Πέρα από τα πιο γνωστά μνημεία, όπως η Bavaria ή ο Friedensengel, το Μόναχο είναι γεμάτο από λιγότερο φημισμένα, αλλά εξίσου ενδιαφέροντα γλυπτά και έργα τέχνης στον δημόσιο χώρο. Ακολουθούν μερικά παραδείγματα που μπορείτε να αναζητήσετε σε μια βόλτα σας μακριά από τα κεντρικά τουριστικά μονοπάτια:
Αξιόλογα αλλά ίσως λιγότερα γνωστά έργα, στο Μόναχο:
Μνημείο Obelisk auf dem Karolinenplatz
Tο μνημείο στήθηκε το 1833 από τον αρχιτέκτονα Leo von Klenze, με εντολή του βασιλιά Λουδοβίκου Α΄ της Βαυαρίας. Σκοπός του ήταν να τιμήσει τους Βαυαρούς στρατιώτες που έχασαν τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της εκστρατείας του Ναπολέοντα στη Ρωσία, το 1812.
Ο οβελίσκος, ύψους περίπου 29 μέτρων, είναι κατασκευασμένος από χάλκινα κανόνια που κατασχέθηκαν κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων Πολέμων. Αυτό το γεγονός του δίνει έναν ξεχωριστό συμβολισμό: είναι ένα μνημείο φτιαγμένο από τα ίδια τα όπλα του πολέμου, μετατρέποντας την καταστροφή σε ένα σύμβολο μνήμης και τιμής. Στη βάση του οβελίσκου υπάρχει επιγραφή στα λατινικά που αναφέρει: "Εις μνήμην των 30.000 Βαυαρών που σκοτώθηκαν στον Ρωσικό πόλεμο".
"Walking Man" του Jonathan Borofsky: Ένα από τα πιο εμβληματικά σύγχρονα γλυπτά της πόλης. Πρόκειται για μια τεράστια (περίπου 17 μέτρα) φιγούρα ενός ανθρώπου που περπατάει, δημιουργημένη το 1995. Βρίσκεται μπροστά από την έδρα της ασφαλιστικής εταιρείας Munich Re στη Leopoldstraße.
Περιγραφή: Πρόκειται για μια γιγαντιαία φιγούρα, ύψους 17 μέτρων, που απεικονίζει έναν άνδρα σε κίνηση, σαν να βαδίζει αδιάκοπα. Είναι κατασκευασμένο από πολυεστερικό πλαστικό ενισχυμένο με fiberglass και φέρει μια μεταλλική επίστρωση που του δίνει μια ιδιαίτερη αίσθηση.
Σημασία: Το γλυπτό συμβολίζει τον σύγχρονο άνθρωπο που βρίσκεται σε συνεχή κίνηση, είτε σωματική είτε πνευματική. Ο Borofsky, μέσω του έργου του, ήθελε να απεικονίσει την ιδέα της ελευθερίας, της αέναης αναζήτησης και της ανθρώπινης προόδου. Ο «περπατώντας άνθρωπος» ενσαρκώνει την παγκόσμια εμπειρία του ταξιδιού και της ανακάλυψης, αποτελώντας ένα σημείο αναφοράς για τους περαστικούς της περιοχής.
"Mae West" του Ingeborg Lüscher: Αυτό το γλυπτό βρίσκεται στην Effnerplatz και είναι σίγουρα ένα από τα πιο ασυνήθιστα της πόλης. Πρόκειται για μια κατασκευή από χαλύβδινες ράβδους που φτάνει τα 52 μέτρα ύψος, τοποθετημένη μέσα σε έναν κυκλικό κόμβο.
Δημιουργήθηκε από την Ελβετίδα καλλιτέχνιδα Ingeborg Lüscher και τοποθετήθηκε το 2011.
Πρόκειται για ένα εντυπωσιακό γλυπτό ύψους 52 μέτρων, κατασκευασμένο από πλέγμα ανθρακονημάτων (carbon-fiber). Η φόρμα του παραπέμπει σε έναν τεράστιο, πλεγμένο «κόμπο» ή δίχτυ, το οποίο περιστρέφεται και υψώνεται προς τον ουρανό. Το όνομά του, «Mae West», αποτελεί έναν φόρο τιμής στην Αμερικανίδα ηθοποιό, σεναριογράφο και σύμβολο του σεξ, που ήταν γνωστή για τις πληθωρικές καμπύλες της και την εκκεντρική της προσωπικότητα.
Η καλλιτέχνης ήθελε να δημιουργήσει ένα έργο που να αλληλεπιδρά με τον χώρο και τον άνεμο, ενώ ταυτόχρονα να προσδίδει στην πλατεία μια δυναμική και σύγχρονη ταυτότητα. Η επιλογή του ονόματος αντικατοπτρίζει τόσο την αισθητική του έργου όσο και την απελευθερωμένη και τολμηρή του διάθεση.
Η «Umschreibung» (Αναδιατύπωση), το εντυπωσιακό έργο του παγκοσμίου φήμης καλλιτέχνη Olafur Eliasson, είναι ένα από τα πιο ιδιαίτερα σύγχρονα γλυπτά που μπορεί να συναντήσει κανείς στο Μόναχο. Αν και κρυμμένο στην αυλή ενός εμπορικού κτιρίου (Leopoldstraße 110), αυτό το έργο αποτελεί ένα πραγματικό στολίδι της δημόσιας τέχνης.
Το γλυπτό, που συχνά αποκαλείται από τους κατοίκους της πόλης «Η Άπειρη Σκάλα» (Unendliche Treppe), είναι μια σπείρα που μοιάζει να ανεβαίνει στον ουρανό χωρίς αρχή και τέλος. Κατασκευασμένο από χάλυβα, παίρνει τη μορφή μιας διπλής έλικας, σαν το DNA, προσκαλώντας τον θεατή να το περπατήσει –έστω και με το βλέμμα του– σε μια ατέρμονη κυκλική διαδρομή. Η εσωτερική σκάλα κατευθύνεται προς τα πάνω, ενώ η εξωτερική προς τα κάτω, δημιουργώντας έναν διαρκή, σχεδόν υπνωτικό, κύκλο.
Το «Umschreibung» δεν είναι απλώς ένα γλυπτό. Είναι μια οπτική δήλωση για το ταξίδι και όχι για τον προορισμό. Ο τίτλος του έργου, που στα γερμανικά σημαίνει «αναδιατύπωση» ή «περιγραφή», αναφέρεται στην επανερμηνεία του χώρου και της κίνησης. Ο Olafur Eliasson
μας καλεί να αναρωτηθούμε για τη φύση της πορείας μας, καθώς η σκάλα δεν οδηγεί πουθενά, παρά μόνο στον ίδιο τον εαυτό της. Είναι ένα σύμβολο του απείρου και της συνεχούς κίνησης της ζωής, της σκέψης και της δημιουργίας.
Τοποθετημένο μέσα στο αυστηρό αστικό περιβάλλον, το έργο δημιουργεί μια ποιητική αντίθεση. Αποτελεί μια όαση φιλοσοφικής σκέψης και οπτικής απόλαυσης, μια υπενθύμιση ότι η τέχνη μπορεί να βρεθεί στα πιο απροσδόκητα μέρη, αλλάζοντας την αντίληψή μας για τον χώρο γύρω μας.
Foto: Olafur Eliasson Umschreibung, 2004
Το γλυπτό «Roter Ring»
Το «Roter Ring» είναι ένα γλυπτό από κόκκινο ατσάλι που δημιουργήθηκε το 1996 από τον καλλιτέχνη Erich Reischke. Τοποθετήθηκε στην πρόσοψη ενός κτιρίου που ανήκει στην Technische Universität München (Πολυτεχνείο του Μονάχου) και χρησιμοποιείται από τη Σχολή Βιολογίας.
Ο «Κόκκινος Δακτύλιος» αποτελείται από δύο τεράστια, ελαφρώς ελλειπτικά δαχτυλίδια, που είναι ενωμένα μεταξύ τους. Έχουν διάμετρο περίπου 12 μέτρα και έχουν κατασκευαστεί από κόκκινο ατσάλι, το οποίο είναι ανθεκτικό στις καιρικές συνθήκες. Το γλυπτό είναι τοποθετημένο έτσι ώστε να φαίνεται σαν να αιωρείται στον αέρα, πάνω από την είσοδο του κτιρίου.
Η θέση του έργου δεν είναι τυχαία. Η γειτνίασή του με τον Βοτανικό Κήπο και τη Σχολή Βιολογίας υποδηλώνει μια σύνδεση με τη φύση, την επιστήμη και τη δομή της ζωής. Ο καλλιτέχνης ήθελε να δημιουργήσει ένα έργο που να συνδυάζει την τέχνη με το περιβάλλον στο οποίο βρίσκεται, δημιουργώντας έναν ενδιαφέροντα διάλογο μεταξύ της αρχιτεκτονικής, της φύσης και της επιστήμης. Ο «Roter Ring» θεωρείται ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα δημόσιας τέχνης στο Μόναχο.