Στο ίδιο έργο θεατές, με τη Μέση Ανατολή και πάλι στο προσκήνιο. Ένας ακόμη ιμπεριαλιστικός πόλεμος ξεσπά στη γειτονιά μας. Όπως πάντα, στο επίκεντρο βρίσκονται οι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί για τον έλεγχο ενεργειακών και εμπορικών δρόμων — με θύματα τους ίδιους τους λαούς.
Τα πολεμικά μέτωπα πληθαίνουν και λαμβάνουν διαστάσεις πρωτοφανείς: στρατιωτικοί συνασπισμοί, μετάβαση στην πολεμική οικονομία, ευθείες απειλές χρήσης πυρηνικών όπλων, βομβαρδισμοί πυρηνικών εγκαταστάσεων. Η εξασφάλιση συμφερόντων δεν γνωρίζει όρια.
Με διάφορους τρόπους, με τεράστιες προπαγανδιστικές καμπάνιες αλλά και τρομοκράτηση της διαφορετικής άποψης, θέλουν να παραμείνουμε σιωπηλοί, παρακολουθώντας στις οθόνες μας με κομμένη την ανάσα στρατιωτικές επιχειρήσεις να κλιμακώνονται, αντιμετωπίζοντας το δράμα των λαών που βρίσκονται μπροστά στα κανόνια και τις βόμβες τους ως χολιγουντιανό σκηνικό.
Όμως, τα 2 εκατομμύρια Παλαιστίνιοι που έχουν μετατραπεί σε πρόσφυγες στην ίδια τους τη χώρα, με δεκάδες χιλιάδες νεκρούς —κυρίως γυναίκες και παιδιά— και με μεγάλο μέρος των σπιτιών και των υποδομών να έχει καταστραφεί από το στρατό του Ισραήλ, είναι πραγματικότητα. Οι οικογένειες που ξεκληρίζονται, οι νεκροί στις ουρές συσσιτίου στη Γάζα που εκτελούνται επειδή περιμένουν να λάβουν μια μερίδα φαγητό, δεν είναι σκηνικό ταινίας.
Είναι επιλογή μαζικών εγκληματικών ενεργειών κατά αμάχων και εκτεταμένων καταστροφών.
Όσο κι αν είμαστε σιωπηλοί, δυστυχώς δεν είμαστε αμέτοχοι. Οι αποφάσεις, όσο κι αν φέρουν την υπογραφή άλλων, παίρνονται για λογαριασμό μας, χωρίς εμάς.
Ως μεταναστευτικός φορέας, όχι μόνο όπως απορρέει από το άρθρο του καταστατικού μας, αλλά ως Ελληνίδες και Έλληνες που έχουμε βιώσει πολέμους, διωγμούς, προσφυγιά, ξεριζωμούς, καταστροφή και μετανάστευση, βλέπουμε ως υποχρέωσή μας να διατυπώσουμε την εναντίωσή μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στις εξελίξεις στη γειτονιά της Ανατολικής Ευρώπης, της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής και την αντίθεσή μας στη διαρκή κλιμάκωση της σφαγής αμάχων, της εργαλειοποίησης του υποσιτισμού, της μη παροχής άμεσης ιατροφαρμακευτικής βοήθειας στον Παλαιστινιακό λαό.
Θεωρούμε υποχρέωσή μας, ως αυτός ο μεταναστευτικός φορέας, να επισημάνουμε τους κινδύνους και τις συνέπειες των εγκλημάτων που διαπράττονται σε ευρεία κλίμακα – παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις και αποφάσεις του ΟΗΕ, τα εντάλματα σύλληψης του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για εγκλήματα πολέμου κ.λπ., καθώς μας αφορούν όλες και όλους. Όχι μόνο γιατί πρόκειται για ξέφτισμα πανανθρώπινων αξιών και δικαιωμάτων, καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου, όχι μόνο γιατί η άμεση ανάμειξη της Ελλάδας στους πολέμους αυτούς παρουσιάζεται ως «ευκαιρία» και «συμμαχική υποχρέωση» προς το κράτος του Ισραήλ, αλλά και γιατί πρόκειται για μια αδιέξοδη πολιτική που οδηγεί στον μαζικό ξεριζωμό, την προσφυγιά και την ανυπολόγιστη ανθρωπιστική καταστροφή – τη γενοκτονία.
Η υποδοχή και στήριξη των προσφύγων και μεταναστών από τις εμπόλεμες ζώνες — ειδικά τη Μέση Ανατολή — γίνεται ακόμη δυσκολότερη με τις αυστηρές, επιλεκτικές αντιμεταναστευτικές πολιτικές αλλά και τη δράση των ακροδεξιών - φασιστικών ομάδων.
Η Ελλάδα και η Γερμανία, εκτός από τη διαχείριση της ανθρωπιστικής κρίσης που προκαλούν αυτές οι εξελίξεις, καθίστανται και στόχοι αντιποίνων, λόγω της άμεσης εμπλοκής τους. Οι λαοί της Παλαιστίνης, του Ισραήλ, της Ουκρανίας, του Ιράν, δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από αυτή την αιματοχυσία. Δεν μπορούμε να το παραβλέψουμε ή να το αποσιωπήσουμε.
Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να δικαιολογήσει και τελικά να στηρίξει αυτά τα εγκλήματα που διαπράττονται στο πλαίσιο γεωπολιτικών ανταγωνισμών και οικονομικών συμφερόντων, χωρίς σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο και την ανθρώπινη ζωή. Κανείς δεν μπορεί να προσποιείται ότι δε συμβαίνει τίποτα, όταν σφαγιάζονται άνθρωποι στο πλαίσιο γεωπολιτικών αντιπαραθέσεων. Οι λαοί όλου του κόσμου στέκονται αλληλέγγυοι στο πλευρό αυτών που θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι, χωρίς κατοχή στην πατρίδα τους — ιδιαίτερα, τον τελευταίο καιρό, στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού.
Για τους λόγους αυτούς, απαιτούμε από τις κυβερνήσεις της Ελλάδας και της Γερμανίας:- Να αναλάβουν ενεργητικές, επείγουσες και σαφείς πρωτοβουλίες για να σταματήσει η σφαγή και η ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα, σε βάρος του Παλαιστινιακού λαού. Να τηρηθεί το Διεθνές Δίκαιο.
- Να ανοίξουν τώρα όλες οι ανθρωπιστικές δίοδοι, ώστε να αποσταλεί άμεσα ανθρωπιστική βοήθεια από όλες τις χώρες και όλα τα κινήματα που σε παγκόσμια κλίμακα απαιτούν τον τερματισμό του πολέμου και της σφαγής.
- Να υλοποιήσουν τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα του ΟΗΕ από το 1967 για αναγνώριση δύο κρατών στην περιοχή, στα σύνορα του 1967.
- Να σταματήσει η χορήγηση επιθετικών οπλικών συστημάτων και στρατιωτικής αρωγής που συμβάλλουν στη σφαγή των αμάχων.
Το Διοικητικό Συμβούλιο
της Ελληνικής Κοινότητας Μονάχου και Περιχώρων