάτι διαφορετικό και πρέπει να διατήρηση την ταυτότητα του. Δεν γίνεται και δεν χρειάζεται ενοποίηση, αλλά χρειάζεται μια Ελληνική Κοινότητα η οποία θα οργανώνη και θα συντονίζει κάποιες δραστηριότητες και γιατί όχι να στεγάσει όλους τους συλλόγους. Φυσικά θα πρέπει όμως να αλλάξει ο τρόπος λειτουργίας της Κοινότητας, σε σχέση με αυτόν που γνωρίζαμε μέχρι τώρα. Πρέπει να ακολουθήσει και να προσανατολιστεί σε ευρωπαϊκά πρότυπα. Να αποφύγει τα ελληνικά στερεότυπα.

Πείτε ποια δράση του συλλόγου σας έχει μείνει (διαχρονικά) έντονα στη μνήμη σας και κάποια από τις δράσεις που ετοιμάζετε το επόμενο διάστημα.

Η δράση που μου έχει μείνει ήταν πριν 2 χρόνια, όταν και φιλοξενήθηκαν οι πολιτιστικές εκδηλώσεις της Ομοσπονδίας Θρακικών Συλλόγων Ευρώπης για 3 φορά εδώ στο Μόναχο. Για τις μελλοντικές δραστηριότητες θα πρέπει να κάνω ιδιαίτερη αναφορά σε μια εκδήλωση. Στις 08. Ιουλίου θα μεταφερθεί η τύμβος του μεγάλου Θρακιώτη επιστήμονα, που έζησε και εργάστηκε στο πανεπιστήμιο του Μονάχου, Κων. Καραθεοδωρή, στο προαύλιο της εκκλησίας των Αγίων Πάντων. Με αυτόν τον τρόπο θέλουμε να τιμήσουμε έναν μεγάλο επιστήμονα αλλά και να διδαχτούμε από αυτόν.

Πιστεύετε ότι μπορεί σήμερα ένας Έλληνας που έχει μεγαλώσει στο Μόναχο και έχει φιλίες με συνομήλικους και άλλων εθνοτήτων ότι θα ερχόταν ευχάριστα σε μια εκδήλωση – χορό ενός ελληνικού εθνικοτοπικού συλλόγου ;  Μπορούμε να κάνουμε κάτι για την 3η και 4η πλέον γενιά ελλήνων στο Μόναχο ;

Φυσικά και μπορεί να έρθει και πιστεύω ότι έρχονται ευχάριστα σε τέτοιου είδους εκδήλωσης. Με αυτόν τον τρόπο δείχνουμε στους μη έλληνες την παράδοση μας. Και είναι όμορφο να τους δείχνουμε αλλά και να μας δείχνουμε κάτι από την παράδοση. Έτσι πρέπει να λειτουργούμε, να είμαστε ανοιχτοί σε κάθε τι καινούργιο.

Στο τέλος θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την ευκαιρία αυτής της συνέντευξης.

Εμείς ευχαριστούμε και καλή συνέχεια

Συνέντευξη με τον Γεώργιο Κεραμιδά, Πρόεδρο του Συλλόγου Αιγαίου Μονάχου

Επανεκκίνηση του Συλλόγου Αιγαίου;  Διαπιστώνουμε το τελευταίο διάστημα μια έντονη κινητικότητα στο σύλλογό σας. Χορευτικό, κόσμος στην επέτειο απελευθέρωσης των νησιών του Βορείου Αιγαίου, ουσιαστική συμμετοχή στη φιλανθρωπική. Πού οφείλεται;


κ. Τάτση,
Αρχικά θα ήθελα να σας ευχαριστήσω και να σας συγχαρώ γι' αυτή σας την πρωτοβουλία να διερευνήσετε το παρόν και το μέλλον του οργανωμένου Ελληνισμού στο Μόναχο. Θεωρώ ότι η ενημέρωση που θα διαχυθεί, θα βοηθήσει και θα ενεργοποιήσει όλους μας. Μάλιστα, επειδή πιστεύω στη δύναμη των πολλών, θα πρότεινα και μία δέσμευση. Κάθε σύλλογος να δίνει το παρόν στις εκδηλώσεις των άλλων συλλόγων και να εκπροσωπείται με όσο το δυνατόν περισσότερα άτομα.
Σχετικά με την ερώτησή σας...
Μέλος του συλλόγου είμαι από την πρώτη χρονιά που ήρθα στο Μόναχο, το 2012. Πάντα ήμουν προβληματισμένος με τις δραστηριότητες του συλλόγου μας. Είχα την αίσθηση πως υστερεί σε πολιτιστικές και κοινωνικές δραστηριότητες.
Η αίσθηση αυτή όμως δεν ήταν μόνο δική μου, αλλά και όλου του Δ.Σ. Όμως, όπως κι εσείς γνωρίζετε, οι υποχρεώσεις όλων μας είναι πολλές. Οικογένεια, εργασία, δραστηριότητες και ο χρόνος περιορισμένος.
Ανέλαβα πρόεδρος τον προηγούμενο χρόνο και με τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. (τον κ. Ιωάννη Μωυσή, αντιπρόεδρο, την κ. Σταυρούλα Kling, ταμία, την κ. Άννα Κρασσά, γραμματέα, και μέλη τον κ. Μάκη Καρβούνη, τον κ. Στέλιο Κλάδο (τον οποίο θα ήθελα να ευχαριστήσω με την ευκαιρία για την ευγενική του συνεισφορά στις εκδηλώσεις του συλλόγου μας με πλούσια εδέσματα) και τον κ. Παντελή Παντελίδη, αποφασίσαμε πως θα πρέπει να ενισχύσουμε την παρουσία του συλλόγου μας στο Μόναχο μέσα από διάφορες δραστηριότητες, εκδηλώσεις, συνεργασίες. Δηλαδή να προσθέσουμε κάτι, επιπλέον σε αυτά που ήδη πραγματοποιούσε ο σύλλογός μας κάθε χρόνο.
Στο πλαίσιο αυτό οφείλονται αυτά που ήδη επισημάνατε στην ερώτησή σας και είναι τα ακόλουθα.
-Συμμετείχαμε στην έκθεση με θέμα «Τα αρχαιοελληνικά νομίσματα», που πραγματοποιήθηκε στο Haar.
-Τα μέλη του χορευτικού μας έλαβαν μέρος με παραδοσιακούς χορούς από τα νησιά του Βορείου Αιγαίου στον εορτασμό της επετείου της απελευθέρωσή τους, πέρα από την καθιερωμένη δοξολογία.
-Στην καθιερωμένη κοπή της πίτας για τη νέα χρονιά παρείχαμε ζωντανή μουσική για να διασκεδάσουν τα μέλη και οι φίλοι του συλλόγου μας.
-Τέλος, όλα τα μέλη του Δ.Σ. δεσμευθήκαμε να προσφέρει ο καθένας στη φιλανθρωπική εκδήλωση που διοργανώθηκε αυτό που μπορούσε, δηλαδή είτε σκευάσματα προς πώληση, είτε χρόνο για παρουσία στον τραπέζι του συλλόγου μας στην εκδήλωση. Κάποια από τα μέλη μας ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας και συμμετείχαν με χαρά. Τα ευχαριστώ θερμά γι’ αυτό!


Δεν γνωρίζουμε αν έχετε στοιχεία αλλά ο αριθμός των Ελλήνων που ζουν στο Μόναχο και κατάγονται από τα νησιά του Αιγαίου πρέπει να είναι συγκριτικά λίγα.  Έχει προοπτική ο σύλλογος με τον μικρό αριθμό; Πώς το αντιμετωπίζετε το θέμα; Έχετε και μέλη εκτός Αιγαίου;


Ο σύλλογός μας πράγματι αποτελείται από λίγα μέλη, επειδή η μετανάστευση από τα νησιά του Αιγαίου μας είναι, σχετικά με τα υπόλοιπα γεωγραφικά διαμερίσματα της χώρας μας, περιορισμένη.
Για το λόγο αυτό υπάρχει δυσκολία στο να βρεθούν άτομα που θα μπορούν να πλαισιώνουν δραστηριότητες του συλλόγου και να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους σε αυτόν.
Ισχύει βέβαια και το «ουκ εν τω πολλώ το ευ».
Σύμφωνα όμως με το νέο καταστατικό μας μέλος του συλλόγου μας μπορεί να γίνει όποιος το επιθυμεί με μια απλή αίτηση.
Με αυτόν τον τρόπο προσδοκούμε τη διεύρυνση ώστε να βρεθούν νέα άτομα με όραμα, που θα δραστηριοποιηθούν και θα συμβάλλουν στην απρόσκοπτη πορεία του συλλόγου μας με τη βοήθεια πάντα και των παλαιότερων μελών.
Ο δικός μου ρόλος είναι μεταβατικός μια και η απόσπασή μου στο Ευρωπαϊκό Σχολείο Μονάχου λήγει τον Αύγουστο του 2021. Μετά θα πρέπει να επιστρέψω στην οργανική μου θέση στην Ελλάδα, οπότε και θα πρέπει να αναλάβει άλλο άτομο την ηγεσία του συλλόγου.
Δεν ξέρουμε αν γνωρίζετε ότι όταν ιδρύθηκε ο σύλλογος πριν τρεις περίπου δεκαετίες, ιδρύθηκε με πρωτοβουλία πολιτών για εθνικούς λόγους. Σας είναι συνειδητή μια τέτοια ευθύνη ή πλέον ο μόνος λόγος ύπαρξης  είναι ότι το βλέπετε σε πολιτιστικό και εθιμοτυπικό επίπεδο;
Κατ’ αρχάς θα ήθελα να σταθώ σε μια βασική επισήμανση.
Ο όρος «εθνικός» είναι ευρύτερος εννοιολογικά των όρων του πολιτισμού και των εθίμων. Επίσης θα ήθελα να επισημάνω την ευκρινή διάκριση ανάμεσα στο «εθνικός» και «εθνικιστικός».
Ως εκ τούτου συμφωνώ ότι η απαρχή του συλλόγου μας πραγματοποιήθηκε για εθνικούς λόγους. Αυτό σε καμιά περίπτωση δεν έρχεται σε αντίθεση με την περαιτέρω ενίσχυση πολιτιστικών και λοιπών λαογραφικών εκδηλώσεων. Άλλωστε για να υπάρχει πολιτισμός απαραίτητη προϋπόθεση είναι η ύπαρξη ενός έθνους που θα τον στηρίζει και θα τον εκπροσωπεί.
Καταληκτικά, η συνεργασία μας με άλλες πολιτιστικές ομάδες-φορείς θα βοηθήσει τόσο στη διατήρηση όσο και στην προβολή του συλλόγου μας μέσα από ουσιώδεις και οργανωμένες εκδηλώσεις.


Ποιος μπορεί να είναι ο ρόλος ενός ελληνικού συλλόγου στο Μόναχο και κατ’ επέκταση στη Γερμανία. Είστε – και δεν αναφερόμαστε μόνο στο δικό σας – ικανοποιημένος με τις δράσεις και τον τρόπο που λειτουργούν; Αν όχι, τι πρέπει ν’ αλλάξει;


Πολύ ενδιαφέρουσα και ουσιαστική η ερώτησή σας, κ. Τάτση.
Νομίζω πως θα πρέπει να γίνει ένας επαναπροσδιορισμός των σκοπών και στόχων της ύπαρξης των συλλόγων στο εξωτερικό. Στην περίπτωσή μας στο Μόναχο.
Προς Θεού δε μηδενίζω τις υφιστάμενες δραστηριότητες των συλλόγων!
Πολύ καλά τα γλέντια με την ευκαιρία γιορτών, συνετή η ανάμνηση διάφορων επετείων με δοξολογίες,  θαυμάσια η ύπαρξη των χορευτικών για δέσιμο-σύσφιξη μεγάλων αλλά και νέων (συγχαρητήρια σε όσους συλλόγους διαθέτουν τμήμα για μικρά παιδιά) με την παράδοση των περιοχών καταγωγής των γονέων.
Γιατί όμως να μαθαίνονται χοροί μόνο από μία συγκεκριμένη περιοχή της Ελλάδας; Δε θα ήθελα να είμαστε τοπικιστές.
Θεωρώ πως η εκμάθηση χορών από όλες τις γεωγραφικές περιοχές της Ελλάδας σε ομάδες συμπατριωτών μας και των παιδιών τους θα συμβάλλει στη σύσφιξη των σχέσεών μας αλλά και θα τρανώσει την αγάπη και για άλλες περιοχές της χώρας μας, εκτός του τόπου καταγωγής μας.
Η αναβίωση εθίμων και η γνωριμία αυτών σε νεαρότερα άτομα θα διατηρήσει τις παραδόσεις μας και θα κινήσει-τονώσει το ενδιαφέρον φίλων μας Γερμανών και για άλλες περιοχές της πατρίδας μας, πέρα από τις τουριστικά γνωστές.
Η διαφήμιση προϊόντων που παρασκευάζονται ή παράγονται σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας μας θα συνέβαλε και στην ανάπτυξη του εμπορίου.
Π.χ. (Η ιδέα είναι του κ. Ιωάννη Μωυσή, παλαιότερου μέλους του συλλόγου μας και νυν αντιπροέδρου) η οργάνωση μιας έκθεσης προϊόντων από τις διάφορες περιοχές της Ελλάδας και η οποία θα απευθύνεται σε όλο τον πληθυσμό του Μονάχου, σε συνεργασία με όλους τους ελληνικούς συλλόγους (κάθε σύλλογος θα αναλάβει να οργανώσει τον ερχομό προϊόντων από την ανάλογη περιοχή της Ελλάδας) και η δυνατότητα παραγγελίας από τους επισκέπτες, ώστε μετά το τέλος της έκθεσης να έλθει συγκεκριμένη ποσότητα προϊόντων.
Η διαφήμιση συγκεκριμένων περιοχών, επιλεγμένων από κάθε σύλλογο χωριστά, (ονομασία, σύντομη ιστορία, επιφανείς προσωπικότητες, ήθη, έθιμα, δρώμενα) σε ολιγοήμερη έκθεση σε συνεργασία με το ελληνικό προξενείο αλλά και με ταξιδιωτικά γραφεία με την ανάλογη διαφήμιση από τοπικά μέσα (τηλεόραση, εφημερίδες, internet sites-blogs)
Η πρόσκληση επιφανών, αξιόλογων συμπολιτών μας με διακρίσεις σε διάφορους τομείς (μουσική, κινηματογράφος, τραγούδι, θέατρο, συγγραφή βιβλίων, εικονογράφηση) για κάποια εκδήλωση, οργάνωση συνάντησης χορωδιών από διάφορες περιοχές της χώρας μας σε συνεργασία με τον Δήμο Μονάχου, καθώς επίσης και η αποστολή στην Ελλάδα εκπροσώπων από τους συλλόγους του Μονάχου.
Αυτές και άλλες δραστηριότητες με διάθεση παραγωγικής συνεργασίας όλων των συλλόγων θα μπορούσαν να οργανώνονται και να τονίζουν την ύπαρξή μας στο Μόναχο και όχι μόνο. Θα μας έκαναν να λειτουργούμε ως πρεσβευτές της χώρας μας στη χώρα που ζούμε.
Το κλίμα είναι θετικό και εύκολα θα γίνονταν αποδεκτές τέτοιες ενέργειες.
Γνωρίζω βέβαια πως η οργάνωση τέτοιων δραστηριοτήτων απαιτεί και κόπο και χρόνο. Δε γνωρίζω, αν κάποια άτομα θα είχαν το χρόνο και αν θα μπορούσαν να προχωρήσουν στην υλοποίηση τέτοιων εκδηλώσεων και δραστηριοτήτων από μεράκι και μόνο. Ή αν θα μπορούσε το Ελληνικό προξενείο να διαθέσει κάποιο άτομο, ώστε να ασχολείται με την οργάνωση αυτών των δραστηριοτήτων.


Την εισροή Ελλήνων από την Ελλάδα τα τελευταία 10 σχεδόν χρόνια λόγω της δημοσιονομικής κρίσης την «νιώσατε» στο σύλλογό σας ;
Η απάντηση σε αυτό το ερώτημά σας είναι αρνητική.
Όπως αναφέρθηκα και σε προηγούμενη ερώτησή σας, η μετανάστευση από τα νησιά του Αιγαίου μας δεν είναι εκτεταμένη, ενδεχομένως εξαιτίας άλλων διεξόδων των κατοίκων των νησιών μας για την επίλυση των οικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν. Οπότε δεν έχουμε αύξηση των μελών του συλλόγου μας από αυτόν τον παράγοντα.


Μύκονος, Ρόδος, Σαντορίνη, Κως, Πάρος, Νάξος νησιά του Αιγαίου που γεμίζουν τη θερινή περίοδο με Γερμανούς επισκέπτες. Είναι το πεδίο της προβολής του Αιγαίου ως τουριστικός προορισμός μια από τις δράσεις σας ;


Λέσβος, Λήμνος, Χίος, Ψαρά, Οινούσσες, Ικαρία με ιαματικά λουτρά, Καστελόριζο, Κάσος, Κάρπαθος, Σάμος…. θα συνέχιζα να απαριθμώ.
Ευχαριστώ πολύ που μου δίνετε την ευκαιρία να αναφερθώ σε μελλοντικές δραστηριότητες που προγραμματίζουμε.
Η ιδέα προτάθηκε πάλι από τον κ. Ιωάννη Μωυσή, με καταγωγή από τη Μυτιλήνη, (γνωστή ως Λέσβο) και η οποία έγινε ομόφωνα αποδεκτή από το Δ.Σ.
Στη Λέσβο, λοιπόν, έχουμε το μοναδικό στην Ελλάδα απολιθωμένο δάσος. Στα πλαίσια προβολής αυτής της μοναδικότητας προγραμματίζουμε να προσκαλέσουμε τον διευθυντή του Μουσείου απολιθωμένου δάσους στο Σίγρι της Λέσβου, που βρίσκεται στο δυτικό μέρος του νησιού, για μια σχετική ομιλία σε γερμανόφωνο κοινό. Η πρόταση αποτελεί ανοιχτή πρόσκληση για συνεργασία με άλλο σύλλογο.
Επιπλέον προγραμματίζουμε να εκδίδουμε κάθε χρόνο ημερολόγιο με χαρακτηριστικά μνημεία αρχαιολογικού ή άλλου ενδιαφέροντος από τα νησιά μας με στόχο να γνωστοποιήσουμε ομορφιές των Αιγαιοπελαγίτικων νησιών μας.
Στις αρχές Μαρτίου τιμούμε κάθε χρόνο την επέτειο της ενσωμάτωσης των Δωδεκανήσων με την Ελλάδα στο πνευματικό Κέντρο των Αγίων Πάντων. Φέτος η επέτειος διανθίστηκε με θεατρική παράσταση από μαθητές του Ευρωπαϊκού Σχολείου Μονάχου καθώς και με παραδοσιακούς χορούς από τα Δωδεκάνησα από το χορευτικό τμήμα του συλλόγου μας. Την επόμενη μέρα ακολούθησε δοξολογία στον ίδιο ναό συνοδευόμενη από παραδοσιακά εδέσματα (όλα ευγενική προσφορά του μέλους του συλλόγου μας κ. Στέλιου Κλάδου).
Τέλος, δε γνωρίζω πόσοι Έλληνες είναι ενήμεροι πως στην Καρλσρούη φιλοξενείται έκθεση, που θα διαρκέσει μέχρι τις 2 Ιουνίου 2019, με εκθέματα που έχουν έρθει από την Ελλάδα, μερικά από τα οποία μάλιστα εκτίθενται για πρώτη φορά εκτός αυτής. Η συσχέτιση της έκθεσης των αρχαιοτήτων στη Γερμανία είναι εμφανής. Η πρώτη ανασκαφή στην περιοχή των Μυκηνών έγινε από τον Γερμανό αρχαιολόγο Ερρίκο Σλήμαν. Η παρουσία της έκθεσης αυτής στη γερμανική πόλη θα πρέπει να διαφημιστεί σωστά, κι εδώ επικαλούμαι και τη δική σας συνεισφορά, ώστε να την επισκεφτούν όσο το δυνατόν περισσότεροι Γερμανοί -κι Έλληνες φυσικά-.
Έχω ενημερώσει σχετικά τους συλλόγους, ώστε να μπορέσουμε να διοργανώσουμε μονοήμερη εκδρομή και να απολαύσουμε κομμάτι της Ελληνικής ιστορίας μας στη Γερμανία.

Συμμετέχουν Γερμανοί στο χορευτικό συγκρότημα που έχετε ;


Η απάντηση στην ερώτησή σας είναι καταφατική.
Το χορευτικό του συλλόγου μας είναι ανοιχτό σε οποιονδήποτε αγαπά τους ελληνικούς παραδοσιακούς χορούς και θέλει να γίνει γνώστης, όχι μόνο του χορού, αλλά και της ιστορίας που βρίσκεται πίσω από αυτόν και φυσικά λαογραφικών πληροφοριών της περιοχής από την οποία αυτός προέρχεται.
Προϋπόθεση για να γίνει κανείς μέλος του χορευτικού είναι να είναι μέλος του συλλόγου. Υπό αυτήν την έννοια μπορούν να συμμετέχουν όχι μόνο Γερμανοί αλλά και όποιας άλλης εθνικότητας άτομα επιθυμούν.
Η ίδια η δασκάλα η κ. Silvia Sandow δεν είναι ελληνικής καταγωγής, όμως αγαπά τόσο πολύ αυτό που κάνει μαζί με τον σύζυγό της κ. Μάκη Καρβούνη. Το αισθητικό αποτέλεσμα των παραστάσεών τους με συγκινεί κάθε φορά που τους παρακολουθώ.


Οι ελληνικοί σύλλογοι ανά διαστήματα συγκεντρώνονται σε κοινές δράσεις.  Βλέπετε την ανάγκη για ενιαία έκφραση μέσω μιας πιο συγκεκριμένης οργανωτικής δομής π.χ. Κοινότητα ή πιστεύετε ότι ο σημερινός τρόπος αρκεί ;


Αναφέρθηκα αναλυτικά σε προηγούμενη ερώτησή σας, όπου έκανα εκτενή αναφορά σε ένα κοινό μέλλον όλων των συλλόγων.
Οραματίζομαι μια συλλογική προσπάθεια, από πολιτιστικές και όχι μόνο δραστηριότητες, δημιουργία «δια-συλλογικής» ερασιτεχνικής θεατρικής ομάδας και χορωδίας, οι οποίες θα μπορούν να συμμετέχουν στο κάλεσμα κάθε συλλόγου ξεχωριστά ή σε κοινές εκδηλώσεις στα πλαίσια επετείων, εθνικών ή μη.
Το αν θα ονομάζεται Κοινότητα ή κάπως αλλιώς δεν αποτελεί θέμα ουσίας και ούτε θα διαφοροποιήσει το στόχο.
Άλλωστε, ο λόγος του Μακρυγιάννη, του αγνού Έλληνα, «είμαστε στο εμείς» είναι διαχρονικός. Οι Έλληνες αν ενεργήσουν ως μια ομάδα δημιουργούν θαυμαστά πράγματα. Αν διασπαστούν σε κομμάτια, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι ήσσονος σημασίας.

Συνέντευξη με τον Πρόεδρο του Παγκοσμίου Συμβούλιου Κρητών Μανώλη Κουγιουμουτζή

 

Έχετε ζήσει έντονα τη ζωή των συλλογικών φορέων στο Μόναχο ως πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών  Μονάχου για πολλά χρόνια. Τώρα είστε Πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητών.  Σε ποιό συμπέρασμα καταλήγετε βλέποντας διαχρονικά τη διαδρομή των συλλόγων.

 

Πράγματι από την πρώτη στιγμή που ήρθα στο Μόναχο, ένιωσα την ανάγκη να βρεθώ με συμπατριώτες και συντοπίτες, για να μπορώ να συνεχίσω να “ ζω ” τα έθιμα του τόπου μου, αλλά και να ενημερώνομαι για συμβάντα της πατρίδας.

 

Ήταν η ίδια ανάγκη που αισθάνθηκαν οι 27 Κρήτες τον Απρίλιο του 1965 και ίδρυσαν το Κρητικό σύλλογο Μονάχου, τον παλαιότερο εθνικοτοπικό σύλλογο στη Γερμανία, και ίσως στην Ευρώπη ( εκτός Ελληνικών συνόρων ).

 

Έτσι ασχολήθηκα με τα κοινά, και ιδιαίτερα με τον Κρητικό σύλλογο,  του οποίου ήμουν και πρόεδρος  για περίπου 30 χρόνια.

 

Σήμερα, την εποχή της τεχνολογίας και της ταχύτητας, αυτές οι ανάγκες,  αν μου επιτρέπεται, είναι πλέον σε δεύτερη η ίσως και τρίτη θέση.

 

Η ανάγκη της επικοινωνίας και της συνοχής ανάμεσα στους ανθρώπους, έχει αντικατασταθεί από την “ διαδικτυακή “ επικοινωνία.

Έτσι πιστεύω ότι οι σύλλογοι μας περνούν μια “ κοινωνική κρίση “ όπως όλη 

η ανθρωπότητα.

 

Συγκρίνοντάς τους με τους συλλόγους και τους φορείς σε άλλες χώρες και Ηπείρους υπάρχουν διαφορές και ποιες είναι αυτές ;

 

Mε την τωρινή μου ιδιότητα ως πρόεδρος του Παγκοσμίου Συμβουλίου Κρητων, είχα την τύχη να ταξιδεύσω μέχρι και την μακρινή Αυστραλία.

 

Έτσι παρατήρησα ότι οι απόδημοι εκτός Ευρώπης, “ αφιερώνονται “  -η μάλλον είναι στόχος ζωής τους- στη διατήρηση (και παράδοση στις νέες γενιές), της πλούσιας πολιτιστικής κληρονομίας μας.

 

Γιατί η Παράδοση δεν είναι μουσειακό στοιχείο. Είναι η ζωντανή έκφραση ενός

 

Λαού, είναι η σύνδεση του χθες και του σήμερα, είναι η ταυτότητα του.

 

Είναι ένα δυναμικό στοιχείο, που παίρνοντας υλικό από το παρελθόν, έχει την  δύναμη να κτίσει το μέλλον.

 

Βέβαια, ίσως να παίζει και η μεγάλη απόσταση ένα ρόλο.

 

Γιατί η αλήθεια είναι ότι τους μεγαλύτερους πατριώτες, τους συνάντησα  στην Αμερική και Αυστραλία. Όσο ποιό μεγάλη η απόσταση, τόσο μεγαλύτερη η αγάπη τους και ο νόστος για την Μητέρα Πατρίδα.

 

 

Υπάρχει συνεπώς κρίση προσνατολισμό στους συλλόγους και τους οργανωμένους φορείς του Ελληνισμού  του Μονάχου και Γερμανίας;

 

Όπως είπα και προηγουμένως, οι ανάγκες της κοινωνίας μας έχουν  αλλάξει ριζικά.

 

Παρόλα αυτά, κάθε κοινωνία που εξελίσσεται, δεν απορρίπτει δεν πρέπει να απορρίπτει τα προηγούμενα στάδια που έχει πλέον ξεπεράσει, αλλά να τα ενσωματώνει διαφοροποιημένα και προσαρμοσμένα στη τρέχουσα κατάσταση, στα νέα δεδομένα και στις νέες απαιτήσεις.

 

Στο πνεύμα αυτό και οι Σύλλογοι θα πρέπει να θεωρήσουν τη διατήρηση της παράδοσης του τόπου τους, όχι μόνο μια διαδικασία που αρχίζει και τελειώνει

 

με επαναλαμβανόμενες οπτικοακουστικές και χορευτικές μιμητικές αναπαραστάσεις κάποιων στιγμών η και παλαιών εθίμων.

 

Πρέπει α αναπτύξουν πολύπλευρες δραστηριότητες επιμορφωτικού, κοινωνικού και προνομιακού χαραχτήρα.

 

Γιατί η παράδοση είναι η συνείδηση της ύπαρξης του παρελθόντος μέσα στο σήμερα.

 

Θα πρέπει δηλαδή οι Σύλλογοι να βρουν τη χρυσή τομή μεταξύ της προώθησης

 

και της διάχυσης στα μέλη τους, και στο ευρύτερο κοινωνικό περίγυρο, των πολιτιστικών  αξιών του τόπου τους με παράλληλη ενσωμάτωση αυτών στις νέες σύγχρονες κοινωνίες όπου ζουν.

 

Οι Κοινότητες με τη μορφή που τις γνωρίσαμε έχουν ολοκληρώσει την πορεία τους ;  Πρέπει και σε ποια κατεύθυνση να γίνουν διορθωτικές αλλαγές ; Και αν όντως δεν αποτελούν προοπτική δεν θα πρέπει να αναζητηθούν τρόποι για να καλυφθεί το κενό όσον αφορά την εναιάι έκφραση των οργανωμένων φορέων σε κεντρικά για το Ελληνισμό θέματα ;

 

Οι Κοινότητες είναι σημαντικό κομμάτι του ελληνισμού.

 

Είναι από τις πρώτες οργανωμένες παρουσίες των Αποδήμων με ισχυρές  εστίες συσπείρωσης.

 

Όμως στη τωρινή τους μορφή απομακρύνονται από την Ελληνική παροικία  και το αξιόλογο ανθρώπινο δυναμικό της, που θα μπορούσε να προσφέρει  πολλά στη κοινωνία μας.

 

Θεωρώ ότι ο ρόλος της Κοινότητας ανάμεσα στους συλλόγους,  πρέπει να είναι συντονιστικός και εποπτικός. 

 

Να εκπροσωπεί την Ελληνική παροικία στην τοπική κοινωνία σε πολιτικό επίπεδο, και ( να συνεργάζεται) χωρίς να επισκιάζει βέβαια η παρουσία του προξενείου μας και της Πρεσβείας.

 

Δηλαδή άνοιγμα προς τη γερμανική Κοινωνία. Με τον επαναπροσδιορισμό των στόχων τους θα μπορούσαν να αναλάβουν πρωτοβουλίες που αγγίζουν τα προβλήματα της σύγχρονης κοινωνίας.

 

Π.χ. Ενημέρωση, συμβουλές, όπως και βοήθεια ( συμπλήρωση εγγράφων, μεταφράσεις στους νέους μετανάστες κτλ ).

 

Σύνδεση με τους κατά τόπους επιστημονικούς φορείς ( Πανεπιστήμια, Επιμελητήρια, Τοπική Αυτοδιοίκηση ) τόσο από τον τόπο διαμονής, όσο και από το τόπο καταγωγής,  για την παροχή ειδικών γνώσεων σε επιμέρους θέματα.

 

Γιατί δυσκολεύονται οι σύλλογοι να ανοιχτούν στις τοπικές κοινωνίες. Δεν χρειάζεται, δεν μπορούν; Δεν θα τους ακολουθήσει ο Ελληνισμός ; Εσεις τι εμπειρία είχατε τόσο χρόνια ως Πρόεδρος του κρητικού συλλόγου ;

 

Eιλικρινά είναι δύσκολο να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση και να προτείνω λύσεις σε κάθε ένα των Δ/Σ των συλλόγων. 

 

Πιστεύω ότι συντρέχουν διάφοροι λόγοι, που πρωτίστως για μεν την πρώτη γενιά έχει σχέση με την ημιμάθεια της Γερμανικής γλώσσας και έτσι οι δραστηριότητες απευθυνόταν κυρίως στους ημέτερους, αλλά επέτρεψε μου να χρεώσω  και μεγάλο μέρος της ευθύνης στην ίδια την γερμανική κοινωνία η οποία δεν μας αποδεχόταν στην πλειοψηφία της βλέποντας μας καμιά φορά ακόμα και σαν ξένο σώμα  Gastarbeiter „ .

 

Βεβαίως και υπερείχε η ιδέα της επιστροφής, παλιννόστησης  στην πατρίδα ( ήρθαμε σχεδόν όλοι για 2/3 χρόνια βλέπεις ). Οι Έλληνες μετανάστες δεν ένιωθαν την ανάγκη της ένταξης τους στην τοπική κοινωνία, γι αυτό στο μεγαλύτερο μέρος τους δεν έμαθαν καν Γερμανικά  

 

Και στο σημείο αυτό θέλω να τονίσω την διαφορετικότητα της ένταξης των Ελλήνων μεταναστών  στην Αμερικανική, η Αυστραλιανή κοινωνία η οποία σου δίνει αμέσως το διαβατήριο του κράτους και σε αντιμετωπίζει σαν ισότιμο πολίτη της. Βλέπεις αυτό θα αργήσει να εφαρμοστεί εδώ που ζούμε εμείς , αν και θα πρέπει να παραδεχτούμε ότι συνεχώς η πολιτική τους βελτιώνετε, μια που η  κοινωνία διαμορφώνεται σιγά σιγά σε πολιτισμική ( μεγαλώνει το  ποσοστό αλλοδαπών ) . Πιστεύω λοιπόν ότι σήμερα που αναλαμβάνουν  οι νέοι της δεύτερης και τρίτης γενιάς  την διοίκηση των συλλόγων, παιδιά που έχουν σπουδάσει εδώ, που έχουν φίλους και συμμαθητές από τα θρανία,  πρέπει να εντάξουν στα προγράμματα και τους στόχους τους πολιτιστικές ανταλλαγές και συνεργασίες. Θα πρέπει επίσης να υιοθετηθεί η διγλωσσία στις εκδηλώσεις μας. Ξέρεται στο μεταξύ διάστημα υπάρχουν εκατοντάδες παιδιά που προέρχονται από μεικτούς γάμους και των οποίων η ελληνομάθεια δεν είναι αρκετά καλή. Είμαι λοιπόν σίγουρος ότι και μπορούν και η ώρα έφτασε να κάνουμε αυτό το άνοιγμα ο Ελληνισμός σίγουρα θα τους ακολουθήσει. Προσωπικά καθ όλη τη διάρκεια της δικής μου ενασχόλησης με τον σύλλογο επεδίωκα να έχω πάντα μεταξύ των προσκεκλημένων μου Γερμανούς εκπρόσωπους της τοπικής κοινωνίας, αλλά και αρκετούς καλούς φίλους της πατρίδας μας. Θεωρούσα υποχρέωση να ανταποκρίνομαι  σε όλες της προσκλήσεις της πόλης και της κοινωνίας γενικότερα.   

 

Αν ένα ς νέος σας ρωτούσε αν θα πρέπει να πάρει και τη γερμανική υπηκοότητα τι θα του απαντούσατε και γιατι ;

 

Θα του απαντούσα αμέσως ΝΑΙ !!

Χωρίς δεύτερη σκέψη. Γιατί μόνο έτσι μπορούμε να αποκτήσουμε αυτό που λέμε ΛΟΜΠΙ .

Και αυτό λείπει από την Γερμανική κοινωνία.

Όταν είσαι ενεργό μέλος μιας κοινωνίας, και δεν εννοώ πολιτιστικά, αλλά πολιτικά, έχεις φωνή και λόγο.

Μπορείς να συμβάλεις ουσιαστικά στα δρώμενα της κοινωνίας που ζεις, να διαμορφώσεις το πολιτικό σκηνικό, να μπορείς να απαιτείς και να θέτεις “ βέτο”.

Πάρτε παράδειγμα τους Τούρκους.

Κατέχουν θέσεις και έχουν φωνή στα κέντρα των αποφάσεων, άμεσα.

Εμείς δυστυχώς ούτε ένα Δημοτικό σύμβουλο δεν εκλέξαμε.

Συνέντευξη με τους εκπροσώπους της Πρωτοβουλίας Ελλήνων ιατρών Μονάχου Ανδρέα Μοράκη και Σοφία Τουρλακίδου

Η πρωτοβουλία σας, δηλ. η δημιουργία ενός «φόρουμ» των Ελλήνων γιατρών στο Μόναχο χαιρετίστηκε από πολλούς.  Τελικά δυο χρόνια μετά ποια είναι η εκτίμησή σας . Είστε ικανοποιημέοι ;.  Πείτε μας για τις δράσεις σας.

Τουρλακίδου-Μοράκης:
Ο σκοπός της «Πρωτοβουλίας Ιατρών Μονάχου» ειναι μια συλλογική προσπάθεια που δεν απευθύνεται μόνο στους συναδέλφους του Μονάχου αλλά και της ευρύτερης περιοχής της Βαυαρίας.
Πρωταρχικός σκοπός της κίνησης αυτής είναι η γνωριμία μεταξύ όλων των συναδέλφων κατ’ αρχήν με απώτερο σκοπό την ανάληψη δράσεων που θα συναποφασισθούν από κοινού.
Βασική προϋπόθεση ήταν η κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών ώστε να διασφαλιστεί ισότιμα η συμμετοχή όλων των μελών στην λήψη αποφάσεων.
Αυτό εκτιμούμε ότι έχει εξασφαλιστεί.
Όσον αφορά στους στόχους της πρωτοβουλίας είναι να συνεχίσουμε την επιμόρφωση που ξεκινήσαμε ήδη με επιτυχία η οποία έχει αναγνωριστεί από τους ιατρικούς φορείς και είναι αναγκαία για την ομαλή συνεργασία των γιατρών με τα ασφαλιστικά ταμεία. Μελλοντικά θα προκύψουν και άλλοι οι οποίοι θα συναποφασισθούν από τους συναδέλφους.

Αλήθεια έχουμε κάποιους αριθμούς, έστω και κατά προσέγγιση για τους ιατρούς αλλά και αυτούς που ανήκουν στους παραιατρικούς κλάδους  στο Μόναχο ;

 

Τουρλακίδου-Μοράκης:
Δεν έχουμε ακριβή γνώση του αριθμού των νεόφερτων συναδέλφων. Οπωσδήποτε ο αριθμός είναι σημαντικός με αυξητική τάση. Υπολογίζεται ότι είναι εκατοντάδες.

 

Ένα από τα θέματα που έχει αναδειχθεί από τότε που εκδηλώθηκε η δημοσιονομική κρίση στην πατρίδα μας είναι ότι «τα φωτεινά μυαλά» έφυγαν στα ξένα. Επιβεβαιώνεται κάτι τέτοιο και στο Μόναχο ; Αναλογικά δηλ ήρθαν αρκετοί ;


Μοράκης:

Αναμφισβήτητα η οικονομική κρίση στην Ελλάδα ενίσχυσε την μετανάστευση των Ελλήνων επιστημόνων στο εξωτερικό.
Λόγω όμως της δυνατότητας της ελεύθερης μετακίνησης και εγκατάστασης στην Ευρώπη είναι δύσκολο να γνωρίζει κανείς τους ακριβείς αριθμούς των νεόφερτων.
Από τις επαφές μας όμως με ασθενείς γνωρίζουμε πολλούς νέους οι οποίοι έχουν έλθει και οικογενειακώς για ένα νέο ξεκίνημα στο Μόναχο. Πολλοί έρχονται αφού έχουν εξασφαλίσει εργασία ήδη απο την Ελλάδα.

Γενικά τα θέματα που απασχολούν τους Έλληνες που ήρθαν τα τελευταία χρόνια διαφέρουν και σε ποιο σημείο από τα θέματα του υπόλοιπου Ελληνισμού ; Έχετε κάποια εικόνα με δεδομένα ότι πολλοί επισκέπτες των Ελλήνων ιατρών θα είναι και «νεομετανάστες» ή όχι ;

 

Μοράκης:
Εδώ οι διαφορές καθορίζονται με βάση τα ουσιαστικά και τυπικά προσόντα και είναι μεγάλες και μεταξύ αυτών των συμπατριωτών μας που ήλθαν πρόσφατα. Δηλαδή οι έχοντες εξειδίκευση ή οι γνώστες της γερμανικής η αγγλικής γλώσσας εντάσσονται πολύ πιό γρήγορα και πιό ψηλά στη αγορά εργασίας από αυτούς που δεν έχουν εξειδίκευση.
Πολλοί από τους μη εξειδικευμένους αναγκάζονται λόγω χαμηλών αμοιβών να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν στην εύρεση κατοικίας ώστε η επιβίωση να είναι ασύμφορη για αυτό και αναγκάζονται να επιστρέψουν στην Ελλάδα .
Η διαφορά τους με τους πρωτομετανάστες εστιάζεται κυρίως στο μορφωτικό επίπεδο και στην κοινωνική διαστρωμάτωση. Αξιοσημείωτο είναι ότι το οικιστικό και γλωσσικό πρόβλημα είναι εξίσου σοβαρό και για τις δυο κατηγορίες.

Εσείς έχετε πολλά χρόνια στο Μόναχο, έχετε διατελέσει και Πρόεδρος της Λέσχης Ελλήνων Επιστημόνων Μονάχου.  Πιστεύετε ότι υπάρχει κρίση προσανατολισμού των ελληνικών συλλογικών φορέων στο Μόναχο και πιστεύετε ότι υπάρχει ανάγκη συντονισμού των συλλόγων και είναι αυτός ο ρόλος μιας Κοινότητας ;

 

Μοράκης:
Οπωσδήποτε ορισμένοι Σύλλογοι έχουν κρίση.
Προσωπικά πιστεύω ότι στους Έλληνες του εξωτερικού έχουν αλλάξει οι συναισθηματικοί δεσμοί όσο και οι προσωπικές τους ανάγκες σε σχέση με την επιλογή της μόνιμης κατοικίας τους και την σχολική εκπαίδευση των παιδιών τους.
Οι σύλλογοι πρέπει να βρουν νέες μορφες αμφίδρομης επικοινωνίας με τα μέλη τους ώστε να επιτελούνται οι σκοποί της ύπαρξης τους.

Ποιές θα μπορύσαν να ήταν αυτές ;


Αυτές μπορεί να είναι η συνεχής ενημέρωση για τα πολιτιστικά δρώμενα της περιοχής τους, ανταλλαγές απόψεων με τηλεδιασκέψεις, φιλοξενίες, κατασκηνώσεις η ανταλλαγές φιλοξενίας μεταξύ οικογενειών, τοπικών ιδρυμάτων, οργανισμών.
Για τους νεοφέρτους συμπατριώτες μας και κυρίως αυτούς που έχουν παιδιά, πρέπει να γίνεται ενημέρωση σε ένα κέντρο ενημέρωσης για τις νέες συνθήκες ζωής που επικρατούν εδώ. Σημαντικό και πρωτεύων ζήτημα είναι το εκπαιδευτικό που υπό κάποιες προϋποθέσεις ωφελεί τα παιδιά και σε πολλές περιπτώσεις τους δίνει τη δυνατότητα επιλογής τύπου σπουδών . Σε όλα τα παραπάνω αλλά και σε πολλά θέματα καθημερινότητας και ομαλής διαβίωσης στη νέα χώρα υποδοχής η Κοινότητα θα μπορούσε να παίξει σημαντικό ρόλο στο συντονισμό, στη στήριξη αλλά και στη συσπείρωση του ελληνικού στοιχείου υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρχει η αντίστοιχη στήριξη που θα παρέχεται από τους συλλόγους.

Σε μια εκδήλωση διασκέδασης  της πρωτοβουλίας ελλήνων ιατρών θα θέλατε να είναι και ιατροί ή φίλοι άλλων εθνοτήτων;

 

Τουρλακίδου-Μοράκης:
Θεωρούμε ότι είναι αυτονόητο σε μια ανοικτή εκδήλωση ψυχαγωγικού χαρακτήρα να είναι ευπρόσδεκτοι όλοι οι συνάδελφοι και φίλοι.

 

Αν σας ρωτούσε ένας νέος Έλληνας ποια η γνώμη σας στο να πάρει και την γερμανική υπηκοότητα τι θα απαντούσατε και γιατί ;

 

Μοράκης:
Για να αποκτηθεί η γερμανική υπηκοότητα, πρέπει να εκπληρωθούν κάποιες προϋποθέσεις έναντι του γερμανικού κράτους.
Ως γνωστόν η απόκτηση της δεν στερεί το δικαίωμα διατήρησης της ελληνικής.
Πλεονέκτημα ειναι το δικαίωμα να εργαστεί κανεις στο δημόσιο, να πολιτευθεί, ίσως να ανεβεί ψηλά στην ιεραρχία οργανισμών και επιχειρήσεων γερμανικών συμφερόντων.
Είναι όμως απόφαση καθαρά προσωπική.

 

Ο Ελληνισμός έχει πολλά χρόνια, από την εποχή που ίδρυσε το Ίδρυμα ΠΑΛΛΑΔΙΟΝ και την εποχή που δραστηριοποιήθηκε για την ανέγερση της ενορίας των Αγίων Πάντων για να σχεδιάσει κάτι μεγαλύτερο. Πιστεύετε ότι μπορεί ο Ελληνισμός ή ο φόβος της καχυποψίας υπερισχύει των όποιων στόχων και αυτό μας αφήνει στάσιμους ;

 

Μοράκης:
Τα παραδείγματα που αναφέρατε είναι πράγματι πολύ χρήσιμα για τον Ελληνισμό.
Πίσω από κάθε πρωτοβουλία βρίσκονται άνθρωποι που πιστεύουν και αγαπούν την δημιουργία.
Ισως εδώ να αναφέρουμε και στο ελληνικό σχολείο άσχετα με την εξέλιξη του.
Πιστεύω ότι ο ελληνισμός έχει χάσει αρκετά απ’ο τον δυναμισμό που γενικά τον διακρίνει.
Η πολιτικοοικονομική κρίση στην Ελλάδα έχει επηρεάσει και τους εδώ Έλληνες με αποτέλεσμα να μην δημιουργούνται κίνητρα και οράματα για υψηλούς στόχους.
Άρα υπάρχει πρόβλημα κοινωνικών αξιών και αυτό είναι φρένο στην εξέλιξη της κοινωνίας καθώς δεν υπάρχει εμπιστοσύνη.
Ανεξάρτητα όμως από το ότι συμβαίνει στην Ελλάδα, θα ξεφύγουμε από τη στασιμότητα μόνο όταν οι πρωτοβουλίες που έχουν προταθεί έχουν καλή προετοιμασία και στήριξη από τον Ελληνισμό.
Αυτό επιτυγχάνεται μόνο με διάλογο, υπομονή, διαφάνεια ώστε ο φόβος και η καχυποψία να αντικατασταθούν από εμπιστοσύνη και αισιοδοξία.

Η πρωτοβουλία ιατρών θα ικανοποιήσει την επιθυμία πολλών να αναλάβει σε διάφορους τομείς δράσεις  με αναφορά σ όλο τον Ελληνισμό ή θα περιοριστεί αποκλειστικά στους ιατρούς.

 

Τουρλακίδου-Μοράκης:
Στόχος είναι κάτι αρχήν να ασχοληθούμε και να επιλύσουμε θέματα που απασχολούν τον κλάδο μας. Οι περαιτέρω δράσεις μας σε άλλους τομείς πιθανόν να προκύψουν μετά από διάλογο που άλλωστε καθορίζουν και τις αποφάσεις μας.

Συνέντευξη με την Πρόεδρο του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Μονάχου Ιωάννα Αντωνάκη

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων, από τους συλλόγους με μεγάλη ιστορία, αποτέλεσε τις πρώτες δεκαετίες της εργατικής μετανάστευσης όχι μόνο το μαζικότερο ελληνικό σύλλογο αλλά και τη βασική μήτρα στελεχών που στη συνέχεια δραστηριοποιήθηκαν σε συλλόγους, κοινωνικούς φορείς και κόμματα. Σήμερα, όπως και στους άλλους συλλόγους, η συμμετοχή είναι μικρή. Πως το ερμηνεύεται ;

 

Η ανάγκη για την εκπαίδευση και την απόκτηση παιδείας στον ελληνισμό οδήγησε στην δημιουργία αυτού του Συλλόγου που ταυτοχρόνως αποτέλεσε την αφετηρία άλλων  συλλόγων. 

Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Μονάχου και Περιχώρων ιδρύθηκε το 1974 από τους γονείς μας. Ήταν την εποχή που άρχισαν να δημιουργούνται τα σχολεία στη μορφή που τα γνωρίζουμε σήμερα. 

Ο Σύλλογος επιδίωξε από την αρχή τη συσπείρωση όλων των γονέων στο Μόναχο και στα περίχωρα. Μεταξύ των στόχων του ήταν και παραμένει, η ενημέρωση, η συνεργασία, η υποστήριξη και η συμμετοχή στην επίλυση προβλημάτων των σχολείων που επισκέπτονται από Έλληνες μαθητές. 

Η συμμετοχή είναι όντως μικρότερη από παλιά, όπως και στους άλλους συλλόγους. Αυτό όμως στάθηκε αφορμή τον τελευταίο καιρό ο Σύλλογος μας να προσαρμοστεί στις συνθήκες, τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα της σύγχρονης εποχής. 

 

Μπορεί να μην γίνεται δημόσια τοποθέτηση αλλά και όλο περισσότερο ακούγεται η άποψη ότι πολλοί γονείς έχουν μειωμένη παρακολούθηση της μαθητικής πορείας των παιδιών τους συγκριτικά με το παρελθόν. Συμμερίζεστε την άποψη αυτή; Είναι και αυτός ένας λόγος της αποστασιοποίησης από το Σύλλογο ;

 

Είναι αλήθεια ότι η καθημερινότητα των γονέων σήμερα έχει αλλάξει. Παρόλα αυτά ο Σύλλογος μας δέχεται διαμαρτυρίες, ανησυχίες και προβλήματα τα οποία διερευνά καθώς και προσπαθεί να αναζητήσει άμεσες λύσεις γι' αυτά. Επίσης δέχεται και υλοποιεί αρκετές ιδέες/προτάσεις οι οποίες θα συμβάλουν στην καλύτερη λειτουργία του. 

Πιστεύουμε ότι ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων αυτή την εποχή βιώνει μία ακμή και προσπαθούμε πάντα για το καλύτερο. 

 

Ο Σύλλογος Γονέων συμμετέχει σε δραστηριότητες των οργανωμένων φορέων του ελληνισμού. Τελευταία η "φιλανθρωπική" εκδήλωση. Βλέπετε αναγκαία μια τέτοια συμμετοχή ή αφήνει αδιάφορους τους γονείς το "ενιαία δράση των οργανωμέων φορέων του Ελληνισμού" ;

 

Βεβαίως και βλέπουμε αναγκαία και πολύτιμη μια τέτοια συμμετοχή και το κυριότερο είναι ότι εκτός από τους γονείς, είναι κάτι που το αγάπησαν και το "αγκάλιασαν" και οι μαθητές από την πρώτη στιγμή. Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Μονάχου και Περιχώρων θα στηρίζει πάντα προσπάθειες και εκδηλώσεις τέτοιου χαρακτήρα . 

 

Έχετε εικόνα για το πόσοι μαθητές ήρθαν από το 2010, χρονιά που εκδηλώθηκε η δημοσιονομική κρίση στην πατρίδα μας, στα ελληνικά σχολεία του Μονάχου ;

Σίγουρα το 50% από τους γονείς των οποίων τα παιδιά φοιτούν αυτή τη στιγμή κυρίως στα Γυμνάσια και το λύκειο του Μονάχου, ανήκουν σε αυτή την κατηγορία. 

 

Με εξαίρεση τις ανησυχίες για το στεγαστικό πριν δυο χρόνια και τα κενά των εκπαιδευτικών υπάρχει η εικόνα μιας σχετικής "ηρεμίας" στην εκπαιδευτική κοινότητα. Τελικά όλα οδεύουν καλά ;

Εκτός το στεγαστικό πριν δύο χρόνια και τα κενά, τα οποία θέλω να σημειώσω από προσωπική εμπειρία ότι υπάρχουν και στα γερμανικά σχολεία (αναφέρομαι στις ελλείψεις εκπαιδευτικού προσωπικού), έχουμε να αντιμετωπίσουμε και άλλα προβλήματα. Με την κατάλληλη όμως συνεργασία που υπάρχει αυτή τη στιγμή ανάμεσα στον Σύλλογο Γονέων και Κηδεμόνων Μονάχου και Περιχώρων, την εκπαιδευτική κοινότητα της Βαυαρίας, καθώς επίσης και τους περισσότερους Συλλόγους Γονέων και κηδεμόνων των σχολικών μονάδων, ευελπιστούμε να λυθούν. 

 

Ποιοί είναι οι κεντρικοί στόχοι του Συλλόγου Γονέων στη φετινή χρονιά ;

Ο πιο βασικός στόχος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Μονάχου και Περιχώρων, είναι η επίλυση των προβλημάτων που υπάρχουν αυτή τη στιγμή στα σχολεία μας. 

Πέρα από αυτό όμως θέλοντας να υλοποιήσει ιδέες και προτάσεις γονέων και μαθητών, πραγματοποιεί μια σειρά εκδηλώσεων στις οποίες φυσικά είναι καλεσμένος όλος ο ελληνισμός του Μονάχου. 

Τέλη Μαρτίου ο Σύλλογος μας διοργανώνει Πασχαλινό Μπαζάρ στο οποίο θα συμμετέχουν σχεδόν όλοι οι Σύλλογοι Γονέων και Κηδεμόνων των σχολικών μονάδων σε συνεργασία με τους Συλλόγους Διδασκόντων τους. Πρωταγωνιστές φυσικά σε αυτή την εκδήλωση είναι οι μαθητές των Ελληνικών σχολείων του Μονάχου. Σε αυτό το σημείο θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον Σύλλογο Ποντίων και την Ηπειρωτική Κοινότητα Μονάχου για την στήριξη και την βοήθειά τους. 

Ακόμα, θα πραγματοποιηθεί ομιλία μέσα Απριλίου στην οποία ψυχολόγος αφιλοκερδώς θα αναπτύξει το θέμα "σχολικός εκφοβισμός". 

Έπειτα από αυτό θα ακολουθήσουν και άλλες δράσεις οι οποίες θα κοινοποιηθούν εγκαίρως. 

 

Μια πονεμένη ιστορία αποτελεί το υπό ανέγερση σχολικό διδακτήριο στο Berg am Laim. Συμμερίζεστε ότι τελικά ο Ελληνισμός "κουράστηκε και απογοητεύτηκε " και αδιαφορεί για την εξέλιξή του ;

Ο Σύλλογος μας, επειδή τον αφορά άμεσα αυτό το ζήτημα, την περίοδο αυτή επιδιώκει διαλόγους και παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις πάνω σε αυτό το θέμα. 

Ο Ελληνισμός έχει χρόνια να αναλάβει μια μεγάλη δράση στρατηγικής σημασίας (μετά την ίδρυση του Ιδρύματος και την ανέγερση των Αγίων Πάντων). Πιστεύετε, με την εικόνα που έχουν οι οργανωμένοι φορείς σήμερα, ότι θα μπορούσε ο οργανωμένος Ελληνισμός να τολμήσει κάτι νέο, θα συμμετείχε ο Ελληνισμός; 

Με την εικόνα που έχουν οι οργανωμένοι φορείς σήμερα, σίγουρα όχι. Άποψή μου είναι ότι υπάρχει ανάγκη ενός συντονιστικού οργάνου ανάμεσα στους συλλόγους, όπως και στο παρελθόν, κάτι που δυστυχώς τα τελευταία χρόνια λείπει. 

Έπειτα από ουσιώδη διάλογο και εκλογική διαδικασία θα πρέπει να δημιουργηθεί μία δυναμική Ελληνική Κοινότητα στο Μόναχο η οποία θα μπορεί να σταθεί αντάξια στις υποχρεώσεις της και στο σπουδαίο έργο που θα αναλάβει. 

Εαν αυτό είναι εφικτό, τότε όλα τα υπόλοιπα γίνονται. 

Συνέντευξη με την Mαρία Πάρτσκα, Πρόεδρο της επιτροπής νεολαίας του Συλλόγου Ποντίων Μονάχου

Είστε Πρόεδρος της μοναδικής ελληνικής οργάνωσης νέων (τώρα γίνεται μια προσπάθεια στους Ηπειρώτες) στο Μόναχο. Και μάλιστα με πολλές δραστηριότητες. Τι σημαίνει για σένα αυτό ; 

 

Αρχικά θα ήθελα ότι είναι μεγάλη μου τιμή να είμαι αυτή την στιγμή πρόεδρος της νεολαίας του Συλλόγου Ποντίων Μονάχου, ενός Συλλόγου που ειναι από τους πιο παλιούς ποντιακούς Συλλόγους της Γερμανίας. Αξίζει να σημειωθεί, πως όλοι οι Σύλλογοι του Μονάχου κάνουν ότι καλύτερο μπορούν για την δραστηριοποίηση τους. Χαίρομαι όμως ιδιαίτερα που ανήκω σε έναν Σύλλογο, ο οποίος δυναμικά εργάζεται με τα μέλη και την νεολαία του, προσπαθώντας όσο περισσότερο μπορεί να αναδείξει τον πολιτισμό των Ελλήνων του Πόντου. 

 

Είστε ικανοποιημένη από τον αριθμό των νέων που συμμετέχουν στο σύλλογο ; 

 

Είναι αξιοσημείωτο να βλέπεις τόσους πολλούς νέους να συμμετέχουν στις δραστηριότητες του Συλλόγου μας.

Εννοείται πως έχουμε αρκετά παιδιά, όμως θα χαιρόμασταν να είχαμε ακόμα περισσότερα. 

 

Έχετε κάνει σκέψεις πως θα συμμετέχουν περισσότεροι νέοι στο σύλλογο; 

 

Έχουμε κάνει πολλές συζητήσεις με το προεδρείο της νεολαίας και συνεχώς προσπαθούμε να τις μεταφέρουμε στα μέλη του Συλλόγου αλλά και στους εξωσυλλογικούς χώρους, όπως είναι για παράδειγμα στα σχολεία μας. Το μήνυμα που θέλουμε να στείλουμε είναι πως είμαστε εδώ, πως είμαστε ενεργοί και ο Σύλλογος Ποντίων Μονάχου υπάρχει. 

 

Η νεολαία των Ποντίων αριθμεί μια σειρά από δραστηριότητες. Μπορείτε να αναφέρετε τις βασικές σε κάθε χρονιά; 

 

Η πρώτη και βασική είναι η φιλανθρωπική εκδήλωση „Παιδιά βοηθούν Παιδιά“, η οποία κάθε χρόνο έχει και μεγαλύτερη επιτυχία. Έπειτα είναι ο χορός Νεολαίας, ο οποίος έχει ατονίσει τα τελευταία χρόνια, άλλα κάνουμε ότι καλύτερο μπορούμε, για να τον κρατήσουμε ζωντανό. 

Πέρα από αυτές τις δύο εκδηλώσεις της Νεολαίας υπάρχουν και δραστηριότητες που γίνονται από τον Σύλλογο για τα παιδιά, όπως είναι οι εκδρομές, οι συνδιασκέψεις Νεολαίας της ΟΣΕΠΕ και αρκετά άλλα. 

 

Η παρέα σας πως αντιμετωπίζει ότι έχετε ενεργή δράση σε έναν ελληνικό σύλλογο; 

 

Έχουν χαρεί ιδιαίτερα που αποφάσισα να ασχοληθώ με τον Σύλλογο. Νιώθουν περήφανη για μένα και φυσικά στηρίζουν όλη αυτή την νέα ενασχόληση και τη δράση μου. 

 

Με Έλληνες που ήρθαν από την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια που εκδηλώθηκε η δημοσιονομική κρίση έχετε επικοινωνία; έρχονται στο σύλλογο ; 

 

Αρκετές φορές μας έχουν ψάξει ή επισκεφτεί οι λεγόμενοι „Nεομεταvάσtες“ και δείχνουν ενδιαφέρον για συμμετοχή. Δυστυχώς όμως δεν είναι πάντα σταθεροί. Φαντάζομαι ότι θα έχουν να αντιμετωπίζουν αρκετά άλλα προβλήματα στη νέα τους ζωή. Δεν σημαίνει όμως ότι δεν χαιρόμαστε να τους αγκαλιάζουμε στην οικογένεια μας που ονομάζεται Σύλλογος Ποντίων Μονάχου. 

 

Πιστεύετε ότι οι ελληνικοί σύλλογοι πρέπει να απευθύνονται με τις δράσεις τους αποκλειστικά σε Έλληνες ή να έχουν δράσεις και στην τοπική κοινωνία και γιατι ;   

 

Θεωρώ, ότι πρέπει να απευθυνόμαστε και στην τοπική κοινωνία από την στιγμή που ζούμε στο Μόναχο που μας φιλοξενεί. 

 

Σας ενδιαφέρουν οι ευρωεκλογές ; Θα ψηφίσετε φέτος τον Μάιο ; Αν ναι, θα ψηφίσετε γερμανικό ή ελληνικό κόμμα και γιατί. 

 

Είμαι 17 ετών και δεν έχω ακόμη δικαίωμα ψήφου. 

 

Έχετε γερμανική υπηκοότητα. Αν ναι ποιος ο λόγος που την πήρατε. Αν όχι θα την ζητούσατε ποτέ και γιατί ; 

 

Ναι, διότι την πήρα αυτομάτως από την στιγμή που γεννήθηκα στην Γερμανία. 

 

Είναι σημαντικό να συνεργάζονται οι σύλλογοι μεταξύ τους. Θα βοηθούσε σε κάτι ή όχι ; 

 

Εννοείται, έχουμε να χωρίσουμε κάτι; Όλοι Έλληνες είμαστε και όλοι οι Σύλλογοι που δραστηριοποιούμαστε στο εξωτερικό προσπαθούμε να αναδείξουμε τον πολιτισμό της χώρας μας. Η Ένωση και οι συνεργασίες μόνο επιτυχίες μπορούν να φέρουν. 

  

Συνήθως οι νέοι ερχονται αντιμέτωποι με τους μεγαλύτερους σε ηλικία και τις τυπικές διαδικασίες του καταστατικού, Εσείς είστε ευχαριστημένοι ή θα θέλατε περισσότερο αυτονομία της επιτροπής νεολαίας του Συλλόγου ;

 

Ευχαριστούμε το τωρινό Δ.Σ. του Συλλόγου μας, το οποίο έχει αποδείξει με τη στάση του, ότι για αυτούς εμείς η Νεολαία είμαστε σημαντικοί. Η συνεργασία μας είναι άψογη, καθώς μας βοηθάνε και μας στηρίζουν σε όλες τις προσπάθειες και τις επιλογές μας. 

Συνέντευξη με την Αμαλία Κορακιανίτη πρόεδρο του συλλόγου επτανήσιων Μονάχου

Σε μια από τις πρόσφατες δημοσιεύσεις μας με θέμα «οι γυναίκες κατακτούν τους οργανωμένους φορείς του Ελληνισμού»  είχατε μια θέση ως επικεφαλής (Πρόεδρος) του Συλλόγου Επτανησίων. Εσείς όμως έχετε και δυναμική παρουσία γυναικών συνολικά στο ΔΣ. Τελικά πως είναι για μια γυναίκα με τις (συνήθως) επιπλέον εργασίες να είναι επικεφαλής ενός δραστήριου συλλόγου.

Είναι αλήθεια ότι στην πλειοψηφία του, το ΔΣ του συλλόγου μας αποτελείται από γυναίκες, γεγονός το οποίο είναι αρκετά θετικό σε μια σχετικά ανδροκρατούμενη κοινωνία, κυρίως για τις νεότερες γενιές.
Το να είσαι επικεφαλής ενός δραστήριου συλλόγου, όπως ο δικός μας, απαιτεί αρκετό χρόνο και κόπο από την καθημερινότητα.
Αυτό όμως δεν είναι πάντα εύκολο είτε είσαι γυναίκα είτε άνδρας, μιας και οι προσωπικές υποχρεώσεις συνεχώς τρέχουν.
Σίγουρα δεν είμαι μόνη μου σ΄αυτό, όλα τα μέλη του ΔΣ συμβάλλουν εξίσου στην διαχείρηση του συλλόγου.
Ο καθένας μας με τον τρόπο και τον χρόνο που μπορεί να διαθέσει, γιατί ας μην ξεχνάμε ότι η συμμετοχή στο σύλλογο είναι εθελοντική!

Είστε ένας σύλλογος που απευθύνεται σε μικρό σχετικά αριθμό Ελληνισμού καθώς τα επτάνησα δεν φαίνεται να έχουν πολλούς απόδημους στο Μόναχο. Έιστε ικανοποιημένοι από τη συμμετοχή των Επτανησίω ν στην δράσεις του συλλόγου.
Σκοπός του συλλόγου μας είναι η ανάδειξη και η προώθηση του επτανησιακού πολιτισμού με τα ήθη και έθιμά του.
Αυτό δε σημαίνει απαραίτητα ότι απευθυνόμαστε μόνο σε Επτανήσιους. Είναι αλήθεια ότι η πλειοψηφία του συλλόγου μας αποτελείται από άτομα από την υπόλοιπη Ελλάδα, αλλά και φιλέλληνες απ΄όλο τον κόσμο. Αυτό μας χαροποιεί ιδιαίτερα μιας και μ΄αυτόν τον τρόπο προβάλλεται ο πολιτισμός μας και εκτός των ελληνικών συνόρων.
Γενικότερα γνωρίζουμε ότι το δυναμικό των αποδήμων Επτανησίων στο Μόναχο δεν είναι τόσο μεγάλο όσο των άλλων εθιμοτυπικών συλλόγων, αλλά όπως ανέφερα και πριν η συμμετοχή στις δράσεις μας είναι εθελοντική, επομένως όλοι είναι ευπρόσδεκτοι.

Συνήθως στο ερώτημα «γιατί να έρθουν οι νέοι σ έναν ελληνικό σύλλογο» η απάντηση είναι «η παράδοση, τα ήθη και έθιμα». Αρκούν όμως στο πέρασμα του χρόνου μόνο αυτά. Υπάρχει ανάγκη αλλαγής όσον αφορά τις δράσεις και αν ναι σε ποια κατεύθυνση.
Αν και βασικό θεμέλιο των ελληνικών συλλόγων είναι η παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα, αυτό δε σημαίνει ότι  είναι και οι μοναδικοί λόγοι για να συμμετέχει ένας νέος.  Διάφορες εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται κατά καιρούς, όπως εκδηλώσεις ενημερωτικού περιεχομένου, φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, σεμινάρια, ακόμα και εκδρομές , δίνουν την δυνατότητα στους συμμετέχοντες, νέους και μη, να διευρύνουν τους ορίζοντές τους, και γιατί όχι, να κάνουν και νέες γνωριμίες.
Σαφώς όπως εξελίσσονται οι  εποχές, έτσι με τον ίδιο τρόπο θα πρέπει να συμβαδίζουν και οι δράσεις μας.

Ο σύλλογός σας διακρίνεται για τη διάθεση που δείχνει για συνεργασία. Συμμετέχει και μάλιστα ουσιαστικά σε πολλές δράσεις άλλων φορέων. Πιστεύετε ότι υπάρχει ανάγκη συντονισμού των συλλόγων και είναι αυτός ο ρόλος μια Κοινότητας ;
Γενικότερα πιστεύουμε σαν σύλλογος ότι «η ισχύς εν τη ενώσει» .
Μπορεί κάθε σύλλογος να εκπροσωπεί διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας, αλλά στην τελική αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν. Η δημιουργία ενός συντονιστικού οργάνου ανάμεσα στους συλλόγους είναι αναγκαία και πολύ σημαντική για την ομαλή και αρμονική συνύπαρξη όλων μας.

Πιστεύετε ότι μπορεί σήμερα ένας Ελληνας που έχει μεγαλώσει στο Μόναχο και έχει φιλίες με συνομίληκους και άλλων εθνοτήτων ότι θα ερχόταν ευχάριστα σε μια εκδήλωση – χορό ενός ελληνικού εθνικοτοπικού συλλόγου ;  Μπορούμε να κάνουμε κάτι περισσότερο για την 3η και 4η πλέον γενιά ελλήνων στο Μόναχο ;.
Η επαφή με τον ελληνικό πολιτισμό ξεκινάει από το σπίτι. 
Σίγουρα η συμμετοχή στις εκδηλώσεις μας, ενισχύει την ελληνική ταυτότητα. Κατά την γνώμη μου οι σύλλογοι, τουλάχιστον εδώ στο Μόναχο, είναι διαθέσιμοι να προσφέρουν ό,τι μπορούν σε όποιον έχει τη διάθεση να ασχοληθεί και να ενημερωθεί.

Συνέντευξη με την Πρόεδρο του Ιδρύματος ΠΑΛΛΑΔΙΟΝ Βασιλεία Τριάρχη

 

Αν και ένα Ίδρυμα εκ πρώτης όψεως δεν σχετίζεται με τους συλλογικούς φορείς, το ΠΑΛΛΑΔΙΟΝ έχει την ιδιαιτερότητα να έχει ιδρυθεί από συλλογικούς φορείς  και  ως εκ τούτου η Πρόεδρός του μπορεί να μας μεταφέρει σοβαρές εκτιμήσεις για την πορεία τους

.

Το Ίδρυμα ΠΑΛΛΑΔΙΟΝ είναι άμεσα συνδεδεμένο με τους ελληνικούς συλλογικούς φορείς του Μονάχου μια και αυτοί είναι οι Ιδρυτές του και ως εκ τούτου εκπροσωπεί το ίδιο έμμεσα, πολλές φορές μάλιστα και άμεσα, τα δικά τους ενδιαφέροντα, τους δικούς τους στόχους ενώ ταυτόχρονα δραστηροποιείται και με τη δική τους υποστήριξη.

 

Οι ελληνικοί συλλογικοί φορείς του Μονάχου ήταν στο παρελθόν, είναι μέχρι σήμερα και θα είναι και στα επόμενα χρόνια πολύ σημαντικοί για την ελληνική Ομογένεια. Ήδη από τα πρώτα χρόνια της ελληνικής μετανάστευσης στο Μόναχο ήταν αυτοί που αγκάλιασαν τον Έλληνα μετανάστη, του έδωσαν τον κατάλληλο χώρο, στο πλαίσιο του οποίου μπορούσε να εκφράσει τις επιθυμίες του, τα όνειρά του, τον καϋμό του και να αισθανθεί θαλπωρή και ασφάλεια.

Αλλά και μέχρι σήμερα οι ελληνικοί Σύλλογοι στο Μόναχο συνεχίζουν το αξιόλογο έργο τους. Με τις δράσεις τους παρέχουν στις νέες γενιές του Ελληνισμού δυνατότητες όχι μόνο να γνωριστούν μεταξύ τους αλλά και να καλλιεργήσουν την πρώτη τους γλώσσα καθώς επίσης να γνωρίσουν ήθη και έθιμα της πρώτης τους πατρίδας και ταυτόχρονα να τα βιώσουν ως κάτι το θετικό και το αξιόλογο τόσο γι αυτούς τους ίδιους όσο και για το άμεσο περιβάλλον τους. Αυτά στοιχεία, παράδοση, πρώτη γλώσσα και θετικά βιώματα, αποτελούν, όπως έχει διαπιστωθεί σε πολυάριθμες διεθνείς έρευνες, τις πιο βασικές και απαραίτητες προϋποθέσεις για μια θετική ανάπτυξη της ταυτότητάς τους και της όλης συναισθηματικής τους εξέλιξης. Ταυτόχρονα οι ελληνικοί Σύλλογοι συνεχίζουν να παρέχουν στις παλαιότερες γενιές μέχρι σήμερα ένα κομμάτι της πατρίδας τους, πράγμα που όσο περνούν τα χρόνια γίνεται γι’ αυτούς ακόμη πιο σημαντικό και απαραίτητο.

 

Τελικά κυρία Τριάρχη υπάρχει πρόβλημα συσπείρωσης και δράσης των ελληνικών συλλογικών φορέων. Από την εμπειρία που έχετε από το 2012 που αναλάβατε  την Προεδρία του ΔΣ του Ιδρύματος ποια είναι η εκτίμησή σας; Οπισθοχώρηση, στασιμότητα ή πρόοδος ;

 

Δεν θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι έχω διαπιστώσει σ’ αυτά τα τελευταία 7 χρόνια συχνά προβλήματα «συσπείρωσης και δράσης των ελληνικών συλλογικών φορέων». Εξάλλου αρκεί μια ματιά στις ανακοινώσεις και στις φωτογραφίες που δημοσιεύονται συνεχώς στον «Δορυφόρο», σχετικά με τις δράσεις των διαφόρων συλλόγων στο Μόναχο, για να πεισθεί κανείς για το αντίθετο. Αν πριν από 10 χρόνια παρουσίαζαν οι Σύλλογοι πολύ μεγαλύτερη δράση, συχνότητα, ποιότητα, συμμετοχή, δεν το γνωρίζω. Αυτό όμως που θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει είναι ότι δεν διαπιστώνεται εξέλιξη στον χώρο αυτό, ότι οι δράσεις των Συλλόγων δεν ανταποκρίνονται πάντα σε μεγάλο βαθμό στις προσδοκίες των νέων και γιατί όχι στις προκλήσεις των αλλαγών που ζούμε. 

 

Συμμερίζεστε την άποψη ότι όσον αφορά το θέμα της συμμετοχής σε δράσεις της τοπικής κοινωνίας διαγράφεται μια «αντίσταση» από πλευράς των συλλογικών φορέων και του Ελληνισμού γενικότερα , μια αντίσταση που δεν την βλέπει κανείς στον ελληνισμό σε άλλες ευρωπαϊκές  χώρες. Τελικά έχει να κάνει με το ότι ζούμε στη Γερμανία, έχει ευθύνη και η γερμανική πλευρά ; 

 

Δεν μπορώ να γνωρίζω τι συμβαίνει στον Ελληνισμό άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Αυτό, όμως, που έχω διαπιστώσει στη δική μας ελληνική παροικία ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια είναι ότι όταν ζητηθεί σωστά η συμμετοχή του Ελληνισμού του Μονάχου σε μια κοινή δράση, όταν προσεγγίσει, αγγίξει κανείς με τον κατάλληλο τρόπο τα ενδιαφέροντά του, υπάρχει έντονη και αποτελεσματική ανταπόκριση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, -θέλω να ισχυριστώ ότι δεν είναι η εξαίρεση- αποτελεί τα τελευταία χρόνια η μεγάλη αποδοχή της πρωτοβουλίας του «Δορυφόρου» για ένα συγκεκριμένο φιλανθρωπικό σκοπό και ιδιαίτερα αυτή του περασμένου Δεκεμβρίου. 

 

Τι γίνεται όμως με την τρίτη και τέταρτη γενιά η οποία νιώθει μεν ότι είναι Έλληνες αλλά δεν βρίσκει αναφορά στις δράσεις ή αν τη βρίσκει, τότε αυτή είναι περιστασιακή. Κάνουμε εμείς κάτι λάθος ή είναι απλά μια φυσιολογική εξέλιξη που πρέπει να την αποδεχτούμε ως δεδομένο

 

Εδώ αγγίζετε ένα από τα σοβαρά προβλήματα, που παρουσιάζει η ελληνική Ομογένεια και εδώ πρέπει να εστιάσουμε όλοι από κοινού την προσοχή και το ενδιαφέρον μας. Ενώ παρατηρείται ποσοτικά μια αρκετά ικανοποιητική δραστηριοποίηση των συλλογικών φορέων, ποιοτικά διαπιστώνεται ότι τις περισσότερες φορές προσεγγίζονται σε πολύ μικρό ποσοστό τα ενδιαφέροντα, οι αναζητήσεις και οι ανησυχίες που έχουν οι νέες γενιές των Ελλήνων στο Μόναχο. Δεν ξέρω αν πρόκειται για «μια φυσιολογική εξέλιξη». Παραμένει σίγουρα αναμφισβήτητο ότι τα ενδιαφέροντα, οι προσδοκίες και οι τρόποι συμπεριφοράς της νέας γενιάς, τόσο των νέων που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στο γερμανικό περιβάλλον όσο και αυτών που ήρθαν τα τελευταία χρόνια από την Ελλάδα, δεν ταυτίζονται με αυτά της πρώτης ή ακόμη και της δεύτερης γενιάς των Ελλήνων μεταναστών. Ναι, αυτό είναι κάτι πολύ φυσιολογικό και αναμενόμενο. Θα ήταν καλό να γίνει ανακατάταξη των στόχων και των δράσεων των συλλογικών φορέων σύμφωνα με τα νέα δεδομένα. 

 

Δηλαδή πώς το σκέφτεστε;

 

Η λύση του συγκεκριμένου προβλήματος προϋποθέτει κοινή αντιμετώπιση όλων των συλλογικών φορέων της ελληνικής Ομογένειας στο Μόναχο και είναι αναγκαίο να στηριχθεί και να λάβει υπόψη πολλούς παράγοντες. Είμαι της γνώμης ότι θα πρέπει στα επόμενα χρόνια να βρεθούν νέοι δρόμοι, που θα μας οδηγήσουν να είμαστε σε θέση αγγίζοντας τα ενδιαφέροντα της ελληνικής νεολαίας του Μονάχου να περάσουμε σε αυτήν μηνύματα του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής παράδοσης και της αξίας τους, πράγμα που όπως ανέφερα προηγουμένως είναι απαραίτητο για τη θετική ανάπτυξη της προσωπικότητάς του.

Σημαντικό ακόμη είναι να κατορθώσουμε να αφυπνίσουμε το ενδιαφέρον των νέων για τη συμμετοχή τους σε μια ελληνική κοινωνική και ιδιαίτερα πολιτική εκπροσώπηση στη χώρα στην οποία ζουν. Εδώ, θα πρέπει να παίξει το Ίδρυμα Παλλάδιον ένα σημαντικό ρόλο. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να πραγματοποιήσει διάφορες μελέτες με τις οποίες να διευρευνηθούν τα ενδιαφέροντα και οι σκέψεις των νέων Ελλήνων. Θα μπορούσε ακόμη να συγκαλέσει τους συλλογικούς φορείς και να δημιουργήσει μια ομάδα εργασίας με αντιπροσώπους τους, η οποία με βάση τα πορίσματα αυτών των μελετών να κάνει προτάσεις νέων δράσεων.

 

Το Ίδρυμα ΠΑΛΛΑΔΙΟΝ ήρθε ίσως από τους πρώτους αντιμέτωπο με τα fake news . Ταυτίστηκε με την πρόοδο της ανέγερσης του σχολικού διδακτηρίου αν και δεν είχε απολύτως καμία ευθύνη μ’ αυτό (με την ανέγερση). 

 

Είναι όντως μια «πονεμένη» ιστορία, το θέμα στο οποίο αναφέρεστε, μια ιστορία συνδεδεμένη με απογοητεύσεις, παρεξηγήσεις και άλλα έντονα συναισθήματα, που σκίαζε το Ίδρυμα Παλλάδιον για αρκετά χρόνια. Συχνά γίνεται ακόμη και σήμερα αναφορά στο ιδρυτικό κεφάλαιο, το οποίο συγκεντρώθηκε και με οικονομική συμβολή του ίδιου του Ελληνισμού του Μονάχου. Το ποσό αυτό ήταν απαραίτητο για τη σύσταση του Ιδρύματος –και όχι για την ανέργεση του σχολικού κτηρίου- και διαφυλάσσεται ακόμη ακέραιο, όπως απαιτεί η αντίστοιχη βαυαρική νομοθεσία για τα Ιδρύματα. Οι δράσεις του Ιδρύματος είναι αυτοχρηματοδοτούμενες και πραγματοποιούνται με την οικονομική υποστήριξη χορηγών.

 

Αν θέλουμε να μείνουμε όμως στα γεγονότα, θα πρέπει να τονίσουμε ότι το Παλλάδιον ανταποκρίθηκε με επιτυχία στον αρχικό στόχο ίδρυσής του. Διαβάζοντας τα αντίστοιχα έγγραφα του Αρχείου του Ιδρύματος διαπιστώνει κανείς ότι η εύρεση και η αγορά του οικοπέδου για την ανέγερση του ελληνικού σχολικού διδακτηρίου στο Μόναχο πραγματοποιήθηκαν κυρίως μέσω των ενεργειών του τότε ΔΣ και του ΣΙ του Ιδρύματος σε συνεργασία με την Ελληνική Κοινότητα, το Γενικό Προξενείο και την Εκκλησία και άλλους ελληνικούς φορείς. Όλοι γνωρίζουμε ότι στη συνέχεια έγιναν πολλές λανθασμένες κινήσεις αλλά χωρίς αμφιβολία γι’ αυτές δεν ευθύνεται το Ίδρυμα, αφού μετά την αγορά του οικοπέδου το 2001 δεν του δόθηκε ποτέ η ευκαιρία να συμμετέχει ενεργητικά στις μετέπειτα διαδικασίες ανέγερσης του σχολικού κτηρίου. 

 

Εντούτοις, πιστεύω ότι είναι πλέον καιρός να γίνει γνωστό στην ελληνική Ομογένεια του Μονάχου ότι ναι μεν η κινητήρια δύναμη της σύστασης του Ιδρύματος Παλλάδιον ήταν η επιθυμία των Ελλήνων του Μονάχου ν΄αποκτήσει ένα δικό τους ελληνικό σχολικό διδακτήριο, το οποίο οι ίδιοι του δώσαν το όνομα ΠΑΛΛΑΔΙΟΝ. Ταυτόχρονα όμως θέλησαν, σύμφωνα με το καταστατικό του Ιδρύματος, να ιδρύσουν έναν επίσημο φορέα, ο οποίος θα είναι σε θέση από τη μια πλευρά να στηρίζει ουσιαστικά την αγωγή και μόρφωση των Ελληνοπαίδων στο Μόναχο, από την άλλη πλευρά να φροντίζει για την προώθηση της ελληνικής γλώσσας και του ελληνικού πολιτισμού στη Βαυαρία. Αυτοί είναι και οι κεντρικοί στόχοι του Ιδρύματος Παλλάδιον. Για την επίτευξη αυτών των στόχων δραστηροποιείται το Παλλάδιον εδώ και χρόνια σε πολλούς τομείς και πραγματοποιεί διάφορες εκδηλώσεις, όπως συναντήσεις-συζητήσεις γονέων και εκπαιδευτικών, προγράμματα υποτροφιών Ελλήνων νέων, επιμορφώσεις Ελλήνων και Βαυαρών εκπαιδευτικών, ανταλλαγές επισκέψεων Ελλήνων και Βαυαρών μαθητών, προγράμματα συνεργασίας μεταξύ ελληνικών και βαυαρικών Σχολείων, λογοτεχνικά βραδινά, εκθέσεις έργων Ελλήνων ζωγράφων, συναυλίες ελληνικής μουσικής, διαλέξεις και ημερίδες (www.stiftungpalladion.org). 

 

Το χρειάζεται ο Ελληνισμός το ΠΑΛΛΑΔΙΟΝ και γιατί και σε ποια κατεύθυνση;

Το Ίδρυμα Παλλάδιον, όπως γνωρίζετε είναι το μοναδικό ελληνικό Ίδρυμα στο εξωτερικό, που συστάθηκε από τους ίδιους τους Έλληνες μετανάστες. Και εδώ έγκειται το μεγάλο δυναμικό που κρύβει μέσα του. Επειδή ακριβώς είναι δημιούργημα του Ελληνισμού του Μονάχου εκπροσωπεί τα ενδιαφέροντα και τις ανάγκες του και ταυτόχρονα έχει την υποστήριξη όλων των συλλογικών φορέων και όχι μόνο μιας συγκεκριμένης ή μεμονωμένης ομάδας Ελλήνων. Από την άλλη, δεν είναι απλά ένας σύλλογος αλλά ένα Ίδρυμα και ως Ίδρυμα του παρέχεται ένα μεγάλο βεληνεκές διασυνδέσεων με υπηρεσίες και φορείς και μπορεί να έχει ένα ευρύ πλαίσιο δυνατοτήτων δράσεων τόσο στον γερμανικό όσο και στον ελληνικό χώρο. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ελληνισμός του Μονάχου χρειάζεται το Ίδρυμα Παλλάδιον. Μέσω αυτού του φορέα μπορεί να εκφράσει επίσημα τις σκέψεις του, να προσεγγίσει χώρους και να επιδιώκει να επιτευχθούν στόχοι, που μέσω συλλόγων δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν. 

 

Σ ευχαριστούμε πολύ !

Συνέντευξη με τον Πρόεδρο του Συλλόγου Κρητών Μονάχου, Στέλιο Αντωνάκη

Πρόσφατα Πρόεδρος του Συλλόγου Κρητών . Τι σημαίνει για εσάς να ηγείστε ενός από τις παλαιότερους ελληνικούς συλλόγους στο Μόναχο ;

 

Το να είσαι μέλος στο ΔΣ του Κρητικού συλλόγου Μονάχου σημαίνει πρωτίστως τιμή και ευθύνη. Σημαίνει όρεξη  για δουλειά και προσφορά.

Το σημαντικότερο όμως είναι να μπορέσουμε όλοι μαζί μέσα από τον Κρητικό σύλλογο, τον αρχαιότερο Ελληνικό εθνικοτοπικό σύλλογο της Γερμανίας, να προσφέρουμε για τη Κρήτη και την Ελλάδα μας και για τους συμπατριώτες μας που ζουν στη πόλη μας.

Οι συνάδελφοί μου στο ΔΣ έχουν την ίδια δίψα για προσφορά με εμένα, οπότε είμαι σίγουρος ότι βρισκόμαστε σε πάρα πολύ καλό δρόμο. 

 

Οι κρήτες είναι συγκρίνοντας με Ηπειρώτες, Πόντιους κλπ αρκετά λιγότεροι στο Μόναχο. Eίστε ικανοποιημένος από τη συμμετοχή τους (όχι μόνο των μελών) στις δραστηριότητες  του Συλλόγου ;

 

Όντως είμαστε λιγότεροι. Προσπαθούμε όμως να διοργανώνουμε διάφορα ώστε να υπάρχει το ενδιαφέρον για συμμετοχή στις εκδηλώσεις μας και από άλλους συμπατριώτες μας.

Θέλουμε να προβάλουμε το νησί μας σε όλους. Ευτυχώς η Κρήτη, όπως και όλη η Ελλάδα μας, είναι ευλογημένος τόπος και μπορείς να μεταφέρεις και να δείξεις αρκετά στον κόσμο. Όπως για παράδειγμα θέματα που έχουν να κάνουν με τον πολιτισμό μας, με την πολιτιστική μας κληρονομιά γενικότερα, με την κρητική διατροφή ή με τον τουρισμό και τα πανέμορφα τοπία της Κρήτης.

Για να συμμετέχει λοιπόν ο κόσμος πρέπει να προσφέρεις και ενδιαφέρων δράσεις.

Με πρωτοβουλία του συλλόγου μας η περιφέρεια Κρήτης θα βρίσκεται για πρώτη φορά με τουριστικό περίπτερο στην έκθεση τουρισμού τον Φλεβάρη του 2019 στο Μόναχο.

 Έχουμε λοιπόν την ευκαιρία με αυτή τη δράση να προβάλουμε τουριστικά τον τόπο μας.

Τον Μάιο του 2019 ο Σύλλογός μας σε συνεργασία με το αρχαιολογικό μουσείο Ηρακλείου, προγραμματίζει διάλεξη η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Μόναχο με την Διευθύντρια του μουσείου, όπου θα παρουσιάσει τα εκθέματα που βρίσκονται στο αρχαιολογικό μουσείο και θα μεταφέρει στους επισκέπτες, Έλληνες και Γερμανούς, πτυχές του μινωικού πολιτισμού.

Σύλλογοι Κρητών Γερμανίας και Ελβετίας προγραμματίζουμε φεστιβάλ Κρητικών χορών, με προβολή της παραδοσιακής κρητικής μουσικής, για το 2019.

Ακόμα υπάρχει η σκέψη σε συνεργασία με το παγκόσμιο συμβούλιο Κρητών, να παρουσιαστούν και άλλα κομμάτια της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Σε όλα τα παραπάνω και στις προβολές του συλλόγου μας, έχουμε τα μέλη μας και τους πάρα πολλούς φίλους του συλλόγου μας που συμμετέχουν ενεργά, προσφέροντας από το χρόνο τους αλλά στηρίζοντας και οικονομικά το σύλλογό μας. Είμαστε πάρα πολύ ευχαριστημένοι από τη συμμετοχή όλων τους οποίους ευχαριστούμε και ελπίζουμε να εκπληρώνονται οι προσδοκίες τους. 

 

Τελικά αποτελεί ανάγκη η ύπαρξη συλλογικών φορέων στον απόδημο ; Ποια η διαφορά αν ένας ιδιώτης διοργάνωνε μια μουσικοχορευτική εκδήλωση ή μαθηματα χορού;

 

Πιστεύουμε ότι ναι. Σίγουρα οι ανάγκες και οι λόγοι για τους οποίους κάποιος παλαιότερα συμμετείχε σε ένα σύλλογο έχουν αλλάξει. Θα πρέπει λοιπόν και εμείς στους συλλόγους μας να προσαρμοστούμε σε αυτές τις αλλαγές χωρίς να χάνουμε το στόχο και το λόγο ύπαρξης των συλλόγων από τα μάτια μας.

Η διαφορά με κάποιον ιδιώτη είναι απλή. Κανένας ιδιώτης ή επιχειρηματίας ο οποίος διοργανώνει εκδηλώσεις ή μαθήματα χορού δεν το κάνει αφιλοκερδώς. Το λιγότερο που θα θελήσει να καλύψει είναι όλα τα έξοδά του.

Αυτό δεν συμβαίνει όμως στην περίπτωση των συλλόγων.

Δεν πιστεύω να υπάρχει μέλος σε ΔΣ συλλόγου το οποίο να μην έχει προσφέρει, εκτός από το πολύτιμο χρόνο του και χρήματα τα οποία δεν θέλησε όμως  να εισπράξει ποτέ πίσω, ενισχύοντας έτσι με αυτόν τον τρόπο το ταμείο του συλλόγου του.

 

Ενα από το ερωτήματα που προκύπτει σε σχέση με τον οργανωμένο Ελληνισμό είναι και η συμμετοχή ή η αποχή των Ελλήνων που ήρθαν τα τελευταία χρόνια στη Γερμανία. Συμμερίζεστε αυτήν την άποψη. Εσείς πόσα νέα μέλη (νεομετανάστες έχετε)

 

Στο σύλλογό μας και αυτό το εισπράττουμε κάθε Κυριακή και στα μαθήματα χορού, έχουμε αρκετούς συμπατριώτες μας οι οποίοι έχουν έρθει τον τελευταίο καιρό από Ελλάδα. Οικογένειες από την Κρήτη αλλά και από άλλα μέρη της Ελλάδας μας. Αυτό είναι το ένα κομμάτι που ενδιαφέρει αυτούς που έχουν έρθει πρόσφατα από Ελλάδα. Να βρουν δηλαδή ένα μέρος όπου θα μπορέσουν να συμμετέχουν σε δραστηριότητες με ομοεθνείς στους.

Θα μπορούσαμε όμως να έχουμε ακόμα περισσότερους οι οποίοι θα συμμετέχουν σε δράσεις των συλλόγων, εάν εκτός από τις μουσικοχορευτικές ή πολιτιστικές δραστηριότητες προσφέραμε και σαν σύλλογοι περισσότερο κοινωνική δράση, για παράδειγμα υποστήριξη αυτών των συμπατριωτών μας σε θέματα καθημερινότητας όπως διευθέτηση θεμάτων με υπηρεσίες, βοήθεια στην εύρεση εργασίας κτλ.

Για αυτό όμως χρειάζεσαι ως βάση μια δυνατή και οργανωμένη Ελληνική κοινότητα στο Μόναχο την οποία εμείς αυτή τη στιγμή δυστυχώς δεν έχουμε.

 

Ενα άλλο κομμάτι αφορά την ενιαία εκπροσώπηση του οργανωμένου Ελληνισμού της παροικίας. Υπάρχει τέτοια ανάγκη, αν ναι μπορεί πλέον να το υλοποιήσει μια Ελληνική Κοινότητα όπως τη γνωρίζουμε ή θα πρέπει να αλλάξει. Και αν ναι με ποιο τρόπο;

 

Σαφώς και υπάρχει αυτή η ανάγκη. Υπάρχει η ανάγκη εκπροσώπησης και συντονισμού των δράσεων των συλλόγων. Όπως υπήρχε και παλαιότερα. Δυστυχώς όπως είπαμε και παραπάνω  οργανωμένη Ελληνική Κοινότητα στη πόλη μας δεν υπάρχει.

Εμείς, κατά την άποψή μας, θα πρέπει να βρούμε σαν οργανωμένος Ελληνισμός στο Μόναχο και πάλι το βηματισμό μας, αυτόν που έχουμε χάσει εδώ και πολλά χρόνια.

Σίγουρα μπορούμε να το πετύχουμε και αυτό αποτελεί προσωπική μου άποψη, μόνο εάν όλοι αυτοί που είναι διατεθειμένοι να προσφέρουν ανιδιοτελώς και χωρίς τις όποιες παρωπίδες, καθίσουν σε ένα τραπέζι και ξεκινήσουν κάτι καινούργιο, σωστό και χρήσιμο.   

 

Είστε ικανοποημένος από την παρουσία του Ελληνισμού  και των φορέων στην τοπική κοινωνία (γερμανική). Γιατί "αντιστέκεται" ο Ελληνισμός στο να στηρίξει δράσεις παρέμβασης στις τοπικές κοινωνίες  σε αντίθεση με άλλες ευρωπαικές χώρες

 

Εδώ η απάντηση είναι αρνητική.

Βρισκόμαστε ακόμα στο δικό μας ‘‘μικρόκοσμο‘‘ σαν σύλλογοι. Μεμονωμένες εξαιρέσεις με μεμονωμένες δράσεις συλλόγων βεβαίως και υπάρχουν. Πιστεύουμε όμως ότι με περισσότερες πολιτιστικές δράσεις οι οποίες θα απευθύνονται και σε γερμανικό κοινό και με κοινωνική δράση προς το γερμανικό κοινό (εδώ θα πρέπει να πούμε ότι η κοινωνική δράση των συλλόγων του Μονάχου προς φορείς και ιδρύματα στην Ελλάδα είναι αξιόλογη και αξίζουν σε όλους συγχαρητήρια, ας αναφέρουμε μόνο για παράδειγμα την πρόσφατη εκδήλωση του Δορυφόρου με συλλόγους και φορείς του Μονάχου)  μπορούμε να ανοιχτούμε περισσότερο στη γερμανική κοινωνία χωρίς πάντα να χάσουμε το λόγο ύπαρξής μας.

Πιστεύω προσωπικά, ότι οι σύλλογοι θέλουν να αναλάβουν και τέτοιες πρωτοβουλίες ώστε να υπάρξει μεγαλύτερο άνοιγμα προς την γερμανική κοινωνία. Τις περισσότερες φορές όμως δεν το επιτρέπει και ο περιορισμένος χρόνος, αλλά είμαι σίγουρος ότι δεν μπορεί προς στιγμή τουλάχιστον να υλοποιηθεί σοβαρά και με διάρκεια από κανέναν σύλλογο, διότι δεν διαθέτουμε τις απαραίτητες υποδομές. Χρειαζόμαστε χώρους ώστε να μπορέσουμε να οργανώσουμε και να συντονίσουμε καλύτερα τις δράσεις μας. 

 

Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συζήτηση 

 

Σας ευχαριστούμε που μας φιλοξενήσατε στο χώρο σας.

 

θέλουμε από το ΔΣ του Κρητικού Συλλόγου Μονάχου και περιχώρων να ευχαριστήσουμε το Δορυφόρο που μας βοηθά σε κάθε προσπάθεια και δραστηριότητα.

Διάλογος με τους οργανωμένους φορείς του Μονάχου. Nικόλαος Σταμάτης. Πρόεδρος Ηπειρωτικής Κοινότητας Μονάχου

50 χρόνια Ηπειρωτική Κοινότητα Μονάχου γιορτάζεται φέτος. Οι εκδηλώσεις ξεκίνησαν με την καθιερωμένη χριστουγεννιάτικη εκδήλωση. Τι μας επιφυλάσσει ακόμη το πρόγραμμα;

 

Μια ιδιαίτερη χρόνια ξεκίνησε για εμάς τους Ηπειρώτες φέτος αφού γιορτάζουμε τα 50 χρόνια ύπαρξής μας στο Μόναχο. Εκτός από τις παραδοσιακές μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις θέλουμε τη φετινή χρονιά να προσφέρουμε - με την στήριξη των μελών και των φίλων του συλλόγου - και κοινωνικό έργο.

 

Έτσι, ξεκινήσαμε να συγκεντρώνουμε πλαστικά καπάκια μπουκαλιών για να τα ανταλλάξουμε με  αναπηρικά αμαξίδα καθώς εμβόλια κατά της πολιομυελίτιδας τόσο εδώ στην Γερμανία όσο και στην Ελλάδα. 

 

Επίσης θέλουμε να αναδείξουμε την ιδιαίτερη πατρίδα μας την Ήπειρο ως τουριστικό προορισμό. Έτσι, σε συνεργασία με την Περιφέρεια  Ηπείρου θα οργανώσουμε δράσεις προβολής προϊόντων της Ηπείρου. Θα απευθυνθούμε στο γερμανικό κοινό ώστε να γνωρίσουν τις γεύσεις και τις ομορφιές του τόπου μας. Θα φιλοξενήσουμε αρχιμάγειρες συγγραφείς και δασκάλους παραδοσιακών χορών για να θυμηθούνε οι μεγαλύτεροι και να μάθουνε οι νέοι την πολιτιστική μας κληρονομιά. Ακόμη, το ΣΤ’ αντάμωμα Ηπειρωτών Ευρώπης που έχουμε την χαρά να διοργανώσουμε για δεύτερη φορά στην πόλη μας. Σε σχεδιασμό βρίσκονται ακόμη δυο εκδηλώσεις με τον δήμο Μονάχου. 

Οι επετειακές εκδηλώσεις Θα ολοκληρωθούν τον Νοέμβριο με προβολή του ιστορικού των 50χρονων και μια μεγάλη μουσικοχορευτική εκδήλωση. 

 

Τι σημαίνει για εσάς προσωπικά να ηγείστε ενός μεγάλου συλλόγου στις επετειακές εκδηλώσεις του ;

 

Τόσο εγώ όσο και το διοικητικό συμβούλιο της Η.Κ.Μ αναλάβαμε με χαρά και ζήλο την καινούργια πρόκληση για την σημαντική επέτειο των 50 χρόνων μας καθώς δεν είναι μια απλή επέτειος. Είναι μέρος της ιστορίας του ίδιου του μεταναστευτικού κινήματος, της ελληνίδας μετανάστριας και μετανάστη. Ελπίζουμε στο τέλος της χρονιάς να ανταποκριθούμε στις απαιτήσεις των μελών, φίλων και του Ελληνισμού γενικότερα.

 

Είστε ικανοποιημένος από τη συμμετοχή των Ηπειρωτών (όχι μόνο των μελών) στις δραστηριότητες  του Συλλόγου ;

 

Ευχαριστούμε όσους στηρίζουν και συμμετέχουν στις δραστηριότητες του συλλόγου μας, θα επιθυμούσαμε όμως περισσότερη συμμετοχή και στήριξη από τους συντοπίτες μας γιατί χωρίς αυτούς δεν θα μπορούσαμε να εκπληρώσουμε τους στόχους μας. Και οι επετειακές εκδηλώσεις για τα 50χρονα αποτελούν και μια ανοιχτή πρόσκληση συμμετοχής. Συμμετοχή όχι μόνο στις εκδηλώσεις. Αλλά συμμετοχή σε ιδέες, προτάσεις, στο σχεδιασμό και στη διοργάνωση. 

 

Τελικά αποτελεί ανάγκη η ύπαρξη συλλογικών φορέων στον απόδημο ; Ποια η διαφορά αν ένας ιδιώτης διοργάνωνε μια μουσικοχορευτική εκδήλωση ή μαθήματα χορού;

 

Είναι απαραίτητη η ύπαρξη των συλλόγων στο εξωτερικό γιατί έτσι κρατάμε την παράδοση μας ζωντανή για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεότεροι. Ο ιδιώτης δεν μπορεί να προσφέρει αυτά που προσφέρει ένας σύλλογος με την αφιλοκερδή δουλειά που κάνει γιατί ο ιδιώτης έχει ως προτεραιότητα και μοναδικό σκοπό το οικονομικό κέρδος.  Οι σύλλογοι αντίθετα πολλές φορές έχουν εν γνώσει τους οικονομικό παθητικό που το επιβαρύνονται τα μέλη του συλλόγου αν κρίνουν ότι η εκδήλωση είναι απαραίτητη. Πιστεύετε ότι ένας ιδιώτης θα διοργάνωνε εκδήλωση με ρίσκο να μην βγάλει κέρδος ;

 

Ένα από το ερωτήματα που προκύπτει σε σχέση με τον οργανωμένο Ελληνισμό είναι και η συμμετοχή ή η αποχή των Ελλήνων που ήρθαν τα τελευταία χρόνια στη Γερμανία. Συμμερίζεστε αυτήν την άποψη. Εσείς πόσα νέα μέλη (νεομετανάστες) έχετε ;

 

Ο σύλλογος μας έχει αποκτήσει αρκετά μέλη νέο μεταναστών που συμμετέχουν ενεργά στις όποιες εκδηλώσεις μας. Δεν θα έλεγα συνεπώς ότι υπάρχει αποστασιοποίηση από τους συμπατριώτες που ήρθαν τα τελευταία χρόνια στο Μόναχο. 

 

Θέμα συζήτησης είναι επίσης η ενιαία εκπροσώπηση του οργανωμένου Ελληνισμού της παροικίας. Υπάρχει τέτοια ανάγκη, αν να,ι μπορεί πλέον να το υλοποιήσει μια Ελληνική Κοινότητα όπως τη γνωρίζουμε ή θα πρέπει να αλλάξει. Και αν ναι με ποιο τρόπο;

 

Υπάρχει και μάλιστα επιτακτική ανάγκη να συνυπάρχουν ειρηνικά και να συνεργάζονται από κοινού όλοι οι εθνικοτοπικοί (και όχι μόνο) σύλλογοι και φορείς και φυσικά σε μεγάλα θέματα να εκφράζονται – στο βαθμό που είναι αυτό εφικτό – ενιαία.. Ο ελληνισμός πρέπει να ξυπνήσει από την αδράνεια και να δημιουργήσει μια ελληνική κοινότητα για να μπορέσει να ανταπεξέλθει αντάξια στους 26.000ελληνες στο Μόναχο. 

 

Γιατί "αντιστέκεται" ο Ελληνισμός στο να στηρίξει δράσεις παρέμβασης ελληνικών συλλόγων στις τοπικές κοινωνίες  σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες ;

 

Οι ελληνικοί σύλλογοι αποτελούν μια συνέχεια που ξεκίνησε από την εποχή της πρώτης μετανάστευσης. Αυτό που συνεχίζει σήμερα είναι ότι έχουμε μείνει προσηλωμένοι στην δίκη μας παράδοση. Και ο Έλληνας που έρχεται στον ελληνικό σύλλογο έρχεται γι αυτό το λόγο. Ίσως αυτό να οδηγεί και εμάς τους συλλόγους να είμαστε συγκρατημένοι και να μην τολμούμε εκδηλώσεις με άλλο περιεχόμενο. Αν και στο σημείο αυτό οφείλω να επισημάνω ότι η Ηπειρωτική Κοινότητα Μονάχου αξιοποιεί δυνατότητες που υπάρχουν να δίνει την παρουσία της στην τοπική κοινωνία. Σίγουρα όχι όσο θα θέλαμε αλλά υπάρχουν π.χ. στα γενέθλια της πόλης του Μονάχου τον Ιούνιο

Διάλογος με τους οργανωμένους φορείς του Μονάχου. Χάρης Φωτιάδης, Πρόεδρος Συλλόγου Ποντίων Μονάχου

Ο Δορυφόρος εγκαινιάζει ένα διάλογο με τους Προέδρους ελληνικών συλλογικοτήτων και φορέων στο Μόναχο με θέμα το "σήμερα και το αύριο" του οργανωμένου Ελληνισμού του Μονάχου.


Η πρώτη συνέντευξη είναι με τον Χάρη Φωτιάδη Πρόεδρο του μεγαλύτερου ελληνικού συλλόγου στο Μόναχο.

1. Από μικρός στο σύλλογο και εδώ και ένα χρόνο, Πρόεδρος του Συλλόγου Ποντίων Μονάχου. Ήδη καταγράψετε πολλές πετυχημένες δράσεις. Αντιμετωπίσατε με άγχος το ξεκίνημα; Είχατε αγωνία για το πως θα εξελιχθεί η πορεία του συλλόγου στη διάρκεια της θητείας σας;


Ασφαλώς. Όταν αναλαμβάνεις την προεδρία του παλαιότερου και μεγαλύτερου ποντιακού Συλλόγου στην Ευρώπη, η ευθύνη και η απαιτήσεις είναι πολύ μεγάλες. Το ίδιο ισχύει και με τις προσδοκίες του κόσμου. Ο στόχος για το εκάστοτε διοικητικό πρέπει να είναι πάντα η επέκταση του Συλλόγου και στην αρχή δεν έιμουν καθόλου βέβαιος ότι θα τα καταφέρω.
Έχω την τύχη όμως, το διοικητικό συμβούλιο να απαρτίζεται από ανθρώπους που εργάζονται μέρα νύχτα για να φέρουν σε πέρας τις πολλές και δύσκολες εργασίες, χωρίς να διαμαρτύρονται ποτέ. Αποβάλλεις λοιπόν το άγχος όταν έχεις τέτοια ομάδα στο διοικητικό συμβούλιο.


2. Σε πολλές περιπτώσες νέα πρόσωπα, ιδιαίτερα δε νεαρής  ηλικίας, όπως εσείς, εκφράζουν την πικρία ότι δεν στηρίζονται από τους μεγαλύτερους και από τα πιο έμπειρα μέλη. Εσείς τι διαπιστώσατε σ αυτό το χρόνο ;


Καθόλου! Ακριβώς το αντίθετο ισχύει. Πολλές φορές νιώθω σαν πρόεδρος Κράτους και όχι Συλλόγου, διότι έχω περισσότερους από δέκα "συμβούλους". Οι περισσότεροι από αυτούς που έχουν υπηρετήσει το Σύλλογο στο παρελθόν, σε βάρος της οικογένειας τους πάντα, δεν έφυγαν ποτέ. Είναι ακόμα στο Σύλλογο, βοηθούν στην οργάνωση, και σε κάθε πρόβλημα μπαίνουν μπροστά για να προστατέψουν την διοίκηση του Συλλόγου.


3. Είστε ικανοποιημένος από τη συμμετοχή των Ποντίων (όχι μόνο των μελών) στις δραστηριότητες  του Συλλόγου ;


Ο Σύλλογος μετράει περίπου 20-25 δραστηριότητες τον χρόνο και σε άλλες τόσες συμμετέχει. Μέσα σε αυτές, εκπαιδευτική εκδρομή νεολαίας, συμμετοχή του χορευτικού συγκροτήματος σε διεθνές φεστιβάλ ως μοναδικός εκπρόσωπος της Ελλάδας, που έχει πλέον καθιερωθεί, και αρκετές εισηγήσεις και μάλιστα όχι μόνο στο Μόναχο. Μέσα σε τόσες δραστηριότητες ο καθένας μπορεί να βρει αυτό που του ταιριάζει και αρέσει περισσότερο. Σε γενικές γραμμές θα έλεγα ότι είμαι πολύ ευχαριστημένος από την συμμετοχή των συμπατριωτών στις εκδηλώσεις μας. Ειδικά εάν συνυπολογίσουμε τις χοροεσπερίδες, στις οποίες έχουμε πάντα πολύ κόσμο.


4. Τελικά αποτελεί ανάγκη η ύπαρξη συλλογικών φορέων στον απόδημο ; Ποια η διαφορά αν ένας ιδιώτης διοργάνωνε μια μουσικοχορευτική εκδήλωση ή μαθηματα χορού;


Είναι βασική προϋπόθεση θα έλεγα εάν θέλουμε να διατηρήσουμε τις παραδόσεις μας και να μυήσουμε τις νέες γενιές στα ήθη και έθιμα της πατρίδας μας. Για τον κόσμο τώρα, είναι μια επαφή με την πατρίδα, ένα κομμάτι, μια μυρωδιά Ελλάδας. Τις αξίες αυτές μπορεί κατά την γνώμη μου να τις διδάξει μόνο ένας σύλλογος, που στόχο δεν έχει το κέρδος, σε αντίθεση με τον ιδιώτη.


5. Ενα από το ερωτήματα που προκύπτει σε σχέση με τον οργανωμένο Ελληνισμό είναι και η συμμετοχή ή η αποχή των Ελλήνων που ήρθαν τα τελευταία χρόνια στη Γερμανία. Συμμερίζεστε αυτήν την άποψη. Εσείς πόσα νέα μέλη (νεομετανάστες έχετε)


Καταγράφουμε αρκετά νέα μέλη και κυρίως παιδιά. Με γεμίζει με ευχαρίστηση να βλέπω τις Κυριακές που κάνουμε τις χορευτικές μας πρόβες ότι επικρατεί το αδιαχώρητο. Νομίζω πως όσοι έρχονται τώρα στην Γερμανία, μια δύσκολη πολύ χώρα να εγκλιματιστεί κανείς, αφενός θέλουν χρόνο και αφετέρου πρέπει ο εκάστοτε σύλλογος να μπορεί να υποκατασήσει έστω και λίγο την πατρίδα που αφήνουν πίσω. Δεν αρκεί ένας σύλλογος να κάνει μια μουσικοχορευτική βραδιά τον χρόνο και μια φορά την εβδομάδα πρόβες χορευτικού. Θέλει πολύ περισσότερη προσπάθεια και από εμάς τους Συλλόγους.


6. Ενα άλλο κομμάτι αφορά την ενιαία εκπροσώπηση του οργανωμένου Ελληνισμού της παροικίας. Υπάρχει τέτοια ανάγκη, αν ναι μπορεί πλέον να το υλοποιήσει μια Ελληνική Κοινότητα όπως τη γνωρίζουμε ή θα πρέπει να αλλάξει. Και αν ναι με ποιο τρόπο;


Εγώ προσωπικά είμαι υπέρ ενός κοινοβουλευτικού μοντέλου στο οποίο θα εκπροσωπούν ένας ή δύο από κάθε διοικητικό συμβούλιο, τον Σύλλογο τους. Υποχρεωτικά από το διοικητικό συμβούλιο για να διασφαλιστει ότι δεν θα μπαίνουν άνθρωποι σαν βέλη από δεξιά και αριστερά. Όλοι αυτοί λοιπόν θα πλαισιώνουν τον άνθρωπο που θα συντονίζει την όλη προσπάθεια. Η Δημοκρατία είναι το κλειδί για κάθε κλειστή πόρτα στις μέρες μας. Οι Σύλλογοι από την πλευρά τους, απέδειξαν και φέτος ότι η θέληση και χημεία μεταξύ τους υπάρχει. Με πρωτοβουλία δική σας, (του δορυφόρου) και σας ευχαριστώ θερμά γιαυτό, συγκετρώθηκαν πάνω από 16 χιλιάδες ευρώ και μπορέσαμε να βοηθήσουμε συμπατριώτες μας, που τόσο ανάγκη το είχαν. Πέρα από αυτό, και λυπάμαι που το λέω, δεν υπάρχει αυτή την στιγμή ο φορέας στον οποίο αναφέρεστε. Συνεπώς είναι επιτακτική ανάγκη να αλλάξει κάτι το οποίο είναι άρρωστο και ανύπαρκτο.


7. Είστε ικανοποημένος από την παρουσία του Ελληνισμού  και των φορέων στην τοπική κοινωνία (γερμανική). Πιστεύετε ότι οι σύλλογοι κάνουν λίγα ή οι σύλλογοι δεν κάνουν όσα θα μπορούσαν περισσότερο επειδή δεν θα συμμετέχει σε τέτοιες περιπτώσεις ο Ελληνισμός;


Όχι μόνο δεν είμαι ευχαριστημένος, αλλά θα έλεγα ότι είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Για το γεγονός ότι είμαστε η πιο αδύναμη μειονότητα στη Γερμανία, φταίμε αποκλειστικά εμείς οι φορείς. Μας χαρακτηρίζει η εσωστρέφεια την οποία την έχουν ξεπεράσει ακόμα και οι Τούρκοι της Γερμανίας. Αυτή την "Γγκετοποίηση" οι Γερμανοί δεν την βλέπουν με καλό μάτι και επιτρέψτε μου να φέρω ως παράδειγμα το ποντιακό ζήτημα. Εμείς ως Έλληνες του Πόντου, απαιτούμε την αναγνώριση της Γενοκτονίας του ποντιακού ελληνισμού. Και τι κάναμε τόσα χρόνια για να το πετύχουμε σε διεθνές επίπεδο; Κλεινόμαστε μεταξύ μας σε ένα δωμάτιο και κλαίμε την μοίρα μας. Εμείς από την άλλη, αυτό που κάνουμε χρόνια τώρα στο Μόναχο είναι να κάνουμε συμμάχους, να απευθυνόμαστε σε γερμανικούς φορείς, και βλέπουμε σιγά σιγά φως στην άκρη του τούνελ. Το ίδιο προκαλώ να κάνουν επιτέλους και οι υπόλοιποι ποντιακοί φορείς σε διεθνές επίπεδο.

8.   Ο σύλλογος Ποντίων Μονάχου, αν δεν κάνουμε λάθος, ήταν που ανέλαβε την πρωτοβουλία να προωθήσει το ζήτημα της γενοκτονίας του ελληνισμού του πόντου στη γερμανική κοινωνία και κυρίως στην πολιτική. Κάνοντας μια πρώτη αποτίμηση, ποιο είναι το μέχρι τώρα συμπέρασμα. Ποια η ανταπόκριση στους γερμανούς πολιτικούς αλλά και ποια στους Έλληνες πολίτες που ζουν στο Μόναχο αλλά και γενικά στη Γερμανία και στο εξωτερικό; 


Ο Σύλλογος Ποντίων Μονάχου έχει γίνει γνωστός μεταξύ των ομογενών της Γερμανίας για το έργο που έχει πραγματοποιήσει με πολύ κόπο εδώ και 50 χρόνια. Στις 27 Σεπτεμβρίου του 2006 το ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε μια απόφαση για την ένταξη της Τουρκίας στην ευρωπαϊκή Κοινότητα, απαίτησε από τη Τουρκία όχι μόνο την αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων τη οποία ήδη ζήτησαν από το 1987. Για πρώτη φορά αναφέρθηκαν ονομαστικά και οι Έλληνες του Πόντου και οι Ασσύριοι. Στήριξαν αυτό και οι Ευρωβουλευτές της Βαυαρίας Bernd Posselt και Markus Ferber. Οι δύο αυτοί Ευρωβουλευτές της Βαυαρίας πριν το 2006, πήραν μέρος στις γερμανόφωνες ημερίδες του Συλλόγου.  Θέλω όμως να αναφερθώ ιδιαίτερα και στον Μάιο του 18, όπου ο Σύλλογος αποκάλυψε ένα Μνημείο στουςχώρους της ενορίας των Αγίων Πάντων στην μνήμη των θυμάτων της τουρκικής κτηνωδίας. Για πρώτη φορά στα χρονικά, μεταξύ πολλών πολιτικών προσώπων που παρευρέθησαν στην εκδήλωση, η υφυπουργός παιδείας της Βαυαρίας μίλησε ανοιχτά για Γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμού. Αυτό όπως καταλαβαίνετε είναι ένα χρήσιμο όπλο το οποίο θα μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε στο μέλλον.