Με βαθιά συγκίνηση, ανείπωτη θλίψη και αδυναμία έκφρασης του πόνου σε λόγια, αποχαιρετούμε την αγαπημένη μας δασκάλα και φίλη, Βάσω Γεροφάκα.
Πώς να ξεκινήσουμε τον αποχαιρετισμό μας προς την Βάσω;
Δεν υπάρχουν λόγια να περιγράψουν το μέγεθος του χαμού της.
Η απώλειά της βυθίζει στο πένθος την εκπαιδευτική κοινότητα του Μονάχου καθώς και ολόκληρη την ομογένεια της πόλης. Η Βάσω δεν ήταν μόνο μια εξαιρετική εκπαιδευτικός. Ήταν ένας άνθρωπος γεμάτος αγάπη για τη ζωή, για τα παιδιά και για τον συνάνθρωπο.
Ένας άνθρωπος αξιολάτρευτος.
Υπηρέτησε με αφοσίωση και υψηλό αίσθημα ευθύνης την ελληνόγλωσση εκπαίδευση της ομογένειας, αφήνοντας τη σφραγίδα της προσωπικότητάς της στις ψυχές των μαθητών της και στις καρδιές των οικογενειών τους, μεταδίδοντας όχι μόνο γνώσεις αλλά και αξίες ζωής.
Κέρδισε την εκτίμηση και την αγάπη όλων.
Όλοι την αγαπούσαν την Βάσω...
Η Βάσω λάτρευε τον πολιτισμό και τις παραδόσεις μας, υπήρξε μια ξεχωριστή μορφή της πολιτιστικής ζωής της ελληνικής κοινότητας του Μονάχου. Ήταν πάντα παρούσα στα χορευτικά δρώμενα της πόλης, πρωτοστάτισσα σε εκδηλώσεις που κρατούσαν ζωντανή την ελληνική ψυχή, παρασύροντας μικρούς και μεγάλους με τον ενθουσιασμό, τη χαρά και τη ζωντάνια της.
Πάντα με το χαμόγελο στα χείλη η Βάσω μας, πάντα με μια ζεστή κουβέντα και μια καρδιά που διατηρούσε την αθωότητα και την καθαρότητα ενός μικρού παιδιού.
Έτσι ήταν η Βάσω μας...μία καρδιά μικρού παιδιού.
Κατάφερνε να σκορπίζει χαρά και αισιοδοξία γύρω της, μονάχα με μια κουβέντα, μονάχα με ένα χαμόγελο. Με μια φιγούρα της... με την παρουσία της και μόνο.
Η Βάσω έκανε τον κόσμο γύρω της πιο όμορφο.
- Για όλους είχε να δώσει.
- Πρώτη στον χορό.
- Πρώτη στα τραγούδια.
- Ντόμπρα και ειλικρινής.
- Αυθεντική.
- Γελούσε δυνατά.
- Δεν φοβόταν να εκφραστεί.
- Δεν δίσταζε να μιλήσει.
- Δεν φοβόταν να υπερασπιστεί.
- Δεν φοβόταν να τσαλακωθεί.
- Λεβεντιά η Βάσω μας.
- Η Βάσω αγαπιόταν.
- Η Βάσω αγαπούσε.
- Αγαπούσε τη ζωή.
- Αγαπούσε τα παιδιά.
- Αγαπούσε τη μουσική.
- Αγαπούσε τον χορό.
- Αγαπούσε τα ταξίδια.
Και τώρα... έβαλε πλώρη για το πιο μακρινό της ταξίδι.
Χαμένη κάπου στα στενά προς τον Παράδεισο.
Το κενό που αφήνει πίσω της είναι δυσαναπλήρωτο.
Τόσο στις καρδιές των μικρών μαθητών της, όσο και των μεγάλων.
Ο Σύλλογος Γονέων Μονάχου, ως ελάχιστο φόρο τιμής στη μνήμη και την προσφορά της, θα καταθέσει προς τις Διευθύνσεις των Δημοτικών Σχολείων της πόλης μας την πρόταση να μετονομαστούν οι αίθουσες μουσικής/χορού και να φέρουν στο εξής την τιμητική ονομασία: «Αίθουσα Βασιλική Γεροφάκα».
Η ονομασία αυτή θα αποτελέσει ένα διαρκές σύμβολο μνήμης και ευγνωμοσύνης για μια εκπαιδευτικό που αφιέρωσε τη ζωή της στα παιδιά, στην παιδεία και στον πολιτισμό, ενώ παράλληλα θα εμπνέει τους μαθητές να αγαπούν τη μουσική, το τραγούδι, τον χορό και τις αξίες που εκείνη υπηρέτησε με πάθος.
Η μνήμη της Βάσως Γεροφάκα αξίζει να παραμείνει ζωντανή μέσα στους χώρους όπου συνεχίζουν να αντηχούν οι φωνές των παιδιών, τα τραγούδια και οι μελωδίες που τόσο αγαπούσε.
Ο Σύλλογος Γονέων εκφράζει τα θερμά και ειλικρινή του συλλυπητήρια στον σύζυγό της Ευάγγελο, στα παιδιά τους Θανάση και Γιώργο και στους οικείους της.
Καλό ταξίδι, αγαπημένη μας Βάσω.
Το γέλιο σου, η γλυκιά βραχνάδα της φωνής σου και η μεγάλη σου καρδιά θα συνεχίσουν να μας συντροφεύουν και να φωτίζουν τις αναμνήσεις μας.
Θα είμαστε τη Δευτέρα, στις 17:00, όλοι στον Ι.Ν. των Αγίων Πάντων για να σε αποχαιρετήσουμε.
Θα σε ψάχνουμε απεγνωσμένα.
Θα το τραγουδάμε για σένα Βάσω...
Δεν θα σε ξεχάσουμε ποτέ.
Δεν ξεχνιέσαι εσύ Βάσω μας.
Α, ρε Βάσω μας.
Αιωνία η μνήμη σου.