Η Εξόδιος ακολουθία τoυ Αντωνίου Μαυρίδη θα τελεστεί στον Ιερό Ναό Αγίων Πάντων Μονάχου, 05/12/2025, ώρα 08:45. Η ταφή θα γίνει στο Βόρειο Νεκροταφείο στις 09:45. Καλούμε όλους, όσοι τιμούν την μνήμη τoυ να παραστούν.
Βιογραφικό σημείωμα
Ο Τώνης Μαυρίδης γεννήθηκε στήν Αθήνα. Τήν αγαπη του γιά την Τέχνη ανακάλυψε παίζοντας μέ κερί, στό πατρικό οδοντοτεχνικό εργαστηρι. Οταν μια μερα, είδε εντελώς τυχαία, ένα τύπωμα με τόν χορό της άνοιξης τού Μποτιτσέλι, αποφάσησε αμέσως να πάρει μαθήματα σχεδίου. Εναν χρόνο μετά ξεκινά σπου δές Ζωγραφικής στην Α.Σ.Κ.Τ. τής Αθήνας. Μετά από τρία χρόνια φοίτησης, διαπιστώνει ό, τι η Αθήνα γενικά, δεν ικανοποιεί τή διψα του γιά μάθηση. Πηγαίνει λοιπόν στό Παρίσι και συνεχίζει τίς σπουδές του στήν εκει École nationale supérieure des beaux-Αrts. Εκεί στόν απεραντον ορίζοντα τής Παρισινής μεγαλούπολης, ξεκινάει η μεγαλη περιπέτεια με τ ατελείωτα οπτικά βιώματα πού είχε μεχρι τότε στερηθεί. Τώρα βρισκόταν στό επίκεντρο τών γεγονότων. Στό μεγάλο Καλλιτεχνικό γαιτανάκι τής δεκαετίας τού 50/60. Κάθε μέρα κι ένα νέο βίωμα, κάθε μέρα και κάτι άλλο, κατι διαφορετικό, Οί αμέτρητες π.χ. Γκαλερι τής Rue des Beaux-Arts, Rue de Seine, Rue St Andre des Arts, Rue des petits Augustins, Rue Jacob, Rue du Bac κ.α. Το απέραντο Λούβρο τά Σαλόνια Τέχνης, ή Orangerie, το Μουσείο μοντερνας Τέχνηςκ.α. Οι νυχτερινοί περίπατοι κατά μήκος τού Σηκουάνα, καταλήγοντας στό Café Bonaparte η στό Café Select στό Montparnasse.
Στο διά στημα αυτό, μέσα τού 1954 τέλη τού 1957, γνώρισε μερικούς αργότερα γνωστούς Ελληνες Καλλιτέχνες, οι οποίοι βρίσκονταν κι αυτοί γιά τον ίδιο λόγο στό Παρίσι. Τέλη τού 1957 επιστρέφει στήν Αθήνα. Είναι η εποχή μιάς μεγάλης δημιουργικότητας σ όλους τούς τομείς της Τέχνης, πρίν απ τήν εισβολή τού λαικισμού με τις γνωστές διαβρωτικές του συνέπειες. Τότε είχε και τίς πρώτες του συνεργασίες, σαν βοηθός σκηνο γραφίας, με τούς Γ. Ταρούχη και Γ. Μιγάδη. Τότε ίδρυσε τήν Γκαλερι „Α.23“. όπου παρουσίασε για πρώτη φορά πολλούς συναδελφους, οι οποίοι ειναι σήμερα αρκετά γνωστοί. Φτάνοντας γιά δεύτερη φορά στό ίδιο αδιέξοδο πού τον οδηγησε στό Παρίσι, πηγαινει το 1961 στό Μόναχο, όπου και παραμένει μόνιμα πιά.
Στό Μόναχο, εκτός από την ίδρυση ενός συλλόγου Ελληνων Καλλιτεχνών και την συμμετοχή του σε μία Γκαλερι, ίδρυσε κι ένα μικρό Θέατρο Τέχνης, το οποίο επιδοτήθηκε απ τόν Δήμο τού Μονάχου επί σειράς ετών (13) μέχρι το κλεισιμό του. Εκεί πραγματοποιησε πάνω από σαράντα θεατρικές παραγωγές κι εφιλοτέχνησε, πάνω από τριάντα Σκηνογραφίες,
Σε μερικές απ αυτές τίς παραγωγες, ανέλαβε και την Σκηνοθεσία. Αργότερα διαμορφωσε (σχεδιασμό κι επίβλεψη) την αίθουσα πολλαπλών εκδηλώσεων της Ελληνικής Ορθοδ. Μητρόπολης, στό Μοναχο. Στούς χώρους αυτούς, πραγματοποίησε δυο ατομικές εκθέσεις Εργων του και ανέβασε και την θεατρική παραγωγή „Ολο καλοί ανθρωποι“ μέ εφτά δικά του μονόπρακτα. Το 2010 εξέθεσε σ ανοιχτό χώρο, (προκήπιο της κεντρικής διοίκησης τής κρατικής λοτταρίας) το Projekt του „Αιώρηση“, το οποίο αποτελειται από ένα ενεαμελές ζωγραφικό πανόραμα συνολικού μήκους 10,5 μετρων καί υψους 2,5 μέτρων."